مقالات

یک مطالعه جدید نشان می دهد که چرا زنان بیشتر در معرض فشار روانی هستند


به عنوان یک روانشناس اجتماعی، روتم کاهالون مجذوب این است که چگونه نابرابری جنسیتی در زندگی روزمره ادامه می یابد، حتی در میان زوج هایی که تمام تلاش خود را می کنند تا خود را مترقی توصیف کنند.

کاهالون، مدرس ارشد دانشکده پزشکی آزریلی در دانشگاه بار-ایلان در اسرائیل، گفت: دیدن این عدم تعادل در چیزی مانند اینکه چه کسی شام می‌پزد کار سختی نیست، اما بسیار ساده‌تر است که نادیده بگیریم چه کسی تصمیم می‌گیرد چه چیزی درست کند، چه چیزی در یخچال است و به یاد می‌آورد چه چیزی بخرد.

او به هاف پست گفت: «این بار ذهنی اساساً کار فکری و عاطفی است که برای حفظ یک خانواده و یک رابطه انجام می شود. می‌خواستم بفهمم چه کسی این مسئولیت را بر عهده می‌گیرد و اشتراک‌گذاری آن چگونه با احساس مردم نسبت به روابطشان ارتباط دارد.»

آنچه او و همکارانش دریافتند در یک مطالعه دو قسمتی جدید به تفصیل آمده است: زنان در روابط دگرجنسگرا تمایل دارند زمانی که کار ذهنی و عاطفی مدیریت خانه و رابطه با شرکای مردشان به اشتراک گذاشته می شود، از رابطه و رضایت جنسی بیشتری گزارش می دهند.

این تحقیق که در بولتن شخصیت و روانشناسی اجتماعی منتشر شده است، همچنین نشان می‌دهد که به اشتراک گذاشتن این کار اغلب نامرئی، پیش‌بینی‌کننده قوی‌تری برای شادی رابطه زنان است تا اینکه چگونه کارهای سنتی خانه مانند پخت و پز و نظافت تقسیم می‌شوند.

دانیل د لا هوز از طریق گتی ایماژ

ورنا کلاین، یکی از نویسندگان این مطالعه و یکی از اعضای ارشد دانشکده روانشناسی در دانشگاه ساوتهمپتون در بریتانیا، گفت: این یافته به طور واضح نشان می دهد که چگونه یک ترتیب یکسان می تواند به نفع یک شریک باشد در حالی که بر دیگری فشار وارد می کند.

برعکس، مردان تمایل دارند زمانی که همسرشان بیشتر از این کار نامرئی انجام می دهند، رضایت بیشتری از رابطه را گزارش کنند.

در اولین مطالعه، آنها 452 زن را که با شرکای مرد زندگی می کردند مورد بررسی قرار دادند. در دوم، هر دو شریک در 156 زوج به طور جداگانه پاسخ دادند تا بتوانند بشنوند که هر فرد چگونه توزیع کار را در یک خانواده دید.

برای هر مورد، افراد به محققان می‌گفتند که آیا بیشتر درباره آنها، بیشتر در مورد شریک زندگی‌شان است یا به طور مساوی درباره هر دو. محققان در مورد کار فیزیکی به طور جداگانه سوال کردند. رابطه و رضایت جنسی با استفاده از پرسش‌های جداگانه با مقیاس‌های عددی اندازه‌گیری شد.

شرکت کنندگان به طور متوسط 42 ساله بودند، از یک تا 44 سال با هم بودند و حدود 55 درصد حداقل یک فرزند داشتند. آنها پرسشنامه هایی را در مورد اینکه چگونه آنها و شرکایشان کارهای ذهنی و فیزیکی خانه را تقسیم می کنند و اینکه چقدر از نقش های سنتی جنسیتی حمایت می کنند پر کردند.

کاهالون گفت: «ما در مورد مسئولیت‌های خاص، مانند پیگیری برنامه‌های کودکان، تصمیم‌گیری در مورد زمان تعویض ملحفه‌ها و توجه به زمانی که شریک زندگی ناراحت است، سؤال کردیم.

چیزی که مرا شگفت زده کرد در مطالعه ای بود که از هر دو طرف شنیدیم، شکاف جنسیتی برای حجم کار ذهنی حتی بیشتر از کار فیزیکی بود.

محققان انتظار داشتند که افرادی که دارای نگرش های سنتی هستند با توزیع نابرابرتر کارهای خانه همراه باشند. این مورد بود، اما یافته‌های آن‌ها در مورد حجم کار ذهنی متفاوت بود: زنان چه دیدگاه‌های سنتی یا برابری‌خواهانه داشتند، آن‌ها مقدار نامتناسبی از کار نامرئی را متحمل شدند – چیزهایی مانند برنامه‌ریزی قرار ملاقات با پزشک و مقابله با بحران‌های عاطفی کودکان.

کاهالون گفت: “ما همچنین شواهد کمی پیدا کردیم که نشان دهد رابطه بین اشتراک بار ذهنی و رابطه یا رضایت جنسی زنان بر اساس باورهای نقش جنسیتی آنها متفاوت است.”

لورا دانگر، نویسنده کتاب «نه بیشتر از حد متوسط: فراخوانی برای بازنگری در روابط ما و تقاضای بیشتر»، می‌گوید: «کار خانگی به معنای واقعی کلمه ما را زنده نگه می‌دارد، اما همین امر باعث می‌شود خانواده‌های ما کار کنند.

اکاترینا دمیدوا از طریق گتی ایماژ

لورا دانگر، نویسنده کتاب «نه بیشتر از حد متوسط: فراخوانی برای بازنگری در روابط ما و تقاضای بیشتر»، می‌گوید: «کار خانگی به معنای واقعی کلمه ما را زنده نگه می‌دارد، اما همین امر باعث می‌شود خانواده‌های ما کار کنند.

ورنا کلاین، یکی از نویسندگان این مطالعه و پژوهشگر اصلی در دانشکده روانشناسی در دانشگاه ساوتهمپتون، گفت: این یافته به طرز واضحی نشان می دهد که چگونه یک ترتیب یکسان می تواند به نفع یک شریک باشد در حالی که بر دیگری فشار وارد می کند.

در داده‌های زوج تیم، هم زنان و هم مردان گزارش دادند که زنان سهم بزرگی از کار را انجام می‌دهند. این فقط موردی نبود که زنان نابرابری را درک کنند که مردان آن را نمی دیدند. هر دو شریک با آن سروکار داشتند.

کلاین به هاف پست گفت: «مردان می توانند از این که شخص دیگری مسئولیت سازماندهی و مدیریت امور روزمره را بر عهده بگیرد، سود ببرند. این لزوماً به این معنا نیست که آنها آگاهانه طرفدار نابرابری هستند، اما نشان می‌دهد که ترتیبات سنتی جنسیتی می‌تواند برای مردان راحت باقی بماند، حتی اگر برای زنان هزینه داشته باشد.»

لورا دانگر، معلمی که کارگاه‌های آموزشی برای زوج‌ها در مورد کارهای خانه را تسهیل می‌کند، گفت که از نتایج این مطالعه شگفت‌زده نشد. او خوشحال است که محققان کارهای خانه نامرئی را به نام می نامند.

Danger که نویسنده کتاب No More Mediocre: A Call to Reimagine Our Relationships and Demand More است، می‌گوید: «کار خانگی کاری است که به معنای واقعی ما را زنده نگه می‌دارد، اما این همان چیزی است که باعث می‌شود خانواده‌های ما کار کنند.

او می‌گوید: «این کار است که ما را راحت می‌کند، به ما کمک می‌کند تا خودمان احساس کنیم، و باعث می‌شود در فضاهایمان و با مردممان احساس کنیم که در خانه‌مان هستیم».

eclipse_images از طریق Getty Images

“برای زنان، خانه مرتب هنوز هم به عنوان بازتابی از خوب بودن آنها تلقی می شود مردم. این به روحیه آنها مربوط می شود. مردان از این کار سود می‌برند بدون اینکه انتظار داشته باشند که بار را به اشتراک بگذارند، در حالی که زنان اغلب مسئولیت را بر دوش می‌کشند و به تنهایی برای تغییر یا عدالت تلاش می‌کنند.»

خطر نظریه ای داشت که چرا زنان ممکن است بیشتر درگیر این نوع کار نامرئی باشند: به سادگی از مردان انتظار نمی رود که به اندازه زنان کارهای خانه انجام دهند، و ارزش آنها بر اساس آن قضاوت نمی شود.

دانگر گفت: “برای زنان، خانه مرتب هنوز به عنوان بازتابی از شخصیت خوب آنها تلقی می شود. این به اخلاق آنها مربوط می شود.” مردان از این کار سود می‌برند بدون اینکه انتظار داشته باشند که بار را به اشتراک بگذارند، در حالی که زنان اغلب مسئولیت را بر دوش می‌کشند و به تنهایی برای تغییر یا عدالت تلاش می‌کنند.»

اغلب اوقات، زنان تا حد زیادی زیر بار مدیریت خانواده خود هستند. و به آن‌ها فضای زیادی برای درخواست کمک، ارائه راه‌حل‌ها یا جستجوی سیستم‌هایی که برای خانواده بهتر کار می‌کنند، داده نمی‌شود – چیزی که Danger آن را «پارادوکس آزاردهنده» می‌نامد.

وقتی زنان این نوع بار روانی را به دوش می‌کشند، می‌خواهند احساس کنند که تلاش‌هایشان به رسمیت شناخته شده است و بدون نیاز به درخواست کمک ارائه می‌شود.

دانگر گفت: «این کار ممکن است معمولی یا حتی سخت به نظر برسد، اما یک کار آموزشی نیز هست. این یکی از راه‌هایی است که به افرادی که دوستشان داریم نشان می‌دهیم که نیازهای آنها برای ما اهمیت دارد.»

چگونه همه چیز را بین شرکا عادلانه تر کنیم

برای زوج‌هایی که به دنبال خروج از تقسیم کار نامتعادل هستند، Danger به جای تقسیم ایده‌آل 50-50، به دنبال استقلال برابر است.

او گفت: “با خانواده خود مانند پروژه گروهی رفتار کنید.” “در مورد آنچه که فکر می کنید منصفانه است، آشکارا صحبت کنید، بر نقاط قوت خود تکیه کنید، موارد غیرجذاب را به اشتراک بگذارید و متعهد شوید که اغلب آنها را مرور کنید.”

Cahalon، نویسنده ارشد این مطالعه، توصیه‌هایی نیز داشت: برای شروع، منتظر نمانید تا شریک زندگی‌تان از شما بخواهد کاری را انجام دهید.

او می‌گوید: «وقتی کسی می‌گوید، هر کاری که شما بخواهید انجام می‌دهم، این درخواست بخشی از کار است. بردن کودک نزد دندانپزشک یکی از وظایف است. پیگیری تاریخ موعد مقرر، رزرو نوبت و اطمینان از وقوع آن یک مسئولیت دائمی است.

او گفت که این تمایز زمانی مهم است که ما در مورد نحوه تقسیم کار زوج ها در خانه صحبت می کنیم.

خطر همچنین دوست دارد به زوج های در حال مبارزه یادآوری کند که هیچ تقسیم کار کاملی وجود ندارد. او می‌گوید: «زندگی ما آشفته‌تر از این حرف‌هاست. “نکته مهم این است که هر دو طرف در زندگی مشترک خود احساس مسئولیت و مراقبت کنند.”




Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا