مقالات

“ما بخشی از یک داستان طولانی تر هستیم”: دیوید اولوسوگا در مورد تاریخ، همدلی و میراث


دیوید اولوسوگا می خواهد ما بدانیم که همه ما در جهان اثری از خود بر جای می گذاریم. او به‌عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین مورخان بریتانیا، بسیاری از دوران حرفه‌ای خود را صرف گفتن داستان‌های کسانی کرده است که در تاریخ نادیده گرفته شده‌اند، چه سربازان سیاه‌پوست و آسیایی که در جنگ جهانی اول جنگیدند و چه ساکنان خانه‌های ویکتوریایی پلکانی در لیورپول. او می‌گوید: «داستان در مورد اجداد خودمان است، مهم نیست چقدر زندگی فروتنانه دارند. “این در مورد خانه های خودمان است، نه فقط کاخ ها.”

در طول سه دهه فعالیت او به عنوان یک دانشگاهی، پخش کننده و نویسنده، موضوع مشترک در کار او این ایده است که تاریخ برای همه ما اتفاق می افتد. او می‌گوید: «در قلب کاری که من انجام می‌دهم داستان‌هایی درباره مردم عادی است، و آنها می‌توانند افراد عادی باشند که می‌توانید در خانه‌ای در ادینبورگ زندگی کنند، یا افراد عادی که نامشان در فهرست افراد برده شده در دریای کارائیب آمده است».

خانواده، تحصیلات و علاقه به تاریخ

داستان خود اولوسوگا در لاگوس نیجریه آغاز می شود، جایی که او در سال 1970 از پدری نیجریه ای و مادری بریتانیایی متولد شد. هنگامی که او پنج ساله بود، به دنبال جدایی والدینش، مادرش به همراه دیوید و خواهر و برادرش به بریتانیا بازگشت و در گیتسهد ساکن شدند.

مادرش مدافع سرسخت آموزش بود و اولوسوگا و خواهران و برادرانش را تشویق می‌کرد تا سخت تلاش کنند و انتظارات متوسط را برای کودکانی که در یک منطقه شهری در یک منطقه فقیر بزرگ می‌شوند، نادیده بگیرند. “من در خانواده ای با پول بسیار کم، اما خانه ای پر از کتاب و آلات موسیقی به دنیا آمدم. در تابستان با اقوام خود در ادینبورگ و لندن می ماندیم، به موزه ها و گالری ها می رفتیم. اعتقاد به حق داشتن یک زندگی فرهنگی و اشتیاق به تحصیل در نحوه تربیت ما اساسی بود.”

در خانه شورای او و با تماشای مستندهای ارائه شده توسط مورخ مایکل وود بود که اشتیاق او برای احیای گذشته متولد شد. او می گوید: «یکی از مشکلاتی که در نحوه تدریس گاهی اوقات تاریخ وجود دارد این است که بسیار دور به نظر می رسد.

“مایکل تاریخ را در منظره قرار داد. این باعث شد متوجه شوید که وقتی در قطار هستید و از پنجره به بیرون نگاه می کنید، جایی است که تاریخ اتفاق افتاده است. این کلیساهای باستانی و شهرهای باستانی فقط ساختمان های خسته کننده ای نیستند که شما در کودکی فکر می کردید، بلکه مکان هایی هستند که درام های بزرگ در آنها اتفاق افتاده است.”

اگرچه دوران کودکی اولوسوگا مملو از الهامات فرهنگی بود، اما با نژادپرستی نیز مشخص شد. او و خانواده‌اش خشونت و آزار را در املاک خود تجربه کردند، از جمله حمله به خانه‌شان که آنها را مجبور به نقل مکان کرد.

قابل درک است که این تجربیات می توانند زخم های عاطفی عمیقی بر جای بگذارند، اما مورخ ترجیح داد اجازه ندهد وقایع گذشته او را تعریف کنند.

او توضیح می‌دهد: «من عمداً نمی‌خواستم اجازه دهم آن تجربیات رابطه‌ام را با کشورم، با هویتم، با بخشی از جهان که از آن هستم، شکل دهد. من با کشورم یا شهری که در آن بزرگ شدم بر اساس اقلیتی از مردم نژادپرست و خشن رابطه ای نخواهم داشت.»

“شاید درمانگر من مخالف باشد، اما من فکر می‌کنم تا حدودی می‌توانیم تصمیم بگیریم که کدام یک از تجربیات زندگی‌مان غالب باشد که زندگی ما را شکل می‌دهد.”

اولوسوگا با الهام از پدربزرگش، همدلی را در زندگی و کارش به عنوان یک مورخ محوری می داند.

متیو پوور

یکی از مهمترین تأثیرات اولوسوگا پدربزرگش بود. او یکی از مهربان‌ترین افرادی بود که در زندگی‌ام دیدم. به این فکر می‌کنم که ما در کودکی چقدر آزاردهنده بودیم و او هرگز صدایش را بلند نکرد، هرگز به ما عصبانی نگاه نکرد. او انسانی فوق‌العاده همدل بود.

برای دیوید، همدلی مهمترین ویژگی است که می توانیم داشته باشیم. او می گوید: «به سختی می توان به چیزی ارزشمندتر از توانایی همدلی فکر کرد. “همدلی در قلب تلاش من برای زندگی حرفه ای است و امیدوارم اینگونه باشد که بتوانم زندگی شخصی ام را انجام دهم.”

به عنوان یک مورخ، این به او اجازه می دهد تا فراتر از واقعیت ها رفته و واقعیت یک لحظه را تصور کند. “این تلاش برای قرار دادن خود به جای کسی است که قبل از تولد شما زندگی کرده و مرده است، که با انتخاب ها و دوراهی های ناشناخته برای شما روبرو شده است.”

چرا همه سزاوار مراقبت یکسان هستند

علاوه بر کار خود به عنوان یک مورخ، اولوسوگا در مورد نابرابری مراقبت های بهداشتی کارزاری کرده است و در مورد اینکه چگونه نژاد، طبقه و شرایط نه تنها چگونگی تجربه زندگی را تعیین می کند، بلکه همچنین مدت زمان این زندگی را تعیین می کند. او می گوید: «این واقعاً وحشتناک است. من در روستایی در شمال سامرست زندگی می‌کنم، اما اهل گیتسهد، یکی از فقیرترین مکان‌های کشور هستم. تفاوت امید به زندگی بین جنوب غرب و شمال شرق شگفت‌انگیز است.

وقتی صحبت از سرطان به میان می‌آید، عواملی مانند محل زندگی فرد، رنگ پوست یا میزان درآمد او می‌تواند بر سرعت تشخیص، مراقبت‌های دریافتی و شانس بهبودی تأثیر بگذارد. به همین دلیل است که Macmillan Cancer Support خود را امسال راه اندازی می کند مراقبت عادلانه از سرطان کمپین آگاهی و فراخوان برای تغییر.

اگرچه اولوسوگا سرطان نداشت، اما مشکلات سلامتی جدی داشت که باعث شد برای حمایت به خیریه ها مراجعه کند. او می‌گوید: «در دهه 40م یک بیماری جدی داشتم و بیش از یک سال بود که بیکار بودم. “من آن تجربه را داشته ام که در آن تشخیص داده می شود و زندگی شما یک شبه تغییر می کند. اگر خوش شانس باشید، دنیایی از خیریه ها وجود دارند که می توانند به شما و جامعه ای از مردم کمک کنند که تجربیات مشابهی را تجربه کنید.”

او خیریه‌ها را نه به‌عنوان یک سیستم خوب، بلکه به‌عنوان یک سیستم حمایتی حیاتی می‌بیند. “موسسات خیریه مانند مک میلان کاملا ضروری هستند. آنها بنیادی هستند و ما بسیار خوش شانس هستیم که آنها را داریم. و من معتقدم همه ما باید از آنها حمایت کنیم.”

“موسسات خیریه به این دلیل وجود دارند که افراد دیگر، افرادی که دیگر با ما نیستند، ترجیح دادند میراث خود را روی آنها سرمایه گذاری کنند. هنگامی که شما بیمار هستید، توسط مهربانی و شفقت نسل های گذشته حمایت می شوید.”

میراثی که از آینده سخن می گوید

دیوید اولوسوگا بفتا

اولوسوگا برنده دو جایزه بفتا به خاطر آثارش که دیدگاه‌های متنوع‌تری را به داستان‌سرایی تاریخی ارائه می‌کنند، شده است.

عالمی

برای بسیاری از موسسات خیریه، بخش بزرگی از بودجه آنها از وصیت ها تامین می شود – در مورد مک میلان، بیش از یک سوم. تعداد افراد مبتلا به سرطان در حال افزایش است و هر یک از آنها نیاز به بهترین حمایت برای رفع نیازهای منحصر به فرد خود دارند. کمک های مالی در وصیت ها به مک میلان کمک می کند تا آنچه را که لازم است انجام دهد تا به همه افراد مبتلا به سرطان در بریتانیا کمک کند تا حمایتی را که اکنون نیاز دارند را دریافت کنند و مراقبت های سرطان را برای کسانی که در آینده تشخیص داده شده اند تغییر دهد.

خود اولوسوگا تا زمانی که پدر نشد وصیت نامه ننوشت. او می‌گوید: «داشتن فرزند به شما کمک می‌کند تا متوجه شوید که بخشی از بزرگسالی، تفکر فراتر از زندگی خودتان است.

برای یک مورخ، وصیت نامه می تواند بسیار بیشتر از جزئیات مربوط به دارایی شخصی را فاش کند. “ساخت خانه ای در گذر زمان، یکی از اسناد کلیدی که ما استفاده می کنیم، وصیت نامه است. گاهی اوقات ما یک شخصیت تاریخی را در کل داستان زندگی آنها دنبال می کنیم، و شما واقعاً متوجه می شوید که آنها چه کسانی هستند، اولویت هایشان چه بوده اند، و فقط در آخرین سند می خواستند در دنیا چه کاری انجام دهند.”

اما وصیت‌نامه‌ها درباره آنچه بعداً می‌آیند نیز هستند. “این فرصت شماست نه تنها برای حل و فصل امور خود و همه این چیزهای بسیار مهم، نسبتاً معمولی و عملی. همچنین زمانی است که با آینده صحبت کنید.”

او می خواهد میراث خودش چه باشد؟ او می‌گوید: «امیدوارم بتوانم حس همدلی خود را منتقل کنم. وقتی صحبت از کارش می شود، متواضع تر است. “من فکر می‌کنم مورخان را نه به‌عنوان صداهای بزرگ، بلکه به‌عنوان حلقه‌هایی در یک زنجیره باید دید. اکتشافات جدیدی حاصل خواهد شد که از چیزهایی که شما نوشته‌اید توسعه یافته و ادامه خواهد یافت. ما بخشی از یک تاریخ طولانی‌تر هستیم، در گفتگو با یکدیگر در طول نسل‌ها.”

“مک میلان زمانی که واقعا به آن نیاز داشتم به من کمک کرد”

زن خندان با لباس طرح دار آبی با بازوهای جمع شده در مقابل درختان ایستاده است

مشاوره و حمایت مک میلان به رنیتا و خانواده اش کمک کرد تا با چالش های سرطان سینه کنار بیایند

جاستین داونینگ

رنیتا، نویسنده و مادر دو فرزند، در ژوئن 2024 به سرطان سینه مبتلا شد. او توضیح می دهد که حمایت مک میلان چقدر حیاتی بوده است.

“وقتی مادرم در می 2025 توده ای پیدا کرد – که خوش خیم بود – تصمیم گرفتم آن را هم معاینه کنم. دو توده روی سینه چپم پیدا کردم. بیوپسی و سونوگرافی تایید کرد که سرطان است. وقتی آن را می شنوید، به نوعی انتظارش را دارید، اما همچنان امیدوار هستید که این درست نباشد.

وقتی تشخیص داده شد پرستارم جزوات مک میلان و شماره خط کمک را به من داد. مادرم برای کمک آمد اما برای فرزندانم خیلی سخت بود. دخترم نمی خواست به دانشگاه برگردد، اما توصیه های خط کمک مک میلان او را راحت کرد. پسرم از دیدن من می ترسید، از تغییر می ترسید. باز هم مک میلان با به اشتراک گذاشتن آمار مثبت در مورد میزان بقا کمک کرد.

وی ادامه داد: من ماستکتومی کردم و سپس شیمی درمانی و رادیوتراپی انجام دادم، عوارض شیمی درمانی بسیار شدید بود، حالت تهوع، بدن درد و خارش داشتم و سپس ریزش مو شروع شد.

“داوطلبان مک میلان همیشه برای گفتگو به بخش شیمی درمانی می آمدند که کمک بزرگی بود. من همچنین به یک کارگاه روسری بافتنی مک میلان رفتم و در مورد مسائل مالی با آنها صحبت کردم. جامعه آنلاین مک میلان نیز سنگ بود. دانستن این موضوع که افراد دیگر هم از طریق آن تجربه کرده‌اند و از طرف دیگر عبور کرده‌اند، واقعا کمک کرد.

“بدون مک میلان، تجربه سرطان من بسیار سخت می‌بود. احساس می‌کردم که ناگهان به دریا پرت شده‌ام و شنا نمی‌دانم. مثل این است که وقتی واقعاً به آن نیاز داری، کسی به تو دست می‌دهد.

چه خودتان با سرطان زندگی کنید یا از کسی که دوستش دارید حمایت می کنید، داشتن کسی که به او مراجعه کنید می تواند تفاوت را ایجاد کند. مک میلان طیف وسیعی از خدمات، مشاوره و کمک را در صورت نیاز ارائه می دهد. را خط پشتیبانی مک میلان به افراد مبتلا به سرطان و مراقبین آنها حمایت محرمانه و رایگان ارائه می دهد. چه به اطمینان عاطفی، اطلاعات عملی یا راهنمایی در مورد نگرانی های مالی نیاز داشته باشید، تیم متخصصان آن ها برای کمک به شما آماده هستند.

انجمن آنلاین مک میلان مکانی رایگان و امن برای هر کسی که مبتلا به سرطان است تا بتواند با دیگرانی که درک می کنند، ارتباط برقرار کند و تجربیات خود را به اشتراک بگذارد. این 24 ساعت شبانه روز در دسترس است، بنابراین افراد می توانند بدون توجه به زمان روز یا شب، سؤال بپرسند، افکار خود را بیان کنند یا در مورد نگرانی های خود صحبت کنند.

بسیاری از مردم، مانند دیوید، در حال حاضر میراث خود را با اشتراک گذاری ارزش ها و باورهایی که امیدوارند الهام بخش نسل های آینده باشند، زندگی می کنند. وقتی این ارزش ها به عمل تبدیل شوند، می توانند زندگی را تغییر دهند. به همین دلیل افرادی مانند Renita می توانند از طریق خط پشتیبانی مک میلان و انجمن آنلاین پشتیبانی پیدا کنند.

هدیه ای در وصیت نامه شما می تواند به نسل های آینده افراد مبتلا به سرطان کمک کند که در هر کجا که زندگی می کنند و چه کسانی هستند، مراقبت و حمایت مورد نیاز خود را دریافت کنند. دریابید که چگونه می توانید با سفارش راهنمای هدایای رایگان خود در ویلز تفاوت ایجاد کنید اینجا

Macmillan Cancer Support، یک موسسه خیریه ثبت شده در انگلستان و ولز (261017)، اسکاتلند (SC039907) و جزیره من (604). در ایرلند شمالی نیز کار می کند.


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا