نخبگان از هم پاشیده سیاست خارجی ایالات متحده در حال بررسی دوره ترامپ هستند

پس از انتخابات میان دوره ای آمریکا، معاون رئیس جمهور جی دی ونس، جنگ با ایران را عامل نتیجه انتخابات دانست.
ونس خاطرنشان کرد که مقرون به صرفه بودن، به نظر می رسد در انتخاب رای دهندگان مرکزی باشد، زیرا تصمیمات سیاست خارجی مانند جنگ ایران باعث افزایش قیمت سوخت و نرخ تورم می شود. نظرسنجیهای پیش از انتخابات، ترس رایدهندگان را تأیید کرد – تقریباً دو سوم آمریکاییها سیاست خارجی دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا را تایید نمیکنند.
اما آیا کارشناسان سیاست خارجی با نگرانی های آمریکایی ها هم نظر هستند؟ برای پاسخ به این سوال، دانشگاه تگزاس در آستین، با مشارکت شورای امور جهانی شیکاگو، اخیراً از 449 رهبر سیاست خارجی ایالات متحده از شاخه اجرایی، کنگره، اتاق های فکر، گروه های ذینفع، رسانه ها و دانشگاه ها نظرسنجی کرد.
پاسخ های آنها اهمیت دارد زیرا در حالی که ایالات متحده در تلاش برای پایان دادن به جنگ با ایران و مقابله با پیامدهای سیاست های تعرفه ای است، این کارشناسان وظیفه یافتن راه حل هایی برای این مسائل مبرم خواهند داشت. این کارشناسان سیاست خارجی احتمالاً در آستانه انتخابات 2028 نیز به نامزدهای ریاست جمهوری مشاوره خواهند داد.
زمینه های اجماع و اختلاف نظر
در برخی مسائل اتفاق نظر وجود دارد. ما توافق قوی دو حزبی در مورد نیاز ایالات متحده برای ایفای نقش فعال در جهان، اهمیت حمایت از ناتو و استفاده از زور برای حمایت از متحدان اروپایی در صورت حمله پیدا کردیم.
نود و سه درصد از کارشناسان خواهان ایفای نقش فعال ایالات متحده در جهان هستند. این شامل 83 درصد از کارشناسان جمهوری خواه، 98 درصد از دموکرات ها و 90 درصد از مستقل ها می شود.
بیش از 70 درصد دموکراتها و بیش از 80 درصد جمهوریخواهان و مستقلها در میان کارشناسان سیاست خارجی که مورد نظرسنجی قرار گرفتیم موافقند که قدرت نظامی برای نفوذ آمریکا در جهان بسیار مهم بوده است.
و بیش از 90 درصد کارشناسان از تمام خطوط حزب موافق هستند که قدرت اقتصادی بسیار مهم است. با این حال، این نقاط توافق، تفاوتهای کلیدی را پنهان میکنند.
در مورد جنگ ایران، 98 درصد از دموکرات ها و 73 درصد از مستقل ها می گویند که جنگ تصمیم اشتباهی است، در حالی که 58 درصد از رهبران جمهوری خواه می گویند که این تصمیم درست است. در حالی که کارشناسان از همه رشتهها اذعان داشتند که این تعرفهها هزینهها را برای آمریکاییها افزایش میدهد، در مورد اینکه آیا این تعرفهها برای اقتصاد ایالات متحده خوب است یا خیر، اختلاف نظر بیشتری وجود داشت.
صد درصد از دموکرات ها و 81 درصد از مستقل ها می گویند که آنها بد بوده اند، در حالی که 53 درصد از جمهوری خواهان می گویند که آنها خوب بوده اند.
اول آمریکا
این پاسخها عمدتاً حول هویتهای حزبی ادغام میشوند، اما پاسخها به سؤالات فلسفی در مورد اینکه ایالات متحده چگونه باید منافع خود را دنبال کند، متفاوتتر بود.
دولت ترامپ مبانی سیاست خارجی ایالات متحده را از طریق دستور کار “اول آمریکا” به چالش کشیده است که به نفع منافع داخلی و اقتصادی ایالات متحده بر توافقات بین المللی و اتحادهای جهانی است.
در مورد تعرفه ها، تلاش های توسعه ایالات متحده و استفاده از زور، دولت ترامپ برای دستیابی به اهداف خود از اجبار از جمله با متحدان نزدیک خود استفاده کرده است.
دولت بایدن از این تعرفه ها برای مقابله با تسلط چین در زمینه هایی مانند مواد معدنی و باتری های حیاتی استفاده کرده است. دولت ترامپ تعرفه هایی را بر هر دو رقیب مانند چین و متحدان سنتی خود از جمله در اروپا و آسیا اعمال کرده است.
دولت ترامپ همچنین با تصاحب گرینلند و حتی کانادا به عنوان پنجاه و یکمین کشور احتمالی به گسترش سرزمینی ابراز علاقه کرده است.
علاوه بر عملیات نظامی برای برکناری و دستگیری رئیسجمهور ونزوئلا و جنگ با ایران، دولت ترامپ به کشتیهایی در دریای کارائیب که مظنون به قاچاق مواد مخدر هستند، حمله کرده است.
مضرات اجبار
ما از رهبران سیاست خارجی خواستیم منابع قدرت آمریکا و اینکه آیا استراتژی اجباری تسلط آمریکا جنبههای منفی دارد را ارزیابی کنند. به طور خاص، ما از آنها پرسیدیم: “برای دستیابی به اهداف سیاست خارجی ایالات متحده در سطح بین المللی، آیا فکر می کنید برای ایالات متحده مهمتر است که در سراسر جهان بترسد یا تحسین شود؟”
شصت و دو درصد از رهبران جمهوری خواه معتقدند ترس از ما مهم تر است، در حالی که 97 درصد دموکرات ها می گویند مهم تر است که ما را تحسین کنیم. مستقلها به دموکراتها نزدیکتر بودند و 81 درصد گفتند که بهتر است مورد تحسین قرار بگیریم.
ما همچنین پرسیدیم که آیا کشورها گزینههایی برای مقابله با اجبار ایالات متحده دارند یا خیر؟ گفتیم: «دولت ترامپ از اجبار، تعرفهها، تحریمهای جنایی و تهدید علیه بسیاری از کشورها از جمله متحدان سنتی استفاده میکند. سپس ما پرسیدیم: “کدامیک به بهترین نحو نظر شما را نشان می دهد؟”
پاسخ دهندگان سه انتخاب داشتند. 39 درصد از کارشناسان جمهوری خواه موافق بودند که “سایر کشورها باید تا حد زیادی آنچه را که ایالات متحده دیکته می کند بپذیرند.” هیچ یک از دموکرات ها و 11 درصد از مستقل ها مخالف بودند.
پنجاه و پنج درصد از دموکرات ها و 54 درصد از مستقل ها گزینه دوم را انتخاب می کنند: “سایر کشورها آنچه را که ایالات متحده دیکته می کند در کوتاه مدت می پذیرند، اما در دراز مدت از نظم ایالات متحده فاصله می گیرند.”
درصد زیادی از جمهوری خواهان – 48٪ – با این دیدگاه موافق هستند. این امر مستلزم این است که جمهوریخواهان میدانند که فقط قدرت اجباری میتواند محدودیتهای خود را داشته باشد. 44 درصد دیگر از دموکراتها و 35 درصد از مستقلها گزینه سوم را انتخاب میکنند که «سایر کشورها گزینههای مناسبی در کوتاهمدت و بلندمدت برای مقاومت در برابر اجبار ایالات متحده دارند» در حالی که این رقم در جمهوریخواهان تنها 13 درصد است.
این شکافهای حزبی حاکی از شکافهای قوی در مورد پایههای قدرت ایالات متحده در جهان است. آنها همچنین سؤالاتی را در مورد اینکه چگونه ایالات متحده می تواند به بهترین شکل منافع خود را در صحنه جهانی پیش برد، مطرح می کند.
رئیس جمهور بعدی ایالات متحده ممکن است نیاز به گفتگوی شدیدتر با مردم آمریکا در مورد منابع نفوذ و قدرت ایالات متحده داشته باشد. چرخش خشونتآمیز دولت ترامپ حامیانی دارد، اما بسیاری از رهبران هزینههای سنگینی را برای این رویکرد میبینند و ممکن است رویکرد جدیدی در سیاست خارجی آمریکا داشته باشند.
دولت ترامپ آسیب کافی به نظم جهانی موجود وارد کرده است، ما معتقدیم که بازگشت به انترناسیونالیسم قدیمی یک گزینه نیست.
تحقیقات ما نشان می دهد که زمان برای ایده های جدید و گفتگوهای گسترده در مورد نقش ایالات متحده در جهان فرا رسیده است.
جاشوا بازبی استاد روابط عمومی در دانشگاه تگزاس در آستین است. جاناتان مونتاین مدرس علوم سیاسی و مدیر برنامه سیاست عمومی بینالمللی UCL و جردن تاما استاد دانشکده خدمات بینالملل دانشگاه آمریکایی است.
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.



