مهارت ناوبری ممکن است خطر زوال عقل را قبل از تشخیص نشان دهد

ممکن است قبلاً بدانید که از دست دادن بویایی سال ها قبل از تشخیص با زوال عقل مرتبط است، اگرچه محققان 100٪ مطمئن نیستند که چگونه این پیوند ممکن است کار کند.
چرتهای مکرر ظهر، بهویژه آنهایی که بزرگسالان قصد انجام آن را ندارند، با خطر ابتلا به زوال عقل نیز مرتبط است.
و به نظر می رسد که آگاهی فضایی – که اختلالات آن “در اوایل بیماری آلزایمر ظاهر می شود” – می تواند یک پرچم قرمز دیگر برای این بیماری باشد، حتی در میانسالی.
“یکپارچه سازی مسیر” ما می تواند یک نشانگر کلیدی باشد
ناوبری فضایی، که به عنوان “توانایی تعیین و حفظ مسیر از یک مکان به مکان دیگر” توصیف می شود، با افزایش سن کمی کاهش می یابد – چه فرد مبتلا به زوال عقل باشد یا نه.
اما اختلال شدید اغلب به عنوان نشانه اولیه آلزایمر در نظر گرفته می شود.
در مقالهای که در آلزایمر و زوال عقل: مجله انجمن آلزایمر منتشر شد، محققان از دستگاههای واقعیت مجازی برای آزمایش مهارتهای ناوبری فضایی 100 شرکتکننده میانسال 43 تا 66 ساله که از مطالعه کوهورت آیندهنگر PREVENT-Dementia انتخاب شده بودند، استفاده کردند.
همه افراد مورد مطالعه در معرض خطر بیشتر زوال عقل بودند. این به این دلیل بود که آنها یا:
- دارای ژن APOE-ε4 است که قوی ترین عامل خطر ژنتیکی برای زوال عقل دیررس است.
- سابقه خانوادگی ابتلا به آلزایمر،
- فاکتورهای سبک زندگی داشتند که آنها را در معرض خطر بالاتر ابتلا به زوال عقل قرار می داد، مانند عدم تحرک فیزیکی.
اما حتی با وجود اینکه شرکت کنندگان در معرض خطر بیشتر آلزایمر بودند، سن تخمینی شروع زوال عقل آنها حدود 25 سال از شروع مطالعه بود.
محققان از این شرکت کنندگان خواستند تا در یک محیط نمایش داده شده از طریق یک دستگاه واقعیت مجازی (VR) حرکت کنند.
جالب توجه است، به نظر میرسد که شرکتکنندگان میانسالی که در معرض خطر بیشتر زوال عقل قرار دارند، در یکپارچگی مسیر (تخمین دائمی بهروزرسانی موقعیت و جهت شما با استفاده از نشانههای بدنتان) به غیر از این وظایف ناوبری – حتی زمانی که نمرات آنها در سایر آزمونهای فضایی خوب بود، بدتر از حد متوسط عمل میکنند.
این اثر در مردان بسیار قوی تر از زنان بود. با این حال، نکات اولیه «مقدمهای» وجود داشت مبنی بر اینکه زنان در معرض خطر ممکن است بیشتر با «ناوبری خودمحورانه» (پیدا کردن اینکه چیزها در رابطه با بدن شما قرار دارند) مبارزه کنند.
نویسنده اول این مطالعه، دکتر کوکو نیوتن از UCL، گفت: “نتایج ما نشان می دهد که این نوع تغییر در رفتار ناوبری ممکن است نشان دهنده اولین سیگنال تشخیصی در زنجیره بیماری آلزایمر باشد – زمانی که افراد از حالت بدون آسیب به نشان دادن تظاهرات بیماری تبدیل می شوند.”
در مقاله، نویسندگان این مطالعه خاطرنشان میکنند که سلولهای «شبکهای» در قشر آنتورینال، که «از مراحل اولیه» پیشرفت آلزایمر روشن میشوند، کلید یکپارچهسازی مسیر هستند.
محققان امیدوارند که این بتواند به یک ابزار تشخیصی تبدیل شود
دکتر نیوتن در گفتگو با UCL News افزود: ما اکنون این یافتهها را برای توسعه یک ابزار پشتیبانی تصمیمگیری بالینی تشخیصی برای NHS در سالهای آینده پیش میبریم که روشی کاملاً جدید برای نزدیک شدن به تشخیص است و امیدواریم به افراد کمک کند تا تشخیص به موقع و دقیقتری داشته باشند.
این امر به ویژه با ظهور درمانهای ضد آمیلوئید برای آلزایمر، که در مراحل اولیه بیماری مؤثرترین هستند، اهمیت پیدا میکند.»
او افزود که این نتایج نیاز به درک چگونگی تأثیرات متفاوت زوال عقل بر مردان و زنان را نشان می دهد.
در همین حال، پروفسور دنیس چان، رهبر این مطالعه گفت: “ما به دو دلیل اصلی درباره این یافتهها هیجانزده هستیم: اول، آنها تشخیص شروع بالینی بیماری آلزایمر را بهبود میبخشند، که برای درمان سریع بسیار مهم است.
دوم، آزمایش ناوبری VR بر دانش ما از ویژگیهای فضایی سلولها در لوب گیجگاهی مغز استوار است و استفاده از علوم اعصاب سلولی در جمعیتهای بالینی به پر کردن شکاف در درک اینکه چگونه بیماری در سطح عصبی میتواند منجر به تظاهرات بالینی بیماری شود، کمک میکند. این شکاف دانش در حال حاضر یکی از بزرگترین موانع پیشرفت در تحقیقات آلزایمر است.”
از آن زمان، محققان در سراسر جهان روی پروژههایی کار میکنند که هدف آنها ایجاد ابزارهای تشخیصی اوتیسم بر اساس آگاهی فضایی است، از جمله مطالعه استرالیایی SNAVI و پرسشنامه فضایی ناوبری و حافظه (SPAM) آن.




