چه مقدار بیشتر از 22 میلیون تن زباله اتحادیه اروپا در سال به محل دفن زباله می رود؟ – EUobserver

از 21 نوامبر، اتحادیه اروپا باید برای نیمی از زباله های پلاستیکی که در حال حاضر به خارج از اتحادیه صادر می کند، مقصد جدیدی پیدا کند. بر اساس مقررات جدید حمل و نقل زباله اتحادیه اروپا که در سال 2024 تصویب شد، صادرات زباله های پلاستیکی به کشورهای غیر OECD حداقل به مدت دو سال و نیم ممنوع خواهد شد تا از آسیب به محیط زیست جلوگیری شود و مدیریت ایمن زباله ها تضمین شود.
در سال 2025، کشورهای غیر OECD 735000 تن دریافت کردند که حدود نیمی از 1.46 میلیون تن زباله پلاستیکی صادر شده توسط اتحادیه اروپا به خارج از این بلوک است.
ترکیه، بزرگترین مقصد OECD در اتحادیه اروپا برای زباله های پلاستیکی، می تواند بخش زیادی از این حجم منحرف شده را جذب کند.
با این حال، گروههای زیستمحیطی مانند آژانس تحقیقات محیطی (EIA) نگرانیهایی را در مورد مدیریت و اجرای پسماند کشور مطرح کردهاند و این سوال را مطرح کردهاند که آیا باید به دریافت زبالههای پلاستیکی از اتحادیه اروپا ادامه دهد یا خیر.
یک سخنگوی کمیسیون گفت که کمیسیون خود انتظار “تغییر در کشورهای مقصد” دارد: بخشی از زباله ها به ظرفیت بازیافت اتحادیه اروپا ختم می شود، در حالی که “مقدار مشخصی برای تصفیه در کشورهای OECD خارج از اتحادیه اروپا منحرف خواهد شد.”
پس وقتی نوامبر تمام شود، زباله های پلاستیکی اروپا کجا خواهند رفت؟
ممنوعیت با لیست انتظار
هیچ کشور غیر OECD حداقل به مدت دو سال و نیم زباله پلاستیکی را از اتحادیه اروپا دریافت نخواهد کرد.
از ماه مه 2029، بر اساس مقررات حمل و نقل زباله، کشورها می توانند برای از سرگیری واردات در صورت رضایت کمیسیون که می توانند آنها را به طور پایدار مدیریت کنند، درخواست دهند.
صادرات به کشورهای OECD همچنان قانونی است، اما تحت کنترل های سخت گیرانه تر است. از 21 مه 2026، کلیه صادرات زباله های پلاستیکی به کشورهای ثالث نیاز به اطلاع قبلی و رضایت دارد که از طریق سیستم حمل و نقل دیجیتال زباله اتحادیه اروپا (DIWASS) پردازش می شود.
مرحله بعدی در ماه می 2027 انجام می شود، زمانی که صادرکنندگان باید ثابت کنند که تسهیلات مقصد ممیزی مستقل را پشت سر گذاشته اند.
چین و هنگ کنگ در سال 2016 حدود سه چهارم صادرات ضایعات پلاستیکی اروپا را دریافت کردند، قبل از اینکه ممنوعیت واردات پکن باعث افزایش عرضه به مالزی، اندونزی، ویتنام و ترکیه شود. از این میان، تنها ترکیه پس از 21 نوامبر 2026 قادر به پذیرش زباله های پلاستیکی از اتحادیه اروپا خواهد بود.

آیا ترکیه می تواند زباله های پلاستیکی اروپا را با خیال راحت مدیریت کند؟
ترکیه بزرگترین مقصد اتحادیه اروپا برای زباله های پلاستیکی در سال 2025 بود و 503000 تن دریافت کرد که بیشتر از آلمان (155000) و بلژیک (107000) بود. هر دو همچنین به بازارهایی که در نوامبر بسته می شوند متکی هستند: آلمان تقریبا نیمی از صادرات زباله های پلاستیکی غیر اتحادیه اروپا خود را به کشورهای غیر OECD و بلژیک 43 درصد ارسال کرد. اسپانیا و هلند، همچنین از بزرگترین تامین کنندگان ترکیه، با 70 و 77 درصد حتی بیشتر در معرض تحریم نوامبر قرار دارند.
ارزیابی کمیسیون از ترکیه که در 18 سپتامبر منتشر شد، تصدیق کرد که آنکارا کنترل های خود را بر واردات تقویت کرده است، اما بر “فقدان شفافیت” در داده های زباله، اطلاعات ناکافی در مورد اجرا و مدیریت نامشخص تاکید کرد.
با این حال، کمیسیون صادرات را باز گذاشت، در حالی که قول داد به نظارت بر وضعیت ادامه دهد.
لورن ویر، یکی از فعالان ارشد در EIA، شکافی را می بیند: “ما فکر می کنیم بین اجرای این مقررات توسط کمیسیون و آنچه که مقررات واقعاً می گوید باید اتفاق بیفتد، یک گسست وجود دارد.”
او گفت: “این نباید اتفاق بیفتد، اما با توجه به نتایج ارزیابی اخیر کمیته، ممکن است در کوتاه مدت اتفاق بیفتد.”
در آدانا، جایی که حدود 60 درصد ضایعات پلاستیکی وارداتی فرآوری می شود، محققان 132 برابر بیشتر میکروپلاستیک در کانال های آبیاری پایین دست کارخانه های بازیافت نسبت به بالادست پیدا کردند.
آتش سوزی یکی دیگر از علائم هشدار دهنده است. بر اساس یادداشت سیاستی Sedat Gundogdu، زیست شناس دریایی در دانشگاه Çukurova در آدانا، آتش سوزی در تاسیسات بازیافت از شش در سال در سال 2017 به 125 مورد در سال در سال 2022 افزایش یافته است.
وی گفت: “تمام آتش سوزی ها در پشت تاسیسات انبارها اتفاق می افتد، نه در ماشین آلات یا مناطق اداری.”
بر اساس ارزیابی کمیسیون، ترکیه واردات هر تاسیسات را به 50 درصد ظرفیت پردازش سالانه تایید شده خود محدود می کند.
اما Gundogdu استدلال می کند که داده های ظرفیت را می توان به راحتی دستکاری کرد. او توضیح داد: “شما می توانید منطقه خود را با حصار کشی برخی از مناطق ذخیره سازی گسترش دهید. همین.”
ممیزی ها ممکن است خلأ را پر نکنند. در سال 2021، یک بازرس آلمانی متوجه شد که 2BPlast، یک کارخانه بازیافت در دوزچه که دارای گواهینامه پذیرش ضایعات بستهبندی آلمانی است، ماهها قبل برچیده شده بود در حالی که محمولهها همچنان میرسیدند.
گاندوگدو هشدار داد: “همه چیز بر اساس اسناد خواهد بود. اما دامنه واقعی این تجارت یک تجارت دست دادن است. همه چیز پشت درها اتفاق می افتد.” اگر حسابرسان مستقل بازرسی کارخانههای ترکیه را از ماه مه 2027 آغاز کنند، او انتظار دارد که تعداد کمی از آنها موفق شوند: “من فکر نمیکنم بیش از 10 درصد از تاسیسات بتوانند از این فرآیند حسابرسی عبور کنند.”
ترکیه در حال حاضر سالانه حدود 3.3 میلیون تن زباله پلاستیکی تولید می کند. دولت می گوید 30 درصد زباله های شهری خود را بازیافت می کند، اما بر اساس آمار بانک جهانی، طبق گزارش سیاست گاندوگدو، این رقم 11.9 درصد است.
گونگودو گفت: “این کشور چگونه می تواند زباله های متعلق به کشورهای دیگر را به درستی مدیریت کند؟ این انتقال آلودگی است.”


