آیا آمریکایی ها نسبت به اقتصاد غمگین هستند یا چیز دیگری در راه است؟

نظرسنجی ها برای جمهوری خواهان پیش از انتخابات میان دوره ای آمریکا در 3 نوامبر 2026 تاریک به نظر می رسد که تا حد زیادی به دلیل بدبینی عمیق عمومی نسبت به اقتصاد است.

در نگاه اول، این ممکن است تعجب آور به نظر برسد. به استثنای تورم، بسیاری از شاخص های اقتصادی از جمله رشد تولید ناخالص داخلی همچنان قوی هستند. اما احساسات مصرف کننده همچنان ضعیف می شود.

این موضوع بحث‌هایی را برانگیخته است که آیا این فقط «احساس» است یا اینکه این شاخص‌های طولانی‌مدت مورد استفاده دیگر چیزی اساسی در مورد رفاه اقتصادی آمریکایی‌ها نشان نمی‌دهند.

این بحث از نظر سیاسی اهمیت دارد زیرا رای دهندگان اولویت زیادی را به اقتصاد به عنوان یک موضوع در میان دوره ای می دهند.

یک نظرسنجی Pew Research در اوایل اکتبر 2026 نشان داد که 84 درصد از رای دهندگان ثبت نام شده گفتند که اقتصاد برای رای آنها بسیار مهم است و نگرانی ها دو حزبی است. برای مثال، در میان موضوعات این نظرسنجی پیو، «اقتصاد» کمترین قطبی را دارد، به طوری که 82 درصد از جمهوری خواهان و 88 درصد از دموکرات ها آن را بسیار مهم ارزیابی کرده اند.

در همین حال، کاهش کلی چشم‌انداز اقتصادی رأی‌دهندگان عمدتاً به دلیل بدبینی فزاینده در میان جمهوری‌خواهان است. در حالی که دموکرات‌ها نسبت به جمهوری‌خواهان در مورد اقتصاد بسیار تیره‌تر هستند، این شکاف در حال کاهش است.

این روندها به توضیح اینکه چرا انتظار می‌رود دموکرات‌ها در کنگره به موفقیت‌های قابل توجهی دست یابند کمک می‌کند: این انتخابات احتمالاً به عنوان یک کیفرخواست از عملکرد اقتصادی برای آمریکایی‌های عادی تحت ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ و کنگره تحت کنترل جمهوری‌خواهان، علیرغم اقدامات کلان قوی، تلقی می‌شود.

پس چه خبر است؟

به عنوان یک محقق بازارهای مالی و نابرابری جهانی، من معتقدم که رابطه بین نحوه نگاه مردم به امور مالی خود و دیدگاه آنها نسبت به اقتصاد گسترده‌تر نیز در سطح اساسی‌تری تغییر می‌کند. و این تغییر بر نحوه قضاوت آنها در مورد طبقه بعدی قانونگذاران در قدرت تأثیر خواهد گذاشت.

واقعیت در مقابل “احساس”

هنگامی که دانشمندان سعی می کنند بفهمند مردم چگونه اقتصاد را قضاوت می کنند – و چگونه شرایط شخصی خود را از اقتصاد گسترده تر جدا می کنند – یکی از نکات کلیدی مرجع آنها، شاخص احساسات مصرف کننده دانشگاه میشیگان است.

از پاسخ دهندگان در مورد امور مالی شخصی، چشم انداز اقتصادی کوتاه مدت و بلندمدت آنها و اینکه آیا فکر می کنند زمان خوبی برای خریدهای بزرگ است یا خیر می پرسد.

این سنج به طور تاریخی معیارهای اقتصادی کلیدی مخارج مصرف کننده و تورم را ردیابی کرده است: سلامت اقتصاد گسترده تر به نحوه تفکر مردم در مورد رفاه مالی خود شکل می دهد.

اما در سال های اخیر آنها از هم جدا شده اند. بر اساس بسیاری از معیارها، اقتصاد به خوبی پیش می رود، اما مردم احساس می کنند عقب مانده اند. و این قبل از میان ترم ها بیشتر و بیشتر مشخص می شود.

بر اساس شاخص میشیگان، علیرغم مخارج مصرف‌کننده قوی، سرمایه‌گذاری ثابت در کسب‌وکار و بیکاری کم، تمایل مصرف‌کننده همچنان به کاهش خود ادامه می‌دهد و اکنون 10 درصد کمتر از سطح یک سال گذشته است.

برخی از مفسران به ادامه تورم دلیل این تیرگی اشاره می کنند. به دلیل عواملی مانند تعرفه ها، افزایش قیمت انرژی ناشی از آشفتگی در خاورمیانه و سرمایه گذاری هنگفت در ساخت هوش مصنوعی، سرسختانه بالاتر از نرخ هدف سالانه ۲ درصد فدرال رزرو باقی مانده است.

اما آنچه واقعاً اتفاق می افتد این است که داده های احساسات مصرف کننده و داده های تورم از هم جدا شده اند. تورم در واقع به شدت از اوج قرن بیست و یکم خود یعنی 9.1 درصد در ژوئن 2022 پس از همه گیری به 3.7 درصد در سپتامبر 2026 کاهش یافته است، اما احساسات مصرف کننده در حال حاضر کمتر از آن زمان است.

حقوق چطور؟ در اینجا نیز داده ها به طور کامل این قطع ارتباط را توضیح نمی دهند. در حالی که تورم باعث گرانی کالاهای مصرفی می شود، دستمزدها را نیز افزایش می دهد. دستمزدهای تعدیل شده بر اساس تورم در واقع بین سال های 2022 و نیمه اول سال 2026 افزایش یافت، در حالی که احساسات مصرف کننده ضعیف باقی ماند.

آنچه در ماه‌های اخیر تغییر کرده این است که دستمزدهای تعدیل‌شده بر اساس تورم اکنون در حال کاهش است – که ممکن است به توضیح چشم‌انداز تیره رای دهندگان کمک کند.

نابرابری در مقابل رشد

یک احتمال این است که نابرابری عمیق دلیل این اختلاف است.

در مقایسه با دوره های دیگر تورم متوسط تا بالا، اقتصاد ایالات متحده امروز بسیار نابرابرتر است. نابرابری درآمدی در 20 سال گذشته افزایش یافته است، و تنها در طول بحران های 2008 و 2020 کاهش یافته است، قبل از اینکه به سرعت به سطوح قبلی افزایش یابد.

این روند برای درک اینکه کدام مصرف کنندگان پول خرج می کنند مهم است. فدرال رزرو به طور مداوم در برآوردهای اقتصادی خود به هزینه های مصرف کننده قوی اشاره می کند، اما 10 درصد ثروتمندترین آمریکایی ها نیمی از این هزینه ها را امروز تشکیل می دهند. در همین حال، مخارج 80 درصد فقیرترین افراد از تورم عقب مانده است.

به عبارت دیگر، داده های قوی در مورد هزینه های مصرف کننده کلی که به عنوان داده های رسمی گزارش شده است توسط آمریکایی های بسیار ثروتمند هدایت می شود و منعکس کننده تجربیات مصرف کنندگان معمولی، که اکثریت رای دهندگان هستند، نیست.

این روند افزایش نابرابری به ویژه از نظر ثروت شدید است: 0.1٪ از خانواده های آمریکایی در مجموع پنج برابر بیشتر از 50٪ پایین ثروت دارند. بیشتر این موارد منعکس کننده سودهای نابرابر از رونق بازار سهام و نحوه مالیات بر ثروت است.

به طور خلاصه، ضعف اقتصادی آمریکایی ها ممکن است به دلیل نگرانی در مورد درآمد و ثروت باشد که اقدامات متعارف به طور کامل آن را نشان نمی دهد.

این فقط به من مربوط نیست

وقتی صحبت از نظرسنجی‌های مصرف‌کننده مانند شاخص دانشگاه میشیگان می‌شود، اقتصاددانان معمولاً فرض می‌کنند که پاسخ‌ها منعکس‌کننده تجربیات شخصی پاسخ‌دهندگان هستند.

اما من با دانشمندان دیگری موافقم که استدلال می کنند که گاهی اوقات این پاسخ ها ممکن است کمتر بر اساس شرایط خود افراد باشد و بیشتر بر اساس نحوه نگاه آنها به اقتصاد به عنوان یک کل باشد. برای مثال، این ارزیابی ممکن است منعکس کننده نگرانی هایی مانند برابری، فرصت های برابر و انصاف اقتصادی باشد.

هنگامی که پاسخ‌ها به جای صرفاً منافع شخصی مادی مادی، با توجه به رفاه جمعی هدایت می‌شوند، دانشمندان علوم اجتماعی این گونه ادراکات را «اجتماعی تروپیک» می‌نامند.

نکته آخر فقط نظری نیست. بررسی‌ها نشان می‌دهد که رأی‌دهندگان در هنگام تصمیم‌گیری در مورد رأی دادن به حزب فعلی، بیشتر تصورات خود را از اقتصاد می‌سنجید تا شرایط مالی شخصی‌شان.

تجارت مثال خوبی است. ترجیحات سیاست تجاری آمریکایی ها کمتر به این بستگی دارد که چگونه یک اقدام، مانند تعرفه ها، شخصاً آنها را تحت تأثیر قرار می دهد و بیشتر به تأثیر آنها بر کل کشور بستگی دارد.

اگر احساسات مصرف کننده مسیر مشابهی را دنبال کند، این می تواند تفاوت بین روندهای اقتصادی قوی و احساسات ضعیف مصرف کننده را توضیح دهد. مردم نه تنها به شرایط خود، بلکه به کل ایالات متحده نیز فکر می کنند، و این امکان وجود دارد که درک آنها از “اقتصاد” شامل رابطه آن با نابرابری نیز باشد.

درک عدم ارتباط بین داده‌های اقتصادی که به طور سنتی برای سنجش سلامت اقتصاد استفاده می‌شود و برداشت آمریکایی‌ها از آن اقتصاد نه تنها برای دانشگاهیان که سعی در درک آن دارند مهم است، بلکه می‌تواند به تعیین دستور کار برای کنگره آینده نیز کمک کند. اگر نااطمینانی اقتصادی حزب حاکم را در پای صندوق‌های رای مجازات کند، از کنگره بعدی انتظار می‌رود که پس از ادای سوگند کاری در مورد آن انجام دهد.

رای دهندگان تمایل دارند از حزب فعلی زمانی که اقتصاد خوب پیش می رود و غیرحزبی زمانی که اینطور نیست حمایت کنند. اما چگونگی اندازه گیری سلامت اقتصاد مشخص نیست، و شش سال گذشته نشان می دهد که بهبود در شاخص های کلیدی سلامت اقتصادی – صرف نظر از تجربه زندگی آمریکایی ها و نگرانی ها در مورد نوع اقتصاد در حال شکل گیری – ممکن است برای آرام کردن اضطراب رای دهندگان کافی نباشد.

ارین کی لاکوود استادیار علوم سیاسی در دانشگاه کالیفرنیا، ایروین است

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.