رزبانک برنهام و کار را در معرض آزمایش قرار می دهد

اندی برنهام با نشان دادن رویکردی سهلآمیزتر به حکومت حزبی، به دنبال متمایز کردن خود از سلف خود بود. مداخله او در فصل کنفرانس 2025، “اقلیم ترس” به رهبری کایر استارمر به عنوان نخست وزیر را به دلیل خفه کردن بحث ها مقصر دانست. برنهام در مراحل رسمی تر پیشنهاد رهبری خود به موضوع بازگشت.
او در جریان تجمع نمایندگان کارگر در ژوئیه تاکید کرد که “جنبش کارگر یک کلیسای وسیع بوده و بوده و هست” و قول داد “تیم و فرهنگی ایجاد کند که در آن همه ارزش، دیده و شنیده شوند”. نخست وزیر حتی در حال بررسی لغو سیستم شلاق وست مینستر است.
وعده مشارکت بیشتر و تحمل مخالفان، نشانه ای برای ائتلاف سیاسی گسترده برنهام بود. نخستوزیر از انطباق با روندهای رقابتی که او را به قدرت رساندند، به خوبی عمل کرده است. و این رویکرد تاکنون ثابت کرده است که نگهداری آن نسبتا آسان است.
انتشار گزارش Milburn در این هفته به عنوان اولین نقطه اشتعال احتمالی رهبری برنهام مشخص شد. با این حال، یکی پس از دیگری نمایندگانی که دولت استارمر را 18 ماه پیش به دلیل تلاش برای اصلاحات رفاهی به زانو درآوردند، در مجلس عوام برای استقبال از پیشنهادات میلبرن صف آرایی کردند. از 32 شورشی که با استارمر مخالفت کردند و روز سه شنبه در پارلمان سخنرانی کردند، تنها هشت نفر نسبت به اصلاحات پیشنهادی ابراز تردید کردند. حتی ریچل ماسکل که مخالفان لایحه رفاه استارمر را رهبری کرد بعد از کاپیتولاسیون جامع او، “پیشنهادی که امروز پیش روی ماست” ستایش کرد. ارزیابی مجدد برنهام از توافق برگزیت، علیرغم نگرانیهای باقیمانده در میان برخی از نمایندگان مجلس درباره خطرات بازگشایی این موضوع، باعث واکنش شدید داخلی نشد.
استارمر پس از یک شورش بزرگ مجبور به اصلاح لایحه رفاهی خود شده است
برگزیت و اصلاحات رفاهی – دو موضوع سیاستی که به بزرگترین اختلافات داخلی حزب کارگر در دهه گذشته دامن زدند – تاکنون نتوانسته اند شکاف جدی بین رهبری برنهام و حزب پارلمانی ایجاد کنند.
خط گسل رزبانک
تمرکز بر این موضوعات مسلماً نقطه اشتعال منسجم تری را پنهان کرده است: بحث Rosebank. این موضوع اکنون خطر وادار کردن عناصر رقیب ائتلاف سیاسی برنهام را به رویارویی آشکار دارد.
Rosebank – بزرگترین میدان نفتی دستنخورده بریتانیا، در 80 مایلی شمال غربی شتلند – پس از لغو تایید قبلی توسط محافظهکاران توسط دادگاه اسکاتلند، به دلیل اینکه ارزیابیهای زیستمحیطی تاثیرات آب و هوایی سوزاندن سوختهای فسیلی استخراجشده را در نظر نگرفت، در انتظار تصمیم رسمی است. وزرا به طور علنی از ارائه نظرات خود در مورد رزبانک خودداری کرده اند و اصرار دارند که تصمیم باید از طریق یک فرآیند “شبه قضایی” به طور رسمی توسط وزیر انرژی میاتا فنبول گرفته شود. ماه گذشته، دولت تولید میدان گازی جکداو در دریای شمال را تایید کرد، اما سخنگویان دولت گفتند که این تصمیم با تصمیم Rosebank ارتباطی ندارد.
میاتا فنبول
تکیه بر ماهیت «شبه قضایی» تصمیم رزبانک، نمایندگان حزب کارگر در هر دو طرف منازعه را از سازماندهی یک تلاش هماهنگ لابی گری بازدارد. نامه شخصی به برنهام در مخالفت با این پروژه توسط حداقل 75 نماینده حزب کارگر امضا شده است. ساندی تایمز. اخیر نگهبان این گزارش نشان می دهد که می تواند به 100 امضا کننده برسد. را فایننشال تایمزدر همین حال، حدود 80 نماینده مجلس از حمایت روزبانک حمایت کردند.
در مجموع، این گزارش ها نشان می دهد که بخش قابل توجهی از PLP با یک راه حل با مجموع صفر طرف شده اند.
اختلافات بر حزب پارلمانی، رده های وزیران و کابینه تأثیر می گذارد. فنبول قبل از ورود به پارلمان، حفاری در دریای شمال را «غیر مسئولانه و کوته بینانه» خواند و گفت: «ما نمیتوانیم میادین جدید نفت یا گاز داشته باشیم». وزیر انرژی به عنوان دستیار سلف خود، اد میلیبند، که زمانی رزبانک را “وندالیسم آب و هوا” نامیده بود، دیده می شود.
در مناظره هفته گذشته در سالن وست مینستر، در مجموع 18 نماینده حزب کارگر مخالفت یا نگرانی خود را در مورد تصویب احتمالی میدان نفتی رزبانک ابراز کردند. در میان نمایندگان حزب کارگر که علیه رزبانک در سالن وست مینستر سخنرانی کردند، سه منشی خصوصی پارلمانی (PPS) در دفتر امور خارجه، مشترک المنافع و توسعه – بخش میلیبند – به نامهای آنا گلدار، لورا کرک اسمیت و کریس موری بودند. سه PPS دیگر، اولیویا بلیک، استیو ویتردون و مری کلی فوی، از یک طرح اولیه (EDM) در ژوئن حمایت کردند که از دولت خواسته شده بود تا Rosebank را رد کند.
اوما کوماران که اکنون وزیر امور خارجه است، یکی دیگر از اعضای نیمکت اصلی است که در مقابل رزبانک رقابت می کند. او در یک مناظره در سالن وست مینستر در ژوئن گفت که رزبانک می تواند “معادل 70 درصد انتشار دی اکسید کربن سالانه بریتانیا” را تولید کند و از دولت خواست اطمینان حاصل کند که “رزبانک اتفاق نمی افتد”.
هیئت دولت گفت که هم صدراعظم جان هیلی و هم وزیر بازرگانی جاناتان رینولدز به شدت از رزبانک حمایت می کنند. تصویب پروژه نیز در پیش بینی های مالی دولت گنجانده شده است. درآمد مورد انتظار مالیات میدان نفتی در پیش بینی درآمد منتشر شده توسط دفتر مسئولیت بودجه (OBR) در کنار بودجه پاییز گنجانده شده است.
مناظره های سالن وست مینستر
در مناظرات اخیر پارلمانی، نمایندگان حزب کارگر که به طور علنی از رزبانک حمایت کرده اند عبارتند از ال کارنس وزیر جاه طلب سابق، جاناتان براش از اعضای کارگر آبی و لوک آکهورست و استیو یم، هر دو از اعضای فراکسیون دیوار قرمز.
همچنین یک بعد اسکاتلندی متمایز وجود دارد. بیشتر لابی ها به نفع رزبانک از سوی نمایندگان و چهره های کارگر اسکاتلند انجام شد. اندکی پس از انتخابش به عنوان رهبر حزب کارگر اسکاتلند در ماه سپتامبر، مایکل مارا به خبرنگاران گفت که میخواهد “رزبانک و جکداو تایید شوند” و افزود: “این بزرگترین مسئله در منطقه من از نظر قصد مردم برای رای دادن است. ما باید موضع سیاسی منطقیتری داشته باشیم که به نفع اقتصاد اسکاتلند و مشاغل اسکاتلند باشد.”
Torcuil Crichton (Na h-Eileanan an Iar)، ریچارد بیکر (Glenrothes و Mid Fife) و Graeme Downie (Dunfermline و Dollar) همگی در هفته های اخیر به نفع تایید بحث کرده اند. با توجه به بارهانمایندگان مجلس کارگری دورنمای «فراموشی انتخاباتی» در اسکاتلند را به عنوان بخشی از تلاشهای خود برای متقاعد کردن فهنبله به تأیید میدان نفتی مطرح کردهاند.
دفتر مسئولیت بودجه (OBR)
تست های رزبانک برنهام
استدلال علیه Rosebank بر تعهدات اقلیمی دولت متمرکز است. کریس وارد، وزیر سابق و متحد نزدیک استارمر، در ماه اکتبر هشدار داد که تصمیمات جک داو و رزبانک خطر ارسال پیام اشتباهی را درمورد اینکه چقدر جدی هستیم برای مقابله با وضعیت اضطراری آب و هوا و حفاظت از شهرت بینالمللی خود که به سختی به دست آوردهایم به عنوان رهبر جهانی در زمینه تغییرات آب و هوایی، ارسال میکند. وزرا اصرار داشتند که تصمیم برای تایید جکدو نشان دهنده عقب نشینی از تعهد دولت برای مقابله با تغییرات آب و هوایی نیست. در حالی که اکثر نمایندگان حزب کارگر این تمایز را پذیرفتند، رزبانک تصریح کرد که این پیشنهاد تفرقه انگیزتر است.
مقیاس مخالفان و شرایطی که منتقدان این مناقشه را بر اساس آن طرح کردند، این تصمیم را به آزمونی گسترده تر برای پایبندی دولت به جاه طلبی های آب و هوایی خود تبدیل کرد. این پس از آن اتفاق می افتد که برنهام در اوایل این ماه در Cop31 قول داد که رهبری خود را “در جهانی که مسائل آب و هوایی بیش از حد به پس زمینه رفته است” نشان دهد.
سپس یک محاسبه سیاسی گسترده تر وجود دارد. بهبود انتخاباتی حزب کارگر تحت رهبری برنهام تا حد زیادی با بازگشت رأی دهندگانی که به سبزها و سایر آلترناتیوهای مترقی فرار کرده بودند به دست آمد. رزبانک خطر بیثبات کردن این تحکیم جناح چپ کارگر را دارد و به رایدهندگان مترقی دلیل جدیدی میدهد تا این سوال را مطرح کنند که آیا حزب همچنان اولویتهای آنها را در یک موضوع توتمیک منعکس میکند یا خیر. این می تواند فرصتی برای سبزها ایجاد کند تا اعتبار آب و هوایی خود را مجدداً تأیید کنند. دموکراتهای لیبرال نیز در ماههای اخیر تاکید جدیدی بر رایدهندگان محیطزیست داشتهاند. این چیزی است که اندرو لوین، نماینده حزب کارگر گفت Politics.co.uk در این هفته، تایید رزبانک باعث می شود که حزب او “بهای سیاسی بالایی را با رای دهندگانی که می خواهند به رهبری اقلیم ادامه دهند” بپردازد.
اندرو لوین
محافظهکاران همچنین تلاش کردهاند تا رزبانک را به موضوعی برای دولت تبدیل کنند و کیمی بادنوک مرتباً از این تصمیم به عنوان آزمونی برای رویکرد حزب کارگر به امنیت انرژی و رشد یاد میکند. اگر برنهام از جکدو حمایت کند اما رزبانک را رد کند، بادنوک احتمالاً از این تمجید برای تقویت ادعاهای محافظهکاران مبنی بر اینکه او به راحتی زیرمجموعه پشتیبان است و به اندازه کافی در مورد رشد جدی نیست، استفاده خواهد کرد. بادنوک موضوع نفت و گاز دریای شمال را در چهار جلسه از هفت دیداری که با برنهام در سؤالات نخست وزیر داشته است، مطرح کرده است.
سپس تصمیم رزبانک برنهام به عنوان یک آزمون توتمیک توصیف شد. اما دقیقاً چه آزمونی برای این موضوع وجود دارد: اعتبار اقتصادی دولت، رویکرد آن به امنیت انرژی، اعتبار آب و هوا، اهمیتی که برای منافع اسکاتلند قائل است، عزم آن برای حفظ رأی دهندگان مترقی، اقتدار برنهام؟
Rosebank نماینده یک سری سوالات رقابتی در مورد جهت گیری دولت برنهام شد. و در هر صورت خطر بالقوه ای برای برنهام وجود دارد. تأیید رزبانک سؤالات جدیدی را در مورد تعهد او به مقابله با تغییرات آب و هوایی ایجاد می کند و بخش قابل توجهی از حزب و رأی دهندگان مترقی خود را از خود دور می کند. رد کردن او میتواند حملات محافظهکاران به رشد و امنیت انرژی را تشدید کند و به همین ترتیب بخش قابل توجهی از حزب او را نادیده گرفته شود.
قبل از اینکه برنهام بتواند “آزمون رزبانک” خود را با موفقیت پشت سر بگذارد، باید محاسبه کند که در کدام آزمونها آماده شکست خوردن است. این تصمیمی است که دولت را ملزم می کند تعیین کند که کدام یک از چندین اولویت متضاد اولویت دارد.
حدود اجماع
نتیجه هر چه باشد، بسیاری از حزب کارگر احتمالاً احساس می کنند که اولویت های آنها نادیده گرفته شده است. به دلیل منافع رقیب، این امر چیزی در مورد نفوذ نسبی گروه های مختلف در دولت برنهام و حزب پارلمانی ایجاد می کند.
برای دولتی که هنوز هویت سیاسی خود را تثبیت می کند، این نکته از اهمیت ویژه ای برخوردار است. نمایندگان مجلس و رای دهندگان برای درک جهت ایدئولوژیک رزبانک به دنبال آن خواهند بود. مقیاس لابی نشان می دهد که نمایندگان مجلس از اهمیت شکل دادن به دستور کار دولت در این مرحله شکل گیری آگاه هستند.
رهبری برنهام بر این وعده استوار بود که سنتهای رقیب حزب کارگر میتوانند همزیستی کنند. او ائتلاف گستردهای از جناحها و سنتهای سیاسی تشکیل داد و هر یک را تشویق کرد تا امیدهای خود را به نخستوزیری خود نشان دهد. این وسعت منبع قدرت باقی می ماند، اما به منبعی از بی ثباتی بالقوه نیز اشاره می کند. در مقطعی، او باید بخشهایی از ائتلافی را که او را به قدرت رساند ناامید کند.
تا کنون، برنهام برنامه سیاسی خود را بدون برانگیختن آن نوع تقابل داخلی که مشخصه پایین ترین لحظات نخست وزیری استارمر بود، دنبال کرده است. اما رزبانک مجبور به انتخاب خواهد شد. باید برنده و بازنده ایجاد کند و پیامدهای سیاسی را مدیریت کند. به نظر می رسد این تصمیم ایرادات کلیسای وسیع برنهام را آشکار کند.
اندی برنهام در مراسم تاجگذاری کارگری نخست وزیر می شود


