مقالات

“ارتباط ورزشی” چیست؟


انواع مختلفی از “شکاف” در روابط وجود دارد که پیگیری آنها دشوار است: ممکن است در مورد روابط فاصله سنی، روابط ثروت، و روابط شکاف هوشی بدانید. اما می توانید این را هم به اشتراک بگذارید؟

“رابطه ورزشی” رابطه ای است که در آن یکی از شریک زندگی به طور قابل توجهی نسبت به دیگری سبک زندگی فعال تری دارد. آنها افرادی هستند که آخر هفته خود را به پیاده روی، تمرین برای مسابقات، بازی در لیگ های مختلف ورزشی یا چندین بار در هفته به باشگاه می روند، در حالی که نگرش شریک زندگی آنها نسبت به ورزش بسیار متفاوت است.

آیا می توانم برای تماشای ورزش، طوری و برای بازی. روزهای بازی ممکن است بر شب تاریخ اولویت داشته باشند، یا ممکن است تلاش کنید تا شریک خود را بفهمید که باخت سوپربول چقدر می تواند ویرانگر باشد.

در نگاه اول، ممکن است یک تفاوت بی ضرر به نظر برسد، اما یک تفاوت ورزشی می تواند یک رابطه را به شکل غیرمنتظره ای شکل دهد. این می تواند بر نحوه گذراندن اوقات فراغت زوج ها، نحوه هدایت آنها به علایق مشترک و حتی احساس شریک زندگی در مورد بدن و سبک زندگی خود تأثیر بگذارد.

اوریون تارابان، روانشناس، کارشناس روابط و خالق PsycHacks توضیح داد: “روابط با شکاف ورزشی می تواند دشوار باشد زیرا برای ورزشکار بودن زمان، انرژی و نظم زیادی لازم است.”

“و زمان و انرژی صرف شده برای تناسب اندام، زمان و انرژی صرف شده برای رابطه نیست. ما دوست نداریم در مورد آن فکر کنیم، اما نحوه استفاده از منابع خود اغلب یک بازی حاصل جمع صفر است. از دست دادن تناسب اندام می تواند روابط را تحت فشار قرار دهد به همان دلیلی که کار بیش از حد یا اعتیاد می تواند: آنها آنچه را که برای خرج کردن در رابطه اولیه در دسترس است کاهش می دهند.”

“رابطه ورزشی” رابطه ای است که در آن یکی از شریک زندگی به طور قابل توجهی نسبت به دیگری سبک زندگی فعال تری دارد.

آیا شما در ورزشگاه هستید؟

اوایل امسال اولین ارتباط ورزشی خود را تجربه کردم. همیشه خودم را به اندازه کافی تناسب اندام می‌دانستم، به کلاس‌های پیلاتس می‌رفتم و قدم‌هایم را می‌رفتم، اما ناگهان از نظر ورزشکاری شروع به بیرون رفتن کردم.

مردی که با من قرار داشتم هر هفته پادل، تنیس و راگبی لمسی بازی می‌کرد – اغلب چند بار در هفته. من به سرعت متوجه شدم که ما فقط یک بار در هفته می توانیم همدیگر را بعد از رزرو زمین پادل او و تایید آخرین مسابقه تنیس ببینیم.

در ضمن شب های من معمولا آزاد بود. من عضوی از تیم دبیرستانی نبودم، در حالی که او مرتباً با هم تیمی های راگبی خود برای نوشیدن نوشیدنی بیرون می رفت. جدای از محدودیت های زمانی، این رابطه همچنین باعث شد به رابطه خودم با ورزش فکر کنم. من اغلب در مقایسه با من احساس تنبلی می کنم، در حالی که او بازی های پشت سر هم انجام می دهد، در خانه می مانم تا نتفلیکس را بخوانم یا تماشا کنم.

من برای ایجاد صلح با اندام پرترم تلاش می کردم، اما ناگهان احساس کردم خیلی بیشتر قابل توجه هستم. خجالت می‌کشیدم درباره برنامه‌هایم برای عصر به او بگویم و نگران بودم که او بدن من را با بدن همه ورزشکارهای اطرافش مقایسه کند.

اما پیوند ورزشی من در تعطیلات دارای نکات مثبتی بود. با الهام از عشق او به پادل – و ناامید برای یافتن کاری که احتمالاً بتوانیم با هم انجام دهیم و زمان بیشتری را با آن بگذرانیم – در دوره های مبتدی ثبت نام کردم. او دوست داشت که من حاضرم به چیزی متعهد شوم که به او علاقه مند باشد. من همچنین در فینال تنیس او شرکت کردم و در آنجا با دوستان و خانواده اش ملاقات کردم و دیدم که او کاری را انجام می دهد که دوست دارد.

متوجه شدم که در حالی که احتمالاً هرگز یک ورزشکار تیمی نخواهم بود، می‌توانم جذابیت پیوستن به یک باشگاه دویدن یا بازی بیشتر پادل را ببینم. این فعالیت‌ها نوعی ارتباط اجتماعی را ارائه می‌دهند که من فقط از رفتن به باشگاه یا شرکت در کلاس‌های ورزشی غایب بودم.

بسیاری از افرادی که قرار ملاقات می گذارند در نهایت وارد یک رابطه ورزشی می شوند.

در اولین قرار ملاقات، لیدیا متوجه شد که مسابقه لولای او معادل دویدن 5K هر روز در زمان استراحت ناهار است. این او را نگران کرد.

او اضافه کرد: “این باعث شد من احساس ناسالمی فوق العاده ای داشته باشم و مثل کسی که در حال قضاوت کردن من است، مانند کسی که نمی تواند بیش از 1K بدود. او همچنین از من خواست تا در یک نیمه ماراتن آتی که او می دود، بیایم و او را با والدینش تشویق کنم.”

لیدیا گفت که آنها خیلی بیشتر از این قرار ملاقات نکردند.

آلیسون به مدت شش ماه با لوئیس (که نام او برای محافظت از هویت او تغییر کرده است) قرار داشت و پایان رابطه آنها را به “عشق وسواسی او به تناسب اندام” نسبت داد.

آلیسون گفت: “او هر روز صبح ساعت 5 صبح از خواب بیدار می شد تا قبل از مطب ورزش کند و مرتب قرارها یا برنامه های خود را لغو می کرد تا مطمئن شود که هیچ چیز مانع از تمرینات صبحگاهی نمی شود. ما با هم تعطیلات را گرفتیم و وقتی دیدم او به این عادت در سفرمان ادامه می دهد شوکه شدم. تمام عصرهای ما باید حول محورهای ماکرو او می چرخید.”

او افزود: “من مدام سعی می‌کردم به خودم فشار بیاورم که چقدر این موضوع مرا آزار می‌دهد و به خودم یادآوری می‌کنم که متفاوت بودن اشکالی ندارد. اما سپس او شروع به اظهار نظر در مورد اینکه چگونه باید به باشگاه بروم و حتی به من پیشنهاد خرید عضویت داد. در آن زمان بود که فهمیدم کافی است.”

JGI/Jamie Grill از طریق Getty Images

“بعضی وقت ها فکر می کنم که او به علایق من مانند تئاتر موزیکال علاقه چندانی ندارد، پس چرا باید اینقدر به فوتبال علاقه داشته باشم؟” یک نفر اشاره کرد

گول نخورید که مرد همیشه نیمه فعال‌تر در یک رابطه ورزشی است. دافنه همیشه به شدت ورزشکار بوده و در دو ماراتن شرکت کرده است. اما هنگامی که او با همسرش جیک (نام برای محافظت از هویت او تغییر کرد)، به سرعت متوجه شد که او در اشتیاق او برای ورزش شریک نیست.

او می‌گوید: «برای من ورزش نبود، بلکه سلامتی بود. “من هرگز به جیک نیاز نداشتم که به اندازه من تمرین کند. من می گفتم، “برایم مهم نیست که شما چه کار می کنید. لازم نیست برنامه تمرینی مشابه من داشته باشید، مجبور نیستید به اندازه من تمرین کنید، و مجبور نیستید تمرینات قدرتی سنتی انجام دهید. فقط این کار را انجام دهید. چیزی.»

او افزود: “فکر می‌کنم چیزی که واقعاً با آن دست و پنجه نرم می‌کردم نگرانی در مورد سلامتی و رفاه او بود. می‌دیدم که او بیمار می‌شود و این باعث نگرانی من می‌شود.”

در نهایت، آن‌ها برخی از کارهای فعال را کشف کردند که از انجام آنها با هم لذت می‌برند، مانند دوچرخه‌سواری، پیاده‌روی و دویدن.

او گفت: «این به ما لحظات طولانی‌تری را می‌دهد که در آن واقعاً حضور داریم، با هم کاری انجام می‌دهیم، و ارتباطمان با تلفن‌ها و زندگی روزمره قطع شده است.» “بنابراین فکر می‌کنم زمانی که آن چیزها را کشف کردیم، واقعاً خوب بود. اما من هرگز فکر نمی‌کردم که او کارهای خودش را انجام دهد، حتی الان. فکر می‌کنم نگرانی‌های سلامتی متفاوت بود زیرا باید در مورد اینکه آیا ما برای چیزهای مشابه ارزش قائل هستیم یا خیر صحبت می‌کردیم. برای من، سلامتی یک ارزش مهم است.”

به نظر می رسد که دافنه تأثیر زیادی داشته است: او و همسرش قبلاً برای اولین مسابقه Hyrox خود در دسامبر ثبت نام کرده اند.

روابط ورزشی می تواند به اندازه روابط دگرجنس گرا در روابط همجنس گرا نقش داشته باشد و برخی افراد معتقدند که ممکن است در میان مردان همجنس گرا از جمله اکسل رایج باشد.

اکسل توضیح داد: “این چیزی است که در مورد همجنسگرایان وجود دارد.” “آنها نه تنها بدن یکدیگر را قضاوت می کنند، بلکه توانایی های تناسب اندام خود را نیز مورد قضاوت قرار می دهند. انجام بسیاری از ورزش های مختلف یا توانایی دراز کشیدن به میزان مشخصی به نوعی انعطاف پذیری تبدیل می شود.”

وی ادامه داد: زمانی که سابقم از من جدا شد گفت که ما خیلی با هم تفاوت داریم و سطوح مختلف تناسب اندام مان را نمونه ای از آن ذکر کرد.

حمایت از تیم های ورزشی نیز می تواند به یک رابطه تفرقه انگیز منجر شود

نامزد مگ آدام (که نامش برای محافظت از هویتش تغییر کرده است) یکی از حامیان فوتبال آرسنال است و او متوجه شده است که این تیم جایگاه مقدسی در روابط آنها دارد.

او توضیح داد: “او توقع ندارد که من بازی ها را با او تماشا کنم، خدا را شکر، اما آنها را در تقویم مشترک ما قرار می دهد تا بدانم چه زمانی هستند.” “اگر او بزرگ است، می تواند بگوید، “لطفاً آن را با من تماشا کنید.” او از من می خواهد که امسال با او در ورزشگاه به بازی ها بیایم. این بر زندگی ما مسلط نیست، و من فکر می کنم او این را درک می کند. او قرار است متوقف شود. او امسال برای من یک پیراهن خرید و دوست دارد با من طرفدار باشد. گاهی که در خانه تنها هستم، از من می پرسد که تماشا می کنم یا نه و من به او می گویم: من دارم موسیقی را تماشا می کنم.

“سال گذشته که آرسنال قهرمان لیگ برتر شد، او را مجبور کردم به رژه برود، زیرا آنها روز قبل لیگ قهرمانان را از دست داده بودند و او بسیار ناراحت بود. او به خانه آمد و صدایش را از فریاد از دست داده بود و گفت: “دیگر نمی خواهم بروم.” ما رفتیم و خیلی شیرین بود، حدس می‌زنم مثل یک قرار بود.»

“بعضی وقت ها فکر می کنم که او به علایق من مانند تئاتر موزیکال علاقه چندانی ندارد، پس چرا باید اینقدر به فوتبال علاقه داشته باشم؟” او ادامه داد “اما او نمی داند که آنها می توانند برابر باشند. من همچنین فکر می کنم این کمی ناعادلانه است زیرا دو بازی در هفته برگزار می شود. هیچ یک از علایق من به این زمان نیاز ندارد.”

برای کتی، او کسی است که عشق به ورزش را در روابط خود محرک می کند – که باعث ناراحتی دوستش شده است.

کتی با اشاره به دوستش که برای محافظت از هویتش نام دیگری دارد، گفت: «آنا نمی توانست به فوتبال یا تیم من، بوفالو بیلز اهمیت بدهد. او نمی‌فهمد که چرا من می‌خواهم هر یکشنبه فوتبال تماشا کنم و حاضر نمی‌شود برای آن به من ملحق شود. این واقعاً من را آزار می‌دهد و بعد او آن را با این که او تیلور سویفت را دوست دارد و من دوست ندارم مقایسه می‌کند. فکر می‌کنم حمایت از یک تیم ورزشی بسیار شخصی‌تر از موسیقی‌ای است که شما به آن گوش می‌دهید.»

به هر حال، شکاف‌های ورزشی ممکن است به اندازه تفاوت‌های دیگر در سرگرمی‌ها یا علایق، در ذهنیت «جذب مخالفان» مناسب نباشد. اما آنها لزوماً معامله شکن نیستند. گفتگوهای باز در مورد اینکه هر یک از طرفین چگونه می خواهند وقت خود را بگذرانند، همراه با تمایل به سازش، می تواند کمک کننده باشد. گاهی اوقات فقط نشان دادن علاقه به ورزش شریک زندگی تان می تواند راه درازی داشته باشد – بدون اینکه شما درگیر آن باشید.




Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا