مقالات

در کانادا، تماشای N.H.L. گران و دست و پا گیر شد


کمتر از دو ماه دیگر تا فصل لیگ ملی هاکی باقی مانده است و بیشتر تمرکز در کانادا بر این بوده است که حضور در بازی ها چقدر گران است و تماشای آنها از تلویزیون چقدر گران و دست و پا گیر شده است.

میزان حضور در چندین بازار کاهش یافته است، از جمله ادمونتون، جایی که کانر مک دیوید در 20 بازی 49 امتیاز شگفت‌انگیز کسب کرده است و به سرعت می‌تواند رکورد 215 امتیازی وین گرتزکی در یک فصل را به چالش بکشد.

این هفته، The Globe and Mail گزارش داد که سه ارائه‌دهنده تلویزیون شکایتی را به کمیسیون رادیو تلویزیون و مخابرات کانادا تسلیم کرده‌اند و از Rogers Sportsnet خواسته‌اند تصمیم خود برای حمل بیش از 50 دستگاه N.H.L را در دوشنبه شب لغو کند. بازی های پشت دیوار پرداخت در سرویس استریم آن با 13 دلار اضافی در ماه.

علاوه بر افزایش هزینه و پیچیدگی تماشای هاکی، بازی‌های چهارشنبه شب در Prime Video قرار دارند. TSN برخی بازی‌های منطقه‌ای را به‌طور متناوب پخش می‌کند و برای تماشای بازی‌های خارج از بازار به اشتراک NHL Center Ice نیاز است.

تا این فصل، N.H.L. را می توان به صورت رایگان پیدا کرد.

در ماه ژوئن، CBC و Rogers Sportsnet اعلام کردند که پخش کننده ملی دیگر برنامه N.H.L را پخش نخواهد کرد. بازی های شنبه شب، اولین بازی در 75 سال است که به موسسه فرهنگی هاکی نایت در کانادا پایان می دهد. ماه گذشته، CBC اعلام کرد که پخش بازی‌های لیگ حرفه‌ای هاکی زنان را با شروع فصل آن در دسامبر آغاز خواهد کرد.

وقتی این خبر منتشر شد، از خوانندگان Canada Letter خواستیم که افکار و خاطرات خود را از “شب هاکی” برای ما ارسال کنند. پاسخ بسیار زیاد بوده است و ما می خواهیم امروز برخی از آنها را به اشتراک بگذاریم. (پاسخ ها برای طولانی بودن و وضوح ویرایش شده اند.)

“برای دوران کودکی من در دهه 60 و 70، شب هاکی در کانادا یک برنامه تلویزیونی نبود. شنبه شب بود، فرصتی هفته ای یک بار برای تماشای یک بازی N.H.L از تلویزیون. یک بازی. شاید هم کلیسا بود. برای پدرم و من، این بهترین تجربه پیوند ما بود. ما می توانستیم با هم در مورد بازی صحبت کنیم، با هم امیدوار باشیم که بازی را تماشا کنیم. پاداش هواداران: نزاع و جدال روی نیمکت. – آلن گیبسون

“من با بازی هاکی در مرکز نیویورک بزرگ شدم. وقتی تلویزیون کابلی به این منطقه آمد، بزرگترین نقطه فروش این بود که شبکه کابلی ما ایستگاهی را از کینگستون، انتاریو حمل می کرد. تنها چیزی که به وضوح به یاد دارم تماشای “شب هاکی در کانادا” هر شنبه شب بود. مثل برنده شدن در لاتاری هر هفته بود.” – برایان گلدبلات

من در روزی به دنیا آمدم که شب هاکی در کانادا برای اولین بار در 1 نوامبر 1952 پخش شد. یکی از اولین خاطرات من به عنوان یک پسر بچه این است که شنبه شب با پدر در زیرزمین نشسته بودم و نفس نفس در انتظار صدای فاستر هویت بودم و به این فکر می کردم که چه امتیازی می تواند داشته باشد (پخش های اولیه هم در اواسط بازی شروع شد). (1967!) و نفرین شده (59 سال!) از حمایت من از Maple Leafs. من می ترسم که این روند ادامه دار بعد از یک عمر زندگی با این بازی زیبا تأثیر طولانی مدتی روی هاکی بگذارد. – جان باتلر

“این تکان دهنده است. من تازه شروع به دنبال کردن هاکی کردم و تماشای این نمایش ها باعث شد بیش از هر چیز دیگری احساس کنم بخشی از جامعه هاکی هستم. من از تأثیر ESPN بر ورزش خسته شده ام – برنامه نویسی نرم که باعث می شود هر رویداد ورزشی مانند هر رویداد ورزشی دیگری به نظر برسد. کانادایی ها و طرفداران واقعی هاکی در همه جا باید از این باخت خشمگین شده و خواهان بازگرداندن آن باشند. ریشه هاکی در شمال بزرگ باید حفظ شود. – دویلا روزاتی

“خوب ترین خاطره من از شب هاکی در کانادا، آهنگ تم قدیمی دولورس کلامن است. زمانی نه چندان دور، زمانی بود که می‌توانستید کانادایی‌های دیگر را در یک فرودگاه خارج از کشور فقط با سوت زدن چند نت اول موضوع پیدا کنید. گویی یک کانادایی دیگر با یادداشت های بعدی پاسخ داد. زمانی که شما سفر می کنید همیشه یک لحظه جادویی بود.” – مایکل اولسون

“آنقدر ناامید کننده است که حرص و آز شرکتی می تواند یکی از نمادین ترین سنت های فرهنگی کانادا را از بین ببرد. اگرچه من بزرگترین طرفدار هاکی نیستم، اما خانواده ام بودند. و هر شنبه شب که در خانه بزرگ می شدم، آهنگ آشنای آغازین “شب هاکی در کانادا” را می شنیدم. این یکی از بهترین خاطرات من از تماشای موسیقی روز در خانواده ام در تلویزیون است. بازی می کند و من را به یاد من می اندازد من هم بخشی از این سنت باشکوه کانادایی هستم، به خصوص در این زمان که جشن غرور کانادایی قوی ترین در زندگی من است. – آلیدا استیونسون

«در اواخر دهه 1980، زمانی که در کلرادو زندگی می‌کردیم، یک بشقاب ماهواره (یکی از آن بزرگ‌ها) داشتیم. ما در نهایت به تماشای برنامه های CBC زیادی پرداختیم زیرا رایگان بود، از جمله “شب هاکی در کانادا”. من تقریباً هیچ چیز در مورد هاکی نمی دانستم. اما من شروع به تماشای گهگاهی کردم، مخصوصاً بعد از اینکه کبک نوردیکس به دنور آمد و تبدیل به بهمن کلرادو شد. “شب هاکی” به من به اندازه کافی هاکی یاد داد تا از آن لذت ببرم. – کارن وایدون

“نظرات مختلفی در مورد نقش CBC در کانادا وجود دارد، اما در این مورد فکر می‌کنم بسیاری موافقند که این یک ضرر بسیار بزرگ خواهد بود، اما همچنین یک نقطه عطف احتمالی برای پخش عمومی ما خواهد بود. من شب‌های زیادی را صرف تماشای “H.N.I.C” شبکه CBC کرده‌ام. یا گوش دادن به CBC در رادیو برای بازی ها. امیدوارم سی‌بی‌سی از این فرصت استفاده کند و پخش‌کننده ملی P.W.H.L. شود، چیزی که آرزو می‌کردم در زمانی که دختر جوان بودم بودم. برای من به عنوان یک کودک 5 ساله چقدر شگفت انگیز بود که زنان را تماشا می کردم که ورزش هایی را که خیلی دوست دارم انجام می دهند. چیزی که اکنون برای ورزشکاران جوان آرزو دارم.” – تامی جیکمن

“به عنوان یک طرفدار مشتاق در طول مسابقات باورنکردنی کانادایی‌ها در دهه 1970، می‌خواستم شنبه‌ها شب هاکی را در کانادا تماشا کنم. پدرم فکر نمی‌کرد برای یک دختر نوجوان مناسب است که هاکی تماشا کند. او نمی‌دانست که من تقریباً هر بازی را در طول هفته از رادیو گوش می‌دادم. بنابراین اگر می‌توانستم با او تلویزیون تماشا کنم، قرار می‌دادم.” – کرمیلدا دیاز

من در مونترال در خانواده‌ای بزرگ شدم که از جزیره‌ای کوچک یونانی آمده بودند: ناکسوس. پدربزرگم در سال 1907 آمد، اما ما چند اقوام در شهر داشتیم که اخیراً مهاجر بودند و هنوز برای صحبت کردن به زبان انگلیسی یا فرانسوی تلاش می‌کردند. شنبه شب‌ها اغلب به رویدادهای خانوادگی در خانه‌های اقوامشان می‌رفتیم که مدت‌ها در کانادا نبوده بودند و هنوز به طور عاطفی در اطراف روستا بودند. تلويزيون سياه و سفيد براي تماشاي هر چيزي و اين يك بازي بود، هيچ كدام از آنها آن را از دست ندادند، مخصوصاً زماني كه در حال بازي با مونترال كانادينز بودند. – امانوئل هادزیپتروس

“متولد سال 1960، من شب هاکی را در کانادا تماشا کردم که بزرگ شدم. من از خشونت خسته شدم و فقط گهگاه در طول فصل و پلی آف آن را تماشا کردم. من خوشحالم که حذف آن به پوشش بیشتر بازی زنان کمک می کند.” – سوزان فونل

“به عنوان یک بچه مزرعه که در شهر کوچکی در جنوب آلبرتا در اوایل دهه 1960 بزرگ می شد، ما یک ایستگاه داشتیم، CBC، و شب هاکی در کانادا یک مراسم شنبه شب بود. اگر خدایان اتمسفر به ما لبخند می زدند، ما با یک تصویر سیاه و سفید پر از استاتیک مجذوب می شدیم، اما حداقل صدا خوب بود. تا به امروز، شنیدن این موضوع به شکلی جادویی مرا به شهر کوچک آلبرتا می‌برد که در محاصره خواهر و برادرانم و شب‌های تاریک زمستانی سرد است. پایان یک دوره است. – لارنس تورشر

همانطور که موفقیت P.W.H.L نشان می دهد، این نشان دهنده برشی از فرهنگ کانادایی است. اثرات منفی دستگاه هاکی حرفه ای مردان به خوبی مستند شده است. من مفتخرم که CBC بستری برای ورزش های کمتر محبوب مانند هاکی و فوتبال زنان، والیبال و سافت بال، و همچنین ورزشکاران غیر هاکی در مسابقات المپیک و ورزشکاران غیر هاکی است. در حاشیه، من فکر می کنم که به حفظ “ورزش” در چشم انداز کمک می کند. – تیم دایک

“در سال 1969، در یک ماشین پر بار که توسط شوهر فرانسوی کانادایی جدیدم رانندگی می‌کرد، از خانه خانوادگی‌ام در کانکتیکات به مونترال راندیم. من در مدرسه لاتین و اسپانیایی می‌خواندم و همسرم زبان انگلیسی بسیار کمی داشت. یک سال قبل در میخانه آلمانی در جزایر اکسپو با هم آشنا شده بودیم. دوازده ماه بعد، پس از مکالمه‌های طولانی، دو هفته، نامه‌های سخت و دردناک، نامه‌های دوگانه سخت و فشرده با نوشته‌های فرانسوی و خواندنی. ما در یک آپارتمان سه طبقه با صداهای فرانسوی از ایستگاه های رادیویی همسایه ها زندگی می کردیم. – کارول آن سنت ژان

«در طول جنگ ویتنام در مونترال و بعداً در ونکوور زندگی کردم. چیزی که در آن زمان من را شگفت زده کرد، اینکه یک یانکی بودم و به طور کلی علاقه ای به ورزش نداشتم، این بود که “H.N.I.C.” چقدر کاملاً مجذوب کننده بود. صفر در روزهای “H.N.I.C.” تمام منظره فرهنگی در آن زمان بر من گم شد، نشانه دیگری از اینکه ما یانکی ها چقدر کانادا را در آن زمان می دانستیم و درک می کردیم. – دیک متیوز

“وقتی در شمال انتاریو بزرگ می شدم، شب هاکی در کانادا دو شب در هفته بود، چهارشنبه و شنبه. شب های مدرسه به من اجازه می دادند یک ساعت تماشا کنم، شنبه دو. اما هر ساعت خواب یکسان بود. کنار تختم زانو می زدم و دعا می کردم که برگ ها پیروز شوند تا پدرم غمگین نشود.” – روندا رایت

“به عنوان یک آمریکایی بالغ، اولین بار “H.N.I.C” را شنیدم. وقتی قرار بود بخوابم، در رادیویی پر از استاتیک زیر روکش ها. به عنوان یک بزرگسال در حومه دیترویت، از CBC Windsor به من رسید. برای من، این استاندارد طلایی در پخش ورزشی بوده و هست. هر چه شنبه شب جایگزین آن شود با خاطرات مطابقت نخواهد داشت. ما در عصر تغییر زندگی می کنیم و باید خودمان را وفق دهیم. اما با عرض پوزش می‌توانیم تغییراتی ایجاد کنیم، و این حداقل برای مدتی دردسرساز خواهد شد. – جو شر

شاونا ریچر سردبیر کانادایی روزنامه تایمز است. او در تورنتو زندگی می کند و بیش از 25 سال در مورد ورزش ویرایش و نوشته است.


کالب لینتون 7 ساله در 6 ماهگی در بیمارستان کودکان بیمار تورنتو تحت پیوند کبد قرار گرفت. به گفته وی، پزشکان جان او را نجات دادند. برای همین اینجاست.

«اینجا» اتاقی در بال قدیمی SickKids است، جایی که لینتون این ماه در یک تئاتر ماجراجویانه اجرا می کند که در هشت طبقه و بیش از دوازده اتاق از بیمارستان کار می گذرد. بنیاد SickKids این نمایش را با حضور 16 بازیگر حرفه‌ای و گروهی از بیماران سابق برگزار می‌کند تا جمع‌آوری کمک مالی را با هدف 2.5 میلیارد دلار کانادا آغاز کند.

مایکل روبینو، تهیه کننده موزیکال پرطرفدار برادوی و وست اند، از دور، پشت این نمایش است. او می گوید این نمایش “عمیق ترین تجربه ای است که من به عنوان تهیه کننده داشته ام.” همچنین یکی از چالش برانگیزترین ها است.

شش گروه متمایز از مخاطبان در بخش‌های مختلف بیمارستان حرکت می‌کنند. مونیکا دوتور که نقش یک پزشک را بازی می‌کند، با یک گروه در راهرو ملاقات می‌کند، در حالی که پی جی پرودات، با لباس یک دلقک درمانی، در همان راهرو با دیگری چرخ می‌زند.

طراحی رقص از یک دفتر تاریک در طبقه ششم، جایی که مدیر صحنه، کیت سندسون، فیدهای ویدیویی را از هر اتاق تماشا می کند، تنظیم شده است. روبینو گفت که او یکی از شش مدیر صحنه برای تولید است که بیشتر از بزرگترین تولیدات حرفه ای در تورنتو است.

چنین پروژه پیچیده ای معمولاً دو سال طول می کشد تا مونتاژ شود. تیم خلاق این کار را در شش ماه انجام داد. میچل کوشمن، فیلمساز تورنتویی، یکی از خالقانش، آن را به «ساخت هواپیما در حین پرواز» تشبیه کرد.

بنیاد SickKids تاکنون در کمپین 10 ساله خود که در سال 2023 آغاز شد، حدود 1 میلیارد دلار کانادا جمع آوری کرده است. بنیاد و به یک راه اندازی به همان اندازه جاه طلبانه نیاز داشت. او این سریال را 10 بار تماشا کرد.

با این حال، تعداد کمی از مردم این فرصت را خواهند داشت. بیشتر 21 اجرا در سه هفته برای 100 تماشاگر برای اهداکنندگان و کارکنان بیمارستان است. تنها یک مورد، در 20 نوامبر، برای عموم آزاد است و قرعه کشی یکی از 42 جفت بلیت موجود، بیش از هزار شرکت کننده را جذب کرد.

مارک کولی خبرنگار تایمز مستقر در ونکوور است. اخبار فوری و کانادا را پوشش می دهد.


  • مگی شیپستد، نویسنده آمریکایی، با قدم زدن در وحشی قلمرو یوکان، در نگرش خود به پیری و خطر تجدید نظر می کند.

  • مقامات حیات وحش این هفته گفتند که چهار خرس گریزلی مسئول حمله ای هستند که در این ماه دو زن را در بریتیش کلمبیا کشتند. خروس و سه توله اش در آخر هفته دستگیر شدند و آزمایشات پزشکی قانونی، از جمله آزمایش DNA حیوانی، به طور قطعی آنها را با حمله مرتبط دانست.

  • جاذبه‌های غول‌پیکر کنار جاده‌ای – مانند Tyrannosaurus Tyrannosaurus از درومهلر، آلبرتا – به قرار دادن صدها جامعه بر روی نقشه کمک کرده است. وقتی تازگی آنها از بین می رود و هزینه ها انباشته می شود چه اتفاقی می افتد؟

  • هوای طوفانی که شمال غرب اقیانوس آرام و جنوب غربی کانادا را درنوردید، در طول هفته گسترش یافت و اولین بارندگی زمستانی منطقه را به همراه داشت.


حال ما چگونه است
مایلیم نظرات شما را در مورد این خبرنامه و رویدادهای کانادا به طور کلی بشنویم. لطفا آنها را به nytcanada@nytimes.com ارسال کنید.

آیا این ایمیل را دوست دارید؟
آن را برای دوستان خود فوروارد کنید و به آنها اطلاع دهید که می توانند در اینجا ثبت نام کنند.


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا