سلاح های هسته ای – فیل در اتاق در مذاکرات صلح اوکراین – EUobserver

مذاکره کنندگان ایالات متحده، اوکراین و روسیه مذاکرات صلح را با توافق محدود مبادله اسیران جنگی از سر گرفته اند.
اما جارد کوشنر، فرستاده دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، میگوید واشنگتن در حال کار بر روی یک «معماری امنیتی گستردهتر اروپایی» است که بر اساس پنج هدف ساخته شده است: مشاورههای امنیتی دائمی، ارتباطات قابل اعتماد در بحران، شفافیت نظامی بیشتر، اقدامات متقابل برای کاهش خطرات تشدید تنش و چارچوبی بادوام برای ثبات بلندمدت.
سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه با این موضوع موافق است و خواستار یک توافق امنیتی گستردهتر اروپایی قبل از توافق برای پایان دادن به جنگ در اوکراین است.
پایتخت های اروپایی نگران هستند و دلیلی هم دارند.
امنیت آینده یک قاره با دولتی که همچنان شهرهای اوکراین را هر شب بمباران می کند مورد بحث است. دولت های اروپایی در تلاش برای مداخله در مذاکرات هستند و اکنون به نظر می رسد از حمایت آمریکا برخوردار هستند.
اگر دستور جدیدی برای اروپا تنظیم شود، اروپاییها باید بر گنجاندن کلمهای که در فهرست کوشنر وجود ندارد، پافشاری کنند: هستهای.
این یک حذف آشکار است زیرا هر یک از پنج هدف او اساساً یک موضوع هسته ای است.
ارتباطات بحران، شفافیت و خطر تشدید، دقیقاً به این دلیل اهمیت دارد که این جنگ در حال انجام است – و تنش ها با مسکو در حال افزایش است – در سایه بمب.
بزرگترین خطر پنج سال گذشته هرگز محدود به خط مقدم در اوکراین نبوده است. این است که یک کشور دارای سلاح هسته ای از تهدید کشتار جمعی برای جلوگیری از آمدن دیگران به کمک قربانیانش استفاده کرده است.
از فوریه 2022، ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه از تهدیدات هستهای ضمنی و آشکار برای به دست آوردن یک مزیت تاکتیکی در تهاجم تماممقیاس به اوکراین استفاده کرده است.
و اکنون هیچ حفاظی وجود ندارد. تقریباً یک سال است که ایالات متحده و روسیه هیچ محدودیت الزام آور برای زرادخانه های استراتژیک خود نداشته اند.
واقعاً بازدارندگی هسته ای به چه کسی پاداش می دهد؟
حامیان بازدارندگی هسته ای می گویند که صلح را حفظ می کند.
این جنگ نشان می دهد که واقعا چه می کند. روسیه از زرادخانه هستهای خود برای آغاز یک تهاجم تمام عیار جرأت یافت. سلاحهای هستهای او هیچ سپر دفاعی در برابر تهاجم نبود. آنها دستانی بودند که نیزه را در دست داشتند.
بازدارندگی هستهای رقابتی است برای اینکه چه کسی میلیونها نفر را میکشد. سیستمی که به هر کسی که بیش از همه بی پروا به نظر می رسد پول می دهد، منبع ثبات نیست. این یک انگیزه برای پرخاشگری است. جاده فاجعه
به همین دلیل است که هرگونه راه حلی برای این جنگ پیامدهایی فراتر از اوکراین دارد. اگر شرایط صلح، قلمرو را از طریق اجبار هستهای تسخیر کرد، این پیام توسط هر گسترشدهنده احتمالی شنیده خواهد شد.
اروپا نباید کتاب مسکو را کپی کند
واکنش کنونی اروپا، منطقی را که از آن می ترسد منعکس کند.
در ماه مارس، رئیسجمهور امانوئل مکرون اولین افزایش زرادخانه هستهای فرانسه در بیش از سه دهه گذشته را اعلام کرد و یک مفهوم هنوز تعریفنشده از «بازدارندگی پیشانی» را راهاندازی کرد.
مکرون همچنین در حال تماشای پرتاب آزمایشی یک موشک بالستیک از یک زیردریایی، همراه با لفاظی های خصمانه، عکس گرفته شده است که باعث مقایسه طنز با کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی شده است.
ترس پشت این حرکات قابل درک است. اما آنها قواعد بازی مسکو را می پذیرند: رقابتی برای انتقال یک تهدید قابل اعتماد به نابودی، که در آن هیچ کس برنده نمی شود و در آن خطر اشتباه محاسباتی فقط افزایش می یابد.
سلاح های هسته ای بیشتر در مکان های بیشتر یک معماری امنیتی نیست. این یک فیوز کوتاهتر برای همان بمب است و به نظر می رسد قاره مایل است به ولادیمیر پوتین یک مسابقه بدهد.
اروپا چه چیزی باید سر میز بیاورد؟
اگر واشنگتن می خواهد در مورد امنیت اروپا صحبت کند، اروپا باید با خواسته های هسته ای مشخص پاسخ دهد:
اول، اعلام غیرقابل قبول تهدیدات هسته ای. در سال 2022، رهبران گروه 20، با الگوبرداری از کشورهایی که به پیمان منع سلاح های هسته ای سازمان ملل متحد پیوسته اند، توافق کردند که استفاده یا تهدید به استفاده از سلاح های هسته ای غیرقابل قبول است. هر چارچوب امنیتی اروپایی باید این اصل را به تعهدی الزام آور با عواقب نقض آن تبدیل کند.
دوم، اروپا دیگر نمی تواند میزبان صفحه شطرنج هسته ای روسیه و ایالات متحده باشد. تسلیحات روسیه در بلاروس باید حذف شوند. و همچنین سلاح های آمریکایی در شش کشور اروپایی.
پس از آن باید بر روی محدودیت های میانی قابل تایید در مورد سلاح های هسته ای توافق شود. شفافیت نظامی بیشتر باید به معنای شمارش سرجنگی و بازرسی باشد، نه فقط اعلان تمرین.
در نهایت، لغو تسلیحات هستهای باید در قوانینی که قبلاً وجود دارد، گنجانده شود. معاهده منع سلاح های هسته ای که قبلاً توسط اکثریت کشورهای جهان امضا یا تصویب شده است، نه تنها استفاده و در اختیار داشتن سلاح های هسته ای، بلکه تهدید به استفاده از آنها را نیز ممنوع می کند.
طی سه هفته، طرفین برای اولین کنفرانس بررسی معاهده در سازمان ملل متحد گرد هم می آیند. دولت های اروپایی که خواهان یک دستور امنیتی ضد باج خواهی هستند باید حداقل به عنوان ناظر در اتاق حضور داشته باشند.
مسکو و واشنگتن نمی توانند آینده اروپا را دیکته کنند. تهدیدات هسته ای نیز مهم نیست، مهم نیست که چه کسی آنها را ایجاد می کند. صلحی که بمب را به عنوان داور نهایی مرزها رها کند، صلحی پایدار نیست. این یک مکث قبل از تلاش بعدی باج خواهی است.

