3 ماه پس از ورود دسته جمعی، حدود 15000 مهاجر در سئوتا باقی مانده اند

آزدین روی دیواری کنار یک مرکز خرید نشسته و سیگار می کشد. لباس ورزشی خاکستری روی بدن لاغر او آویزان است. در 21 سالگی، چهره او پیرتر از سال هایش به نظر می رسد.
او در کلبههای موقتی میخوابد که باران در آن نفوذ میکند و وقتی هوا اجازه میدهد در ساحل میشوید.
او گفت: «ما به نوعی مدیریت می کنیم. “گاهی اوقات غذا از مراکش می آید و مردم محلی نیز به ما کمک می کنند.”
مانند هزاران مهاجر دیگر، آزدین از زمانی که 100000 مراکشی و مردم جنوب دور وارد ژوئیه گذشته شدند در سئوتا باقی مانده است. کمپین اطلاعات نادرست رسانه های اجتماعی. قلمرو اسپانیایی هم مرز با مراکش است، اگرچه این کشور شمال آفریقا آن را بهعنوان قلمرو اسپانیا به رسمیت نمیشناسد.
دستکم 140 نفر در این گذرگاه جان باختند. بر اساس گزارش پلیس اسپانیا، بیش از 88000 آنها از آن زمان به مراکش بازگشته اند.
آزدین در شمال مراکش به خانه خود در شیفت های 16 ساعته در یک رستوران تنها با 100 درهم یا 14 دلار سی دی در روز کار می کرد. او اکنون از مقامات پنهان شده است، به این امید که بتواند به نوعی به سرزمین اصلی اروپا برسد، جایی که او معتقد است فرصت های بهتری وجود دارد. (سیبیسی نیوز او و سایر مهاجرانی را که برای این داستان مصاحبه کردهاند، بهدلیل ترس از اخراج نامشان شناسایی کرد.)
سه ماه پس از ورود دسته جمعی، بسیاری از مهاجران به همین امید امیدوارند. کیسی چاندیرامانی، معاون دوم رئیس جمهور سئوتا، گفت که وضعیت “بسیار جدی” است. او تخمین می زند که 15000 نفر در اطراف این منطقه کوچک که جمعیتی حدود 80000 نفر دارد باقی مانده است.
چاندیرامانی تخمین می زند که هزاران مهاجر از ترس اخراج از مراکز پذیرش اجتناب می کنند. از آنجایی که مراکش تحت سیستم پناهندگی اتحادیه اروپا کشوری امن تلقی می شود، بسیاری بیم آن دارند که درخواست آنها رد شود.
“آنها به دنبال ما آمدند”
عضدین در روزهای اول زندگی در جنگل می خوابید. وقتی برای غذا به شهر رفت، به سربازی دوید.
آنها با کامیون های بزرگ به دنبال ما آمدند. آنها سعی کردند ما را در یک گروه بزرگ جمع کنند و ما را به آن سوی مرز برگردانند.
عضدین می گوید سربازان افرادی بودند که قصد فرار داشتند. او موفق به فرار شد. عفو بین الملل تخلفات ادعایی مشابه توسط پرسنل نظامی اسپانیایی از جمله خشونت جنسی و اخراج اجباری.
چاندیرامانی گفت که دادستان ها در حال بررسی این ادعاها هستند، اما او نسبت به تعمیم همه متخصصان که در شرایط سخت کار می کنند هشدار داد.
وی همچنین تاکید کرد که این وضعیت بر ساکنان محلی نیز تأثیر گذاشته است و به آنها اشاره کرد که محدودیت ها، حملات ادعایی و اختلالاتی که با آنها مواجه شده اند.
چاندیرامانی گفت که سئوتا با وضعیتی بسیار فراتر از منابع خود مواجه است و انتظار می رود هزینه های عمومی تا پایان سال از 45 میلیون یورو فراتر رود، بدون احتساب از دست دادن مشاغل و مشاغل. در همان زمان، این منطقه از 3626 کودک مهاجر بدون همراه مراقبت می کند – 125 برابر ظرفیت عادی آن.
مهاجران در 10 اکتبر منتظر بازگشت به اردوگاه موقت ال گوانو در نزدیکی ساحل ترامپولین در منطقه سیوتا در شمال آفریقا هستند. (توماس کوکس/ خبرگزاری فرانسه/ گتی ایماژ)
او گفت: «سیتا نمی تواند به سکویی تبدیل شود که از طریق آن اسپانیا به طور نامحدود مسئولیت مراقبت از کودکان مراکش را بر عهده بگیرد.
مقامات محلی و ساکنان دولت اسپانیا را به اقدام ناکافی و عدم حمایت متهم کردند.
اگرچه پادشاه مراکش محمد ششم خواستار جمع شدن کودکان بدون همراه شد این کشور با خانواده هایشان هنوز به پرونده های بازگشتی که توسط مقامات محلی سیتا ارسال شده است، پاسخ نداده است گفت.
سازمانهای غیردولتی میگویند که صدها نفر در خیابان سرگردان ماندهاند – مانند ایوب، پسر 17 ساله مراکشی که ماههاست علیرغم همراه داشتن شناسنامهاش به عنوان مدرک سنش، بیخانمان بوده است.
او به سیبیسی نیوز گفت: «من هفتهای چند بار به ایستگاه پلیس میروم، اما آنها هرگز راهحلی به من پیشنهاد نمیکنند.
او حادثه ای را که ساعاتی قبل اتفاق افتاده بود بازگو کرد: پلیس شش نفر از جمله خودش را دستگیر کرده و با اتوبوس به مرز مراکش برده است.
او می گوید که او و دو نوجوان دیگر در نهایت پس از اثبات سن آزاد شدند، در حالی که دو بزرگسال دیگر به عقب برگردانده شدند.
اتهامات خشونت، محدودیت کمک
فرانچسکا فوسارو، هماهنگکننده محلی No Name Kitchen، یک سازمان غیردولتی که کمکهای بشردوستانه را در مرزهای اروپا ارائه میکند، گفت: «هیچکس به اندازه کافی کار نمیکند.
فوسارو می گوید که مهاجران کمک های محدودی دریافت می کنند که به گفته او برای تحت فشار قرار دادن آنها برای بازگشت به خانه طراحی شده است.
او گفت: “مردم هر روز مورد ضرب و شتم قرار می گیرند. بسیاری در نهایت تصمیم به بازگشت می گیرند، اما ما نمی توانیم آن را بازگشت داوطلبانه بنامیم.”
(آشپزخانه بدون نام همچنین متهم به توزیع است اسپری فلفل و چاقو بر روی مهاجران برای حمله به نیروهای امنیتی، اتهاماتی که فوزارو آن را رد می کند و می گوید که آنها تلاشی برای بدنام کردن او هستند. گارد مدنی اسپانیا به عنوان بخشی از تحقیقات قضایی در حال انجام، محل خود را بازرسی و دو نفر را دستگیر کرد.)
این بحران محله های سئوتا را به طور نابرابر تحت تاثیر قرار داده است. مرکز شهر تا حد زیادی به حالت عادی بازگشته است، اما مناطق حاشیه ای فقیرتر – که بسیاری از آنها محل زندگی جامعه مسلمانان هستند – همچنان بیشترین بار ورود مهاجران را تحمل می کنند.
در منطقه پر زرق و برق مرکز شهر، ساکن محلی محمد علی هنوز در حال بهبودی از بحران است. کافه شیک او، اورا، تنها هفت ماه قبل از ورود باز شد، اما با دور ماندن مشتریان، تجارت به سرعت کاهش یافت. اگرچه تیم میهمان به آرامی در حال بازگشت است، اما آلی مادرید را مقصر می داند.

کسب و کار محمد علی ساکن محلی هنوز از بحران در حال بهبود است. (رنه بوسکالون/CBC)
آنها روزها قبل از احتمال تهاجم هشدار داده بودند.
نخست وزیر پدرو سانچز دریافت هشدار درباره بحران را رد کرد. با این حال، سندی که در اوایل سپتامبر منتشر شد، نشان داد که سرویسهای اطلاعاتی اسپانیا چنین کرده بودند هشدار داد مادرید و همتایان مراکشی آنها برای ورود دسته جمعی احتمالی.
“جهنم بود”
برخی از سازمان های غیردولتی برای جبران آنچه به گفته آنها عدم پاسخگویی از سوی دولت است، وارد عمل می شوند.
سن آنتونیو، یک مرکز پذیرش مهاجران کاتولیک، ده ها مهاجر آسیب پذیر را در خود جای داده است. یکی از ساکنان آن رشید گبری، 39 ساله، اهل مراکش است. او در نوجوانی پس از برخورد با کابل نور خیابان بازوی خود را از دست داد. بدون حمایت خانواده و ناتوانی در یافتن کار، او در خیابان ها زندگی می کند.

راچید گباری، 39 ساله، اهل مراکش، در نوجوانی پس از برق گرفتگی توسط کابل نور چراغ خیابان، دست خود را از دست داد. (رنه بوسکالون/CBC)
او میترسد که واجد شرایط حمایت نباشد و به سایر مراکشیهای دارای معلولیت اشاره میکند که درخواست پناهندگی آنها رد شده است.
اگر مرا رد کنند به مراکش برنمی گردم، حتی اگر مرا بکشند باز نمی گردم».
رایان 19 ساله نیز قبل از انتقال به یک مرکز پذیرش تخصصی دولتی در سن آنتونیو ماند.
او به دلیل تمایلات جنسی خود از سال ها خشونت و آزار و اذیت در مراکش فرار می کند. اگرچه خانوادهاش اکنون در سرزمین اصلی اسپانیا زندگی میکنند، او میگوید که از کمک به او برای دریافت مجوز اقامت خودداری کردند، زیرا نمیتوانستند بپذیرند که او همجنسگرا است.
او گفت: “جهنم بود. آنها مرا رها کردند تا بپوسم.”

رایان به دلیل تمایلات جنسی خود از سالها خشونت و آزار و اذیت در مراکش فرار کرد. (رنه بوسکالون/CBC)
“من تمایلات جنسی خود را پنهان کردم، زیرا اگر مردم مراکش بفهمند که شما پسرها را دوست دارید، خطرناک است. من بارها کتک خوردم.”
اما خشونت در سئوتا ادامه یافت. رایان می گوید که او و سایر مهاجران LGBTQ+ هدف حملات قرار گرفته اند. او گفت: «بعضی از اهالی محل به صورتم لگد زدند. یک رد آبی کمرنگ در اطراف چشمش باقی مانده است.
پس از گزارش حمله، یک افسر پلیس به او کمک کرد تا وارد روند پناهندگی شود. درخواست او چند هفته پیش پذیرفته شد.
او گفت: “اکنون رویای من رفتن به هلند است.” او معتقد است که می تواند بدون ترس آینده ای بسازد.



