داستان گویی نشان می دهد برای به اشتراک گذاشتن ‘درس آموخته’

دیانا نانیز معتقد است قصه گویی پل هایی را در سراسر جوامع متنوع می سازد.

به همین دلیل داستان می نویسد.

و به همین دلیل است که او داستان می گوید.

Náñez خواهد شد چهار آمریکایی دیگر از سراسر کشور در به اشتراک گذاری یک داستان واقعی ، شخصی در مورد درس آموخته شده بپیوندند. این بخشی از یک سریال قصه گویی مجازی تولید شده توسط پروژه قصه گوها جریان زنده در صفحه فیس بوک خود و کانال یوتیوب در ساعت ۸ بعد از ظهر ET در ۲۰ اوت است.

Náñez، خبرنگار ارشد در جمهوری آریزونا، بخشی از شبکه امروز ایالات متحده آمریکا، می گوید داستان او در مورد چگونگی زندگی با پشیمانی زمانی که شما می دانید که شما کار درست است. این در اطراف تجربه خود را بازگشت به خانه قاب به گزارش در آتش اردوگاه کالیفرنیا، مرگبارترین آتش سوزی ایالات متحده در قرن گذشته است.

او در میان خواهد داشت که چگونه کارش به عنوان یک روزنامه نگار او را مجبور به انتخاب بین ارج نهادن به زنی خواهد کرد که او و غریبه هایی را که به او نیاز داشتند بزرگ کرده است.

کلی بوفالو-کوئین ۳۷ ساله سازمان دهنده و عضو قبیله مکواکی در دس موینز است و داستانی در مورد بارداری غیرمنتظره اش در سال ۲۰۰۵ و تصمیمش برای قرار دادن پسرش برای فرزندخواندگی باز خواهد گفت.

از آنجا که او بومی آمریکا است، بوفالو-کوئین مجبور بود به قوانینی در قانون حمایت از کودکان هند پایبند باشد، که حکم می کند که یک کودک بومی باید در صورت امکان توسط یک خانواده بومی به فرزندخواندگی پذیرفته شود. اما بوفالو-کوئین یک خانواده سفیدپوست را برای به فرزندخواندگی پسرش انتخاب کرده بود.

سازمان دیده بان: آمریکایی ها داستان های شخصی سرگرم کننده و روشن کننده ای می گویند

پدرش به تصمیم او اعتراض کرد و به قبیله هشدار داد که در نهایت کودک را گرفت و او را به یک زوج بومی داد.

“تصمیم به سلب حضانت من توسط پدرم و یک شورا متشکل از همه مردان گرفته شده است. صدای من به عنوان یک مادر، یکی از اعضای قبیله ای ثبت نام شده و یک زن، به طور مؤثری سکوت کرد.» او تابستان گذشته به ثبت نام دس موینز گفت.

داستان بوفالو-کوئین در حالی که برای حق تصمیم گیری خودش می جنگید، در سطح ملی پوشش داده شد. اما پس از یک دوره مبارزات در حالی که پسرش را در جریان نبرد دربار بزرگ می کرد، گفت که به قبیله تسليم شده و پسرش با يک خانواده بومی قرار گرفته است.

«من دوره ای از بیزاری از خود را آغاز کردم. از خودم متنفر بودم. از پوستم متنفر بودم. من از ميراثم متنفر بودم . من از جایی که از آن آمده ام متنفر بودم.» “من دیگر نمی خواستم مکواکی باشم و فکر جدی کردم که خودم را از قبیله ثبت نام نکنم.”

اما با گذشت زمان، او متوجه شد که قبیله در نهایت مراقب بهترین منافع پسرش و میراث آنها ست.

او به ثبت نام گفت: «من می خواستم بومیان را با فرستادن او به یک خانواده غیر بومی از پسرم حذف کنم.» “اما طنز زیبا در اینجا این است که او با یک خانواده دوست داشتنی و ایستا در حل و فصل قرار داده شد. این خانواده تمام راه های سنتی مزاکی را دنبال می کنند. او با تاریخ، زبان ما و آداب و رسوم ما در حال مطرح شدن است.»

داستان گو ارین مایرز مادیرا، ۴۳ ساله، از پاسیفیک گروو، کالیفرنیا، برای کنسرواتوار طبیعت کار می کند و این کار اوست که همکاری های قوی تری بین سازمان های حفاظتی و مردم بومی ایجاد کند.

“این زمین و آب که در آن ما زندگی می کنند که ما را گرد هم می آورد، گفت: Myers Madeira. ” و ما باید گرد هم بیاییم تا از مکان هایی که به ما اهمیت می دهند مراقبت کنیم اگر قرار باشد آینده ای ایجاد کنیم که همه نوه هایمان می توانند در آن رشد کنند.»

مایکل هلر ۴۴ ساله که در فینیق، آریزونا به عنوان رئیس مشارکت های برند برای استودیو برند چینگ/استورترز کار می کند، داستانی در مورد غم و اندوه و ارج نهادن به آخرین آرزوهای یکی از دوستانش به اشتراک خواهد گذاشت.

هلر به تنهایی به هند سفر کرد تا خاکستر دوستش را در مراسم ویژه ای پخش کند.

او می گوید: «فکر می کردم برای لحظه ای از نظر ذهنی و عاطفی آماده ام و می توانم از عهده آن برآیم.» «اما متوجه شدم که اضطراب و اضطرابم در مورد درست انجام درست توسط دوستم در هر مرحله از سفرم بر من غلبه می کند تا لحظه ای اتفاق می افتد که همه چیز را رها کردم. در آن لحظه توانستم با از دست دادن، اندوه و هدفم برای بودن در آنجا صلح کنم.»

جیم تانکرسلی ۴۲ ساله که در خارج از واشینگتن دی سی زندگی می کند، خبرنگار اقتصاد در نیویورک تایمز و نویسنده کتاب «ثروت های این سرزمین: داستان ناگفته، واقعی طبقه متوسط آمریکا» است. اون داره يه داستان در مورد چيزي که ياد گرفته تعريف ميکنه در حالي که جواب سوالي رو گزارش ميکنه که از دبيرستان از خودش ميپرسه

او می گوید: «من معتقدم گفتن داستان های انسانی بهترین راهی است که ما به یکدیگر در درک مشکلات پیچیده و مهم در زندگی مان کمک می کنیم.»

سری مجازی پروژه قصه گوها که «زنده، در خانه شما!» نامیده می شود، از اولین بازی خود در ۲ آوریل به بیش از ۱ میلیون بیننده رسیده است، زمانی که همه گیر COVID-19 شروع به بستن مکان هایی کرد که نمایش های انفرادی در آن برگزار شده بود. بینندگان هم اکنون می توانند به صفحه فیس بوک پروژه Storytellers یا کانال یوتیوب لحن بزنند تا به صورت زنده تماشا و اظهار نظر کنند.

ترکیب 20 اوت

  • کلی بوفالو-کوئین، ۳۷ ساله، از دس موینز، آیووا
  • ارین مایرز مادیرا، ۴۲ ساله، از پاسیفیک گروو، کالیفرنیا
  • جیم تانکسلی، 42 ساله، از اسکندریه، ویرجینیا
  • مایکل هلر، 44 ساله، از فینیرز، آریزونا
  • دیانا نانیز از فینینز، آریزونا

نمایش های آینده

  • سپتامبر 3: داستان درباره داستان
  • سپتامبر 17: داستان مدرسه
  • ۲۴ سپتامبر: قیام ها: داستان هایی از مبارزه برای حقوق مدنی
  • 1 اکتبر: کارآفرینی و شلوغی
  • اکتبر 15: دور از تنهایی
  • 29 اکتبر: من یک آمریکایی هستم
  • 12 نوامبر: غذا و خانواده

جیم تانکسلی می گوید: «من معتقدم گفتن داستان های انسانی بهترین راهی است که ما به یکدیگر در درک مشکلات پیچیده و مهم در زندگی مان کمک می کنیم.»

    

tinyurlis.gdu.nuclck.ruulvis.netshrtco.de

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>