چرا بودجه اسکاتلند باید مالیات ها را ساده کند، نه اینکه آنها را پیچیده کند

کیتی کلوز می نویسد که بودجه بیشتر گزینه های سخت را برای دولت اسکاتلند حذف نمی کند
پول بیشتر به معنای انتخاب آسان تر برای دولت اسکاتلند نیست. اسکاتلند با بودجه اضافی روی کاغذ از بودجه بریتانیا بیرون آمده است، اما تیتر به تنهایی تصمیماتی را که وزیران اکنون با آن روبرو هستند توضیح نمی دهد.
اسکاتلند در مدت چهار سال حدود 600 میلیون پوند بودجه اضافی دریافت خواهد کرد. با این حال، منابع مالی افزایش مییابد در حالی که تأمین مالی سرمایه کاهش مییابد، و تورم به این معنی است که پول بیشتر لزوماً قدرت خرید بیشتری نمیخرد.
پیش بینی می شود منابع مالی در سال های 2026-2027 به 43.7 میلیارد پوند و در سال های 2027-2028 به 44 میلیارد پوند برسد. با این حال، دولت اسکاتلند می گوید که این کاهش 1.3 درصدی در شرایط واقعی در سال 2027-2028 است. پوند بیشتر می تواند به معنای قدرت خرید کمتر باشد.

بنابراین سوال پیش روی بودجه اسکاتلند در 3 دسامبر صرفاً این نیست که اسکاتلند چقدر دریافت کرده است، بلکه این است که چه انتخاب هایی برای هالیرود باقی می گذارد.
کسب و کارها باید به دقت مراقب باشند. وست مینستر آستانه کاهش 100 درصدی نرخ کسب و کارهای کوچک در انگلیس را از 12000 پوند به 18000 پوند از آوریل 2027 افزایش می دهد. این نرخ ها واگذار شده است، بنابراین اسکاتلند باید تصمیم بگیرد که آیا از بودجه اضافی برای حمایت قابل مقایسه استفاده کند یا آن را در جای دیگری خرج کند.
حمایت مشابه ممکن است مورد استقبال قرار گیرد، اما بازی انگلیس تنها آزمون نیست. طراحی نقش برجسته به اندازه سخاوتمندی آن مهم است: آیا از رشد حمایت می کند؟
حمایت از کسب و کارهای کوچکتر زمانی جذاب است که خیابان های بزرگ تحت فشار هستند. اما اگر رشد به معنای مواجه شدن ناگهانی با یک صورتحساب مالیاتی بسیار بزرگتر باشد، آستانههای تند میتواند مانع از توسعه شود. مالیات نباید برای کسب و کارهایی که به دنبال رشد هستند، موانع مصنوعی ایجاد کند.
درآمد حاصل از دارایی انتخاب دشوار دیگری است. بودجه بریتانیا مالیات بر پس انداز و درآمد دارایی را دو درصد افزایش می دهد. افزایش پسانداز در اسکاتلند اعمال میشود، اما افزایش درآمد دارایی بهطور خودکار اعمال نخواهد شد، زیرا این مالیات واگذار میشود.
مالیات بر درآمد ملکی اضافی که در سایر نقاط بریتانیا جمع آوری می شود می تواند از طریق تعدیل های بلاکی کمک بلاعوض بر بودجه اسکاتلند تأثیر بگذارد. این آزادی مالی را برای اتخاذ رویکردی متفاوت محدود میکند: اگر وزرای اسکاتلند نرخهای خود را افزایش ندهند، باید عواقب مالی ناشی از آن را متحمل شوند.
انتقال امکان انتخاب های مختلف را فراهم می کند، اما این انتخاب ها در خلاء اتفاق نمی افتد. شعارهای سیاسی می تواند مبادلات بین استفاده از قدرت های واگذار شده و مدیریت تأثیر آنها بر تأمین مالی را پنهان کند.
کمک هزینه مالیات بازنشستگی جدید سؤال دیگری را ایجاد می کند: آیا کمک هزینه دیگری راه درستی برای حل مشکل مالیاتی است؟ هدف آن جلوگیری از دریافت صورتحسابهای مالیاتی کوچک توسط بازنشستگان است، فقط به این دلیل که حقوق بازنشستگی ایالتی بالاتر از کمک هزینه شخصی است.
من مشکل را درک می کنم، اما در راه حل شک دارم. هر مجوز، آستانه یا استثنای جدید، درک و مدیریت یک سیستم پیچیده را دشوارتر می کند.
پیچیدگی هزینه هایی را بر مالیات دهندگان و مشاغل تحمیل می کند، تصمیمات را مخدوش می کند و آنچه مردم و چرا بدهکار هستند را مبهم می کند. دولت ها باید از وصله مشکلات فردی دست بردارند و با سیستم زیربنایی مقابله کنند.
این به دلیل هدایت وزرای اسکاتلند در 3 دسامبر است. بودجه فرصتی برای تعریف محیط مالیاتی در اسکاتلند است، نه فقط تصمیم گیری در مورد اینکه کجا از وست مینستر پیروی کنید یا منحرف شوید.
سیاست مالیاتی خوب باید بیشتر از افزایش درآمد باشد. باید از سرمایه گذاری و رشد حمایت کند، تحریف های غیر ضروری را به حداقل برساند و به مردم و کسب و کارها اعتماد به نفس برنامه ریزی بدهد.
بودجه بیشتر انتخاب های سخت را حذف نمی کند. اصلاحات کوتاهمدت، آستانههای جدید و واگرایی بیشتر، بدون پرداختن به پایداری مالی بلندمدت، باعث پیچیدگی میشوند.
وزرا باید در برابر این وسوسه مقاومت کنند. آزمون واقعی بودجه به اندازه سرفصل بودجه نیست: یک سطح پیچیدگی بیشتر به معنای از دست دادن یک فرصت مهم است. تصمیمات آنها باید اسکاتلند را به مکانی ساده تر و رقابتی تر برای تجارت و سرمایه گذاری تبدیل کند.
کیتی کلوز کالیفرنیا، مدیر مالیات، ICAS



