مقالات

برنهام دروازه اروپا را باز کرد. حالا او باید از آن عبور کند


برگزیت یک دهه خبر بد برای بریتانیا بوده است. خروج از اتحادیه اروپا ارتباط ما را با بزرگترین شرکای تجاری خود قطع کرده، ما را از متحدانمان منزوی کرده و به قیمت اعتبار و جایگاه ما در صحنه جهانی تمام شده است. این امر به شدت به تجارت، به ویژه مشاغل کوچک و متوسط ​​که ستون فقرات اقتصاد ما را تشکیل می‌دهند و اکثریت قریب به اتفاق کارگران بریتانیایی را به کار می‌گیرند، ضربه وارد کرده است و تجارت ما را با تشریفات غیرضروری محدود کرده است. این باعث شد که در هنگام تسویه حساب، در صورتحساب‌هایمان قیمت‌های بالاتری داشته باشیم و گزینه‌های بسیار کمتری داشته باشیم. همه به این دلیل است که اقتصاد ما کوچکتر از آن چیزی است که در غیر این صورت بود.

ده سال بعد و چالش‌هایی که برگزیت وعده حل آن را داده بود، نه تنها باقی مانده‌اند، بلکه تشدید شده‌اند و با تهدیدات جدید ترکیب شده‌اند. ما با تجاوز روسیه در آستانه اروپا، تشدید بی ثباتی جهانی، و آمریکای غیرقابل اعتماد – حتی متخاصم – مواجه هستیم که ما را ملزم می کند بار دفاعی بیشتری را به دوش بکشیم.

واضح است که از زمانی که ما اتحادیه اروپا را ترک کردیم، جهان تغییر کرده است. دنیای امروز ذاتاً متخاصم تر و بی ثبات تر است. وعده بریتانیای سرکش که جرأت تجارت آزادانه و مصون از تهدیدات جهانی را داشته باشد، در تضاد با دوران تعرفه‌ها، جنگ‌های تجاری و درگیری‌های مسلحانه است که اکنون با آن روبرو هستیم. رفتن به تنهایی دیگر معنی ندارد و صادقانه بگویم، دیگر امکان پذیر نیست.

به همین دلیل است که رهبری جسورانه نخست وزیر اندی برنهام در رابطه آینده ما با اروپا بسیار مورد استقبال قرار می گیرد. اجلاس این هفته معاملاتی را در زمینه های حیاتی ایجاد کرد: غذا و نوشیدنی، انتشار کربن و تحرک جوانان. ثروت و شانس زندگی جوانان و مشاغل بریتانیایی که با تشریفات اداری و فرصت های کمتر خفه شده اند، به طور مستقیم در نتیجه بهبود خواهد یافت.

کامرون در یک سخنرانی مهم در بلومبرگ وعده رفراندوم درباره ورود/خروج اتحادیه اروپا را داد

برنهام حق دارد تمام گزینه ها و راه ها را در رابطه با روابط آینده ما با اتحادیه اروپا در نظر بگیرد. روشن است که راه پیش رو به کجا منتهی می شود. او همچنین در مورد نکته دیگری هم درست می گوید: ما باید به جامعه اجازه دهیم رویکرد ما را هدایت کند. بنابراین خوب است که مخاطبان از قبل آنجا هستند. آنها آماده بازگشت به اروپا هستند و حاضرند به آن و احزابی که قول ارائه آن را می دهند رای دهند. تحلیل Best for Britain به دور از اینکه یک ریسک سیاسی باشد، نشان می‌دهد که تعهد برای پیگیری عضویت در اتحادیه اروپا، حزب کارگر را در انتخابات بعدی به اندازه یک تار مو از اکثریت قرار می‌دهد. نصف خانه ها درست نمی شود. آنها از نظر سیاسی محبوب نیستند و از نظر اقتصادی تنها کسری از رشد اقتصادی مورد نیاز برای کاهش هزینه های زندگی و ایجاد شغل را به ارمغان می آورند. پیوستن به بازار واحد یا اتحادیه گمرکی ممکن است وسوسه انگیز به نظر برسد، به خصوص با توجه به نتایج این هفته، اما این سیاست ها کمترین محبوبیت برای روابط بریتانیا و اتحادیه اروپا در میان رأی دهندگان است.

ما می توانیم و باید جلوتر برویم. ما باید به طور کامل و سریع مزایای اقتصادی 92 میلیارد پوندی را که عضویت در اتحادیه اروپا به اقتصاد بریتانیا و دگرگونی جوامعی که حاصل آن خواهد بود اضافه می کند، درک کنیم.

مایل ها جلوتر از سیاستمداران، مردم خواهان اقدام فوری هستند. آنها خواهان یک اقتصاد قوی هستند که بتواند بر بحران هزینه های زندگی غلبه کند، شغل ایجاد کند و هزینه های دفاعی حیاتی را تامین کند، همانطور که این لحظه نیاز فوری دارد. تنها عضویت در اتحادیه اروپا می تواند در همه این جبهه ها مفید واقع شود.

این بدان معناست که در قلب اروپا، جایی که بریتانیا به آن تعلق دارد، آینده ای بهتر و امن تر به فرزندانمان بدهیم.

بریتانیا پس از 47 سال عضویت از اتحادیه اروپا خارج می شود


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا