میراث تونی موریسون بافندگی بزرگ در نیمه ناپدید 88801100011088 باشگاه کتاب Vox در حال ارتباط با Bookshop.org حمایت از کتابفروشان محلی و مستقل است. وقتي براي اولين بار نيمه The Vanishing Half ناپديد شدن بريت بنت رو باز کردم نميتونستم دست از فکر کردن به توني موريسون بردارم به طور خاص، من نمی توانستم از فکر کردن به افتتاح محبوب دست بردارم (“124 کینه توز بود. پر از زهر یک نوزاد.”)، و اینکه چگونه با اینکه صدها صفحه Beloved خواهد بود قبل از اینکه شبح محبوب نشان دهد، همه چیز در آن پاراگراف افتتاحیه به خواننده می گوید که کتاب در دنیای داستان پری گریم و کیه توز صورت می گیرد. نیمه ناپدید شدن هیچ عنصر فراطبیعی تمام عیاری ندارد. اما مانند محبوب ،آن را می گیرد در جهان است که کاملا سرراست the most واقعی نیست : جهان که در آن هر شخصیت است که بیشتر هر آنچه که آنها هستند که جهان تا کنون دیده است ؛ دنیایی که در آن سرنوشت ها به روش هایی درهم تنیده می شوند که نمی توان با آن مبارزه کرد؛ دنیایی که در آن صدای راوی به جای مکالمه بالا می رود و کادانس یک قصه گو را دارد که در کنار آتش نشسته است. آن را باز می شود با لو LeBon گفتن مشتریان انتظار خود را داستان دوقلوهای Vignes — کامل با مکث در نقاط دراماتیک ، به عنوان لو است “کمی از showman” — و این حس که به طور شفاهی گفت : یک داستان ادامه می دهد تمام راه را از طریق رمان. نیمه ناپدید می شود در دنیای فرهنگ عامه، از سنت شفاهی صورت می گیرد. به عنوان بخشی از بحث یک ماهه باشگاه The Vanishing Halfکتاب ووکس در مورد نیمه ناپدید شدن، می خواستم اطلاعات بیشتری در مورد چگونگی کار این تکنیک روایت پیدا کنم. بنابراین من جودیلین رایان، استاد ادبیات آمریکایی آفریقایی در دانشگاه اوهایو وسلیان را صدا زدم، و از او خواستم که همه چیز را در مورد محل سنت شفاهی درون کانن ادبی سیاه به من بگوید. با هم، ما از طریق نحوه کار سنت های شفاهی به عنوان داستان های تماس و پاسخ صحبت کردیم، این برای ما به عنوان خواننده چه معنایی دارد، و اینکه تونی موریسون چگونه شیوه خواندن آمریکا را تغییر داد. مکالمه کامل ما، به آرامی برای طول و وضوح ویرایش شده است، در زیر است. بنابراین، وقتی نیمه ناپدید The Vanishing Halfشدن را خواندم، فکر می کنم، “این کتابی نیست که سعی کند یک رمانرئالیست باشد.” این یک کتاب است که در آن هر توسط epithets خود را تعریف – دو خواهر زیبا، تاریک ترین دختر، سبک ترین دختر – و مسیر روایت خود را در راه هایی که احساس چربی در هم تنیده است. از بسیاری جهات مانند یک داستان پری یا یک داستان مردمی می خواند. و اثر مشابهی در اولین The Mothersکتاب بنت به نام مادران وجود دارد که توسط یک کر یونانی از خانم های کلیسا روایتمی شود. چه چیزی می توانید به من بگویید که رمان های آمریکایی آفریقایی در گذشته چگونه تمایل به کار با سنت های شفاهی داشته اند؟ سنت های شفاهی پایه ای هستند. اجازه دهید من با یک نقطه عطفی خوب برای اکثر خوانندگان شروع: تونی موریسون. او در اواسط دهه ۸۰ مقاله ای با عنوان «ریشه یابی: اجداد به عنوان بنیاد» نوشت که دلیل و چگونگی مهم بودن سنت شفاهی برای او و هر تعداد دیگر از نویسندگان سیاه پوست را مطرح کرد. او در آن مقاله می گوید که هدفش «داشتن در اختیار من تنها حروف الفبا و مقداری نقطه گذاری است. من باید مکان ها و فضاها را فراهم کنم تا خواننده بتواند در آن شرکت کند.» این تصور خواننده به عنوان نه تنها شرکت کننده، که به خودی خود مترقی است، بلکه مفهوم انقلابی تر خواننده به عنوان خالق مشترک متن، اصل است که از سنت شفاهی قرض گرفته شده است. و تبدیل به یک فلسفه آگاه کننده برای بسیاری از نویسندگان آمریکایی آفریقایی می شود. اگر از نظر گسترده تر شدن رمان به عنوان یک ژانر به آن فکر کنید، موقعیت یابی سنتی خواننده به عنوان یک ناظر بوده است، درسته؟ نویسنده معانی خاصی را در متن بوری می کند یا پنهان می کند و وظیفه خواننده پیدا کردن آن معانی است و بعد می گوید: «من کار خوبی انجام داده ام! من همه گنجینه های مدفون را پیدا کرده ام!» این دیدگاهی نیست که آنها [موریسون و دیگرانی که در سنت او می نویسند] به کار هنرمندی ادبی می رسونند. آنها آن را به عنوان خواننده همکاری خالق متن، بسیار در سنت تماس و پاسخ می بینند. …

tinyurlis.gdu.nuclck.ruulvis.netshrtco.de

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>