اعتیاد به الکل و اختلالات خوردن اغلب دست به دست هم می دهند – در اینجا دلیل آن است

هنگامی که برخی افراد مشروب می نوشند، عمدا وعده های غذایی خود را حذف می کنند تا اثرات الکل را تقویت کنند یا در کالری نوشیدنی خود صرفه جویی کنند. این عمل که گاهی اوقات «مستخواری» نامیده میشود، تقاطعی را که میتواند بین رفتار خطرناک نوشیدن الکل و تغذیه ناسالم وجود داشته باشد را برجسته میکند.
اگرچه این عمل در دانشجویان دانشگاه و “فرهنگ مادر شراب” ثبت شده است، تحقیقات بسیار کمی در واقع میزان شیوع آن را در افرادی که در خدمات درمان الکل هستند بررسی کرده است. این همان چیزی است که تحقیقات من سعی در انجام آن داشت.
من و همکارانم اخیراً بررسیای انجام دادیم که نشان داد مشکلات خوردن در بین افرادی که برای وابستگی به الکل درمان میشوند رایج است. ما همچنین دریافتیم که این دو شرایط اغلب محرک های اساسی یکسانی دارند.
ما دادههای 44 مطالعه منتشر شده بین سالهای 1988 و 2026 را بررسی کردیم. بیشتر مطالعات با زنان ساکن کشورهای پردرآمد از جمله ایالات متحده، کانادا و بریتانیا انجام شد.
همه مطالعات شامل افرادی بود که برای نوشیدنشان حمایت میشدند. برخی از مطالعات همچنین شامل افرادی میشوند که برای رفتار غذاییشان حمایت میشوند، در حالی که برخی دیگر فقط از شرکتکنندگان میخواهند که پرسشنامههایی را درباره عادات غذاییشان پر کنند.
بیشتر مطالعات مشاهده ای بوده است. این بدان معنی است که به جای آزمایش یک درمان، افراد در این خدمات مشاهده شده و در مورد تجربیات آنها سؤال می شود. این بدان معنی است که یافته های ما فقط یک ارتباط را نشان می دهد – ما نمی توانیم علت و معلول را اثبات کنیم.
ما دریافتیم که افرادی که برای مشکلات مصرف الکل تحت درمان قرار میگیرند، تقریباً دو برابر بیشتر از جمعیت عمومی احتمال ابتلا به اختلالات خوردن را داشتند.
به عنوان مثال، یکی از مطالعاتی که در بررسی خود وارد کردیم، نشان داد که بیش از دو سوم زنانی که تحت درمان وابستگی به الکل بودند به عنوان پرخوری شناخته شدند، در حالی که بین 6 تا 39 درصد مبتلا به پرخوری عصبی بودند.
استفاده از غذا برای مقابله با احساسات دشوار، مدیریت خلق و خو یا به عنوان جایگزینی برای الکل در میان مردان و زنان تحت درمان رایج است. ویژگی هایی مانند تکانشگری، عزت نفس پایین و خودانگاره منفی نیز در بین شرکت کنندگان در مطالعه رایج بود.
چندین مقاله همچنین نشان دادند که مشکلات سلامت روان، اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) یا اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) با افزایش خطر مبارزه با اختلال خوردن و وابستگی به الکل مرتبط است.
مطالعه ما همچنین نشان داد که افرادی که تحت درمان با الکل هستند و با مشکلات خوردن دست و پنجه نرم می کنند، علیرغم توصیه های پزشکی، ممکن است در معرض افزایش خطر ترک زودرس درمان باشند. این می تواند بهبودی را دشوارتر کند، شدت رفتارهای غذایی چالش برانگیز و خطر عوارض پزشکی را افزایش دهد.
Pixel-Shot/Shutterstock
به طور کلی، بررسی ما رابطه متمایز بین اعتیاد به الکل و اختلالات خوردن و همچنین مشترکاتی را که هر دو ممکن است به اشتراک بگذارند برجسته می کند.
یافتههای ما همچنین نشان میدهد که پرسیدن از افرادی که تحت درمان وابستگی به الکل قرار میگیرند در مورد رفتار غذاییشان میتواند به درمان کمک کند و چالشهایی را که ممکن است پیش از این فرد تجربه کند برجسته کند.
چرا این رابطه اهمیت دارد
هم اختلالات خوردن و هم اعتیاد به الکل می توانند بر نحوه جذب مواد مغذی توسط بدن تأثیر بگذارند که می تواند منجر به کمبود مواد مغذی شود.
افزایش وزن همچنین می تواند در بهبود الکل مشکل ایجاد کند، به خصوص اگر فردی برای مقابله با آن از شکر یا غذا استفاده کند. افرادی که با هر دو بیماری دست و پنجه نرم می کنند ممکن است در معرض خطر بیشتری برای افسردگی یا اضطراب باشند.
استفاده از غذا و نوشیدنی برای مقابله با عوامل استرس زا، خلق و خوی بد یا احساس بد نسبت به خود امری رایج است – اما بسیاری از مردم ممکن است متوجه نباشند که این رفتارها چه زمانی ناسالم یا خارج از کنترل هستند.
برای کسانی که تحت درمان اختلال مصرف الکل هستند، ممکن است در میان گذاشتن هرگونه سوال یا نگرانی در مورد غذا یا خوردن با درمانگر یا پرستار خود مفید باشد – از جمله هر گونه احساسات چالش برانگیز که ممکن است در مورد غذا یا وعده های غذایی داشته باشید.
درک چگونگی ارتباط اختلال مصرف الکل و اختلال خوردن به این معنی است که بهتر می توانیم به افرادی که تحت درمان برای هر دو بیماری هستند کمک کنیم.


