کانادا در حال مذاکره است تا بخشی از یک برنامه مبادله بزرگ اروپایی باشد که می تواند به کانادایی ها فرصت های بیشتری برای تحصیل، کار و زندگی در اروپا بدهد.
در نشست ماه گذشته کانادا و اتحادیه اروپا و در بودجه سال 2026 خود، مارک کارنی، نخست وزیر، مجددا بر علاقه دولت به گسترش مشارکت کانادا در Erasmus+، تبادل بین المللی دانشجویان و مهارت های اروپایی تاکید کرد.
کارنی در اجلاس مونترال گفت: «از طریق این برنامه، یک دانشجوی کانادایی می تواند به همان راحتی که در مک گیل می تواند تحصیلات خود را در بارسلونا ادامه دهد.
یک کارشناس ادغام اروپایی می گوید که این چشم انداز پیچیده و احتمالاً گران است، اما مزایای زیادی برای جوانان کانادا و تعمیق روابط با اتحادیه اروپا به همراه خواهد داشت.
از طریق Erasmus+، دانشجویان در اتحادیه اروپا و سایر کشورهای منتخب دسترسی مستقیم به بودجه، مؤسسات و کمک‌های مالی دارند که به پوشش هزینه‌های سفر و زندگی در هنگام شرکت در برنامه‌های تبادل بین مؤسسات کمک می‌کند.
دانشجویان همچنین از شهریه، ثبت نام و هزینه امتحانی که یک دانشجوی مبادله ای کانادایی ممکن است برای تحصیل در اروپا بپردازد، معاف هستند.
اما Erasmus+ تنها یک فرصت برای دانشجویان نیست. مزایای آن به افرادی تعمیم می‌یابد که مشاغل خود را در طیف گسترده‌ای از زمینه‌ها از جمله کارآموزان، کارآموزان، کارگران جوانان و کارکنان دانشگاهی شروع می‌کنند.
کارنی گفت: «یک کارآموز جوشکار در مانیتوبا می‌تواند کارآموزی خود را با یک کارفرما در ایتالیا بیاورد یا تکمیل کند و مهارت‌های جدیدی را به خانه بیاورد.
بسیاری از دانشگاه‌های کانادا در حال حاضر از طریق توافق‌نامه‌های مستقل با Erasmus+ شریک می‌شوند، اما اینها عمدتاً به فرصت‌های تبادل برای دانشجویان کارشناسی ارشد و اعضای هیئت علمی محدود می‌شوند.
مشارکت بیشتر در Erasmus+ می‌تواند فرصت‌های مالی را برای دانشجویان، و همچنین برای جوانان، مبادلات آموزشی و ورزشی گسترش دهد – که همگی در دسترس اعضای اتحادیه اروپا و شش کشور مرتبط فعلی این برنامه هستند.
این چگونه کار خواهد کرد؟
اولیور اشمیتکه، استاد دانشگاه ویکتوریا و متخصص در ادغام اروپایی، مشارکت پیشنهادی کانادا در Erasmus+ را “بسیار جاه طلبانه” خواند.
اشمیتکه گفت: «تحصیل یک امر استانی در کانادا است، بنابراین چگونه این اتفاق می افتد و چگونه دولت فدرال با دولت های استانی در تلاش برای تنظیم آن تعامل خواهد داشت… این طیف وسیعی از سؤالات باز است.
و خرید یک برنامه تبادل بین المللی دقیقاً ارزان نیست. بریتانیا در ژانویه دوباره به آن ملحق می شود و در سال اول بیش از یک میلیارد دلار پرداخت خواهد کرد.
اشمیتک گفت که دانشگاه های کانادا باید “مبلغ قابل توجهی را بپردازند تا واجد شرایط برای طیف کامل خدمات باشند” و پشتیبانی مسکن و کارکنان را برای پذیرش دانشجویان Erasmus+ که به کانادا می آیند، ارائه دهند.
استان‌ها و اتحادیه اروپا نیز باید انتقال اعتبار را برای دانشجویان شرکت‌کننده هموار کنند – این کار بدی نیست.
همه اعضای فعلی Erasmus+ و کشورهای ثالث مرتبط از سیستم انتقال و انباشت اعتبار اروپا (ECTS) پیروی می‌کنند که فرآیند انتقال اعتبارات دانشگاهی را ساده می‌کند.
هنگامی که بریتانیا دوباره به آن ملحق شود، از سیستم خود استفاده خواهد کرد، اما یک چارچوب ملی برای نحوه انتقال اعتبار ایجاد کرده است.
در کانادا، حتی انتقال اعتبار بین مؤسسات در همان استان سازگار نیست.
اشمیتکه گفت: این کار در زمانی انجام خواهد شد که “فشارهای مالی زیادی در دانشگاه های کانادا وجود دارد.”
او گفت که بخشی از آن ناشی از کاهش تعداد دانشجویان بین‌المللی در کانادا در سال‌های اخیر است – که معمولاً شهریه‌های بالاتری را مستقیماً به مؤسسات می‌پردازند.
کارنی اشاره کرد که هزینه های مورد انتظار برای پیوستن به Erasmus+ نمی تواند کانادا را از پیگیری این هدف باز دارد. الحاق یکی از ملموس‌ترین نمونه‌هایی بود که کارنی در سپتامبر اعلام کرد که کانادا به دنبال «اتحادیه برای آینده» با اتحادیه اروپا است.
کارنی در مونترال درباره هزینه کلی ادغام نزدیکتر در اتحادیه اروپا گفت: «ما آن را به عنوان هزینه ای برای هیچ چیز نمی بینیم. ما به آن به عنوان یک اتحاد مجدد نگاه می کنیم.»
با وجود این عوارض احتمالی، اشمیتکه معتقد است که ادغام Erasmus+ یک “فرصت ارزشمند” برای دانشجویان کانادایی خواهد بود.
اشمیتکه گفت: «کانادا در مورد بین المللی کردن تجربه دانشجویی، تحرک و غیره کمی عقب است. بنابراین برنامه Erasmus+ می تواند انگیزه بزرگی برای گسترش تجربه بین المللی بسیاری از دانشجویان کانادایی باشد.
برخی از دانشگاه های کانادا در حال حاضر گنجانده شده اند
دانشگاه ویکتوریا، دانشگاه واترلو، دانشگاه مک مستر، دانشگاه سیمون فریزر، دانشگاه تورنتو، دانشگاه بریتیش کلمبیا و دانشگاه کلگری به سی‌بی‌سی نیوز گفته‌اند که در صورت دسترسی به جزئیات بیشتر، برای مشارکت – یا مشارکت بیشتر، همانطور که برخی قبلاً با Erasmus+ همکاری می‌کنند – آماده خواهند بود.
رئیس دانشگاه وسترن، آلن شفرد، گفت که تعامل بین المللی بخش مهمی از تجربه دانشجویی در وسترن است و دانشگاه از فرصت هایی که Erasmus+ می تواند ایجاد کند هیجان زده است.
شپرد گفت: “ما دانش آموزان خود را تشویق می کنیم تا از طریق فرصت هایی برای مطالعه، انجام تحقیقات و کسب تجربه عملی در سراسر جهان، خود را به عنوان شهروندان جهانی ببینند.”
در سخنرانی خود در پارلمان اروپا، نخست وزیر مارک کارنی گفت که عضویت کانادا در برنامه تبادل دانشجوی اتحادیه اروپا، Erasmus+، به دانشجویان این فرصت را می دهد که “افق های خود را گسترش دهند” و ارتباطات پایدار برای حفظ اتحاد کانادا و اروپا ایجاد کنند.
در اواخر اکتبر، سوفی دامور، رئیس دانشگاه لاوال و ناتالی دراخ تیم، رئیس دانشگاه سوربن، نامه ای سرگشاده در لاپرس نوشتند و دولت را تشویق کردند که دانشگاه های کانادا را در برنامه ادغام کند.
در این نامه آمده است: “Sorbonne قدیمی ترین دانشگاه فرانسوی زبان در اروپا است. Université Laval قدیمی ترین دانشگاه فرانسوی زبان در آمریکا است. سنت های ما قوی هستند، همانطور که توانایی ما برای کمک به مقابله با چالش های فردا است.”
با پیوستن به نیروها، ما حتی در موقعیت بهتری برای ارتقاء خیر عمومی که دانشگاه ها برای جامعه هستند، خواهیم بود.
