“آنها باید واکنش سریع”: 6 Covid-19 بازمانده داستان از سراسر جهان

یک روحانی که به کمک یک مادر مرگ خداحافظی به او زندانی پسر بیش از FaceTime. یک زن که سرفه در طبقه تا زمانی که او راضی شد برای نفس خاص او در حال رفتن برای مردن وجود دارد به تنهایی. یک پزشک که مجبور به استفاده مجدد او ماسک برای هفته وحشت زده است که او ممکن است آلوده ،

از ماه مارس, من مصاحبه با مردم در سراسر جهان مورد جدید بیماری فراگیر در سراسر جهان است. به عنوان Covid-19 گسترش صحبت کردم به اپیدیولوژی سیاستمداران و فرستاده بسیاری پاسخ داده نشده نمایش داده شد به بخش سلامت.

وحشت در چنین مقیاس می تواند مشکل را در چشم انداز قرار داده. روانشناسان به این اثر روانی بیحس کننده. مردم احساس دلسوزی زمانی که آنها را ببینید یک فرد رنج می برند اما زمانی که بیش 125,000 مرگ (آخرین ما نقطه عطف) ما می تواند بی حس شدن. درد بسیار سخت است به درک.

پل Slovic یک استاد روانشناسی در دانشگاه اورگان مطالعات انسانی و قضاوت و تصمیم گیری و روانی پس از بیحس کننده توده بشر تراژدی. او می گوید روانی بیحس کننده است که قادر می سازد رهبران “به مبارزه علیه این هنوز هم مواج همه گیر به منظور باز کردن اقتصاد است.”

برای کمک به مبارزه با بیحس کننده در اینجا چند داستان های مردم از بازمانده Covid-19 در کلمات خود را. این بیماران زندگی می کنند در نیجریه, اسپانیا, ایران, انگلستان, ایتالیا, و, New Jersey, و آنها در هر حال تجربه های مختلف با سیستم های پزشکی. برخی از موسسات بهداشتی را به وضوح پاسخ داد بهتر از دیگران است.

این داستان ویرایش شده و تغلیظ شده برای وضوح به معنای نماینده. بلکه آنها یک یادآوری است که در پشت هر Covid-19 آمار وجود دارد یک فرد با عزیزان — کسی که می خواهد جهان را به انجام بهتر در مبارزه با ویروس.


Oluwaseun Ayodeji Osowobi, 29, لاگوس, نیجریه

من شروع به احساس بیمار در اوایل ماه مارس. من تا به حال فقط در نیجریه از انگلستان است. من از خود جدا — من مطمئن هستم که آن را Covid-19 اما من می خواستم برای محافظت از افراد دیگر — و به نام نیجریه مرکز کنترل بیماری. از آن زمان تا 24 ساعت قبل از من مورد آزمایش قرار گرفت و نتیجه آزمون تایید من تا به حال قرارداد Covid-19.

من مورد سوم در نیجریه. این واقعا ترسناک است. آنها با آمبولانس مرا گرفت و به زن جداسازی واحد. آن را آرام بود; من به معنای واقعی کلمه اول شخص وجود دارد. من گفتم: “آه خدای من. آنها هر حال نمی زن دیگر موارد آنچه که تضمین می کنند که آنها قادر خواهد بود برای رسیدگی به پرونده من?’ این فقط یک بخش با تعداد زیادی از خالی تخت. تنها بودن در آن فضا می تواند به شما درایو دیوانه.

من سرفه و حالت تهوع استفراغ و اسهال. من از دست رفته من حس چشایی و نمی تواند آب بنوشید. بیمار بودن و دور از خانواده من واقعا دشوار است. من تلفن همراه, اما همچنین من نمی خواهم به در تماس گرفتن با مردم را به آنها نگران است. من احساس تنهایی.

من وجود دارد برای بیش از دو هفته پس دیگر مردم به من پیوست و بعد از آن. خوب بود به شرکت برای دیدن افراد دیگر و به صحبت با کسی بود که هم ترسناک است. من شروع به فکر کردن در مورد این که چگونه در حال گسترش است — چگونه بسیاری از مردم در حال انقباض ویروس. وجود دارد من مضطرب بود من نبودم بهتر. حتی زمانی که از من منتشر شد رسانه ها خواستار شد گوشی من بدون توقف, پیام کوتاه, من, و من شروع به وحشت. به همین دلیل من گوشی خاموش است. من وحشت هنگامی که حلقه های آن.

من بیمار بود و برای یک هفته و سپس احساس بهتر برای یک هفته دیگر. آنها آزمایش من و بیش از بیش تا زمانی که من تست منفی است.

هنگامی که من سمت چپ من فقط امضا یک سند است. دولت در زمان مراقبت از همه چیز: آزمون, مراقبت از من در انزوا مرکز. این همه رایگان. من مجبور به انجام هر گونه کاغذ بازی. اما برخی کشورها در نیجریه انجام می دهند, در پاسخ, در حالی که دیگران در حال تلاش برای راه اندازی مراکز آزمون. آن را فقط نشان می دهد ظرفیت هر دولت برای پاسخ به بحران است. ما باید از شکاف و آن را نشان داد.

آنچه که من دیدم این باعث می شود شما متوجه زندگی بسیار بی ثبات است. شما می توانید در اینجا امروز و فردا رفته. من می خواهم به بهترین استفاده از زمان. من قصد دارم به صرف پول خود را. [می خندد] من حدس می زنم من باشد خوب است.


Eugenio Valero, 53, مادرید, اسپانیا

چند روز پس از دولت اسپانیا اعلام کرد مستند در مارس 15, من شروع به یک تب. البته من فکر کردم شاید آن Covid-19 اما من هیچوقت این مقدار واردات در آغاز. من کار در یک شرکت بسیار بزرگ در یک شرکت چند ملیتی بخش امور مالی و بعدها متوجه شدم یکی از همکاران من که نشسته در مقابل من رو Covid-19. او در ICU به مدت پنج هفته با ونتيلاتور. من هم در تماس با چند تن دیگر از همکاران که تا به حال علائم.

پس از 10 روز من تا به حال بهبود یافته است. من به تعداد این دولت داد و به آنها گفت: “خواهیم دید که چگونه شما انجام دهد.” سپس در روز 14 بعد از من شروع به احساس می کنید بدتر است. من به آنها گفتم من شروع به احساس می کنید برخی از دشواری تنفس بیش از حد نیست اما کمی. آنها گفتند برای رفتن به بیمارستان. از آنجا که همسر من نیز تا به حال Covid-19 در همان زمان من تا به حال به تماس برادر من و می گویند: “شما ممکن است نیاز به مراقبت از فرزندان من چون ما هر دو بیمار.”

من می دانم که ما سیستم مراقبت های بهداشتی است که واقعا خوب است, اما من حتی بیشتر تحت تاثیر قرار گرفته و پس از Covid. پس از آن بود آسان است. من در بیمارستان وارد و در پنج دقیقه آنها را به نام من در. در 25 دقیقه من یک ریه اسکن و سپس در یک ساعت من اختصاص داده بود ، صبح روز بعد آنها آزمایش من برای Covid-19.

یک بیمارستان در مادرید در مارس 12.
ادواردو Parra/هفته بیستم مطبوعات از طریق گتی ایماژ

من در یک اتاق با یک مرد در 70s به. او نیاز به یک ماسک اکسیژن. پرستاران و پزشکان تا به حال PPE, دو ماسک و پلاستیک را پوشش می دهد و یک چهره سپر. ما نیز تا به حال به پوشیدن ماسک هنگامی که یک دکتر یا پرستار به اتاق من آمد. همسر من دریافت روزانه یک تماس از دکتر. من احساس مثل من در دست خوب است.

دو یا سه روز من بدتر اما من سطح اکسیژن بیشتر یا کمتر پایدار است. هر روز آنها به من یک ضد ویروسی و همچنین هپارین [برای لخته شدن خون]. هم اتاقی من بدتر بود — هنگامی که من سمت چپ او بود و هنوز هم وجود دارد.

من در بیمارستان به مدت هفت روز و هفت شب. من نمی مجبور به پرداخت هر چیزی — من فقط به آنها شماره و کارت تامین اجتماعی. ما باید جهانی بیمه در اسپانیا. من هم باید بیمه خصوصی است, اما آن را فقط به صورت, اگر شما می خواهید برای به دست آوردن چیزی به سرعت انجام می شود. بسیاری از مردم به هر دو. من پرداخت 48 یورو در ماه برای من بیمه. اما ما همیشه شروع با سیستم چون بهترین پزشکان در سیستم دولتی.

من مریض تر اما همسر من در زمان دیگر به بهبود می یابند. او هرگز به بیمارستان رفت, اما آنها به دنبال تا با او در خانه است. او احساس بد برای تقریبا شش هفته. من 14 ساله و پسر تا به حال سردرد و معده درد, اما فقط برای یک روز. دختر کوچک — او 5 او جای تعجب بود! — گفت که او نیز تا به حال یک سردرد است.

من حدس می زنم یک چیز خوب برای بیرون آمدن از این است که ما هر دو متوجه ما می توانید از خانه کار می کنند. ما احتمالا مبارزه به روز کاری از خانه و یک زندگی بهتر.

انتقاد من است و نه از کادر پزشکی, اما سیاسی کارکنان. آنها باید سریعتر واکنش نشان داد. آنها فکر آن را نمی خواهد بد که در اسپانیا چرا که ما یک جامد سیستم پزشکی. اما ما نمی واکنش نشان می دهند در زمان. و من شگفت زده شد که با ثبات دموکراسی مانند آمریکا و انگلستان انجام نداده مستندات. این بسیار عجیب و غریب برای من. ما در حال صحبت کردن در مورد قدرتمند ترین کشور در جهان است. ما باید بیشتر دانشمندان در سیاست — از آنجا که این اتفاق می افتد دوباره.


مردم در داخل شهر تهران بازار بزرگ در ماه مارس است.
خبرگزاری فرانسه/گتی ایماژ

یحیی کیانی, 49, تهران, ایران

در اواسط ماه مارس, من تا به حال علائم سرد بد برای حدود یک هفته از جمله تب شدید و لرز. من در بازدید از یک دکتر و او من تجویز شربت سرفه و تسکین دهنده درد است. شما اعتماد به دکتر خود, اما به نظر می رسد که این دکتر بود نه در مورد این بیماری است.

قبل از این من نمی هر گونه شرایط بهداشتی; من حتی نمی دود. من نمی پیدا کردن دقیقا چگونه و یا کسانی که آلوده به من, اما من یک کارمند بانک و ارتباط برقرار کردن با مردم در تمام طول روز. همکاران من به من گفت که من بسیار کم رنگ است. و من به طور مداوم سقوط بر روی زمین. پس از یک هفته چون من بهتر نشد شروع کردم به تلاش برای دریافت کمک های بیشتر.

در فوریه 28, من رفتم بانک ملی بیمارستان در تهران, اما آنها به من مراجعه کننده به بیمارستان سینا که در آن آنها گفت: احتمال این که coronavirus کم بود. سپس رفتم به بیمارستان امام خمینی که در آن آنها انجام یک سی تی اسکن از قفسه سینه. آنها گفتند که وجود دارد یک احتمال این بود Covid-19 اما آنها ندارد قرنطینه”. روز بعد من رفتم به بیمارستان بقيه الله (عج) و آنها تایید نتیجه اما به اتاق را برای من یا نه. در نهایت یک آمبولانس منتقل مرا به بيمارستان شهدای تجریش بیمارستان بودم که در نهایت اعتراف کرد.

از آنجا که این ویروس گسترش به سرعت به بیمارستان آماده نیست برای این نوع از یک بیماری همه گیر. برای مثال من در لباس از خانه برای سه روز اول! من و چند تن دیگر بیماران — که به شدت بیمار بودند در یک اتاق بزرگ است که من فکر می کنم در اصل انبار. البته منظورم این نیست که می گویند که کارکنان بیمارستان نمی شد انجام کار خود را. اما ورودی بیماران بیش از ظرفیت بیمارستان.

در ابتدا به دلیل شدت از وضعیت من آگاه نیست از چیزهایی که در اطراف من. اما پس از روز چهارم همه چیز شروع به گرفتن بسیار بهتر به عنوان تیم پزشکی موفق این وضعیت است.

من در بیمارستان به مدت شش روز. من وقتی مرخص شد, من خیلی بهتر بود اما من به طور کامل شفا. پزشکان در زمان ماسک اکسیژن دور, آزمایش سطح اکسیژن خون و در زمان من متوسط و سپس به من گفت که من می توانم به خانه بروم. من انتظار می رود لایحه, اما آنها به من گفتند که وجود دارد بدون نیاز به پرداخت. من فکر می کنم آن را در مورد هزینه یک میلیون ریال (حدود 11) اما بیمارستان در زمان مراقبت از آن است.

پزشکان تجویز من یک زن و شوهر از داروها اما متاسفانه بیمارستان داروخانه نیست که کسانی که در بورس است. آنها به من اشاره به یکی دیگر از داروخانه, اما آنها تا به حال تنها یکی از آنها است. من هرگز دیگر داروها در هر نقطه.

من بسیار ضعیف و آن را در زمان هشت به 10 روز تا زمانی که من قادر به بازگشت به زندگی عادی است. ریه های من بودند ضعیف بنابراین برای مدت زمان طولانی اگر من چیزی مانند بالا رفتن از پله ها, ریه های من شروع به درد و من می خواهم سرفه. اما من شنیده ام بسیاری از دوستان من در وضعیت بدتر از من.

بهداشت روان چیزی بود که نادیده گرفته شد و در فرآیند درمان است. اگر چه تیم پزشکی بود بسیار مهربان و دلسوز بود, من قادر به صحبت کردن به کسی برای روز همسرم به من گفت بعد از آن بود که من در یک وضعیت واقعا بد ذهنی است. در یک نقطه کم من تا به حال نزدیک به مرگ را تجربه کنند. من می توانید ببینید که پزشکان مشغول به کار در من, اما من می تواند آنها را احساس نمی. در حال حاضر به دنبال بازگشت آن را تجربه می کنند.

ما در مواجهه با این بیماری های همه گیر شاید هر چند سال. من فکر می کنم باید وجود داشته باشد و روانی برای مراقبت از این بیماران بیش از حد. هنگامی که یک بیمار مرخص است من فکر می کنم باید وجود داشته باشد برخی از انواع پشتیبانی می کند.


امی, 43, Birmingham, England

امی درخواست نام خانوادگی او استفاده نمی شود دلایل حفظ حریم خصوصی.

من برگشتم از واشنگتن دی سی در 10 مارس و رفت و مستقیما به کار می کنند. من واقعا خسته اما من فکر کردم آن را فقط به تاخیر جت. سپس من شروع به گرفتن می لرزد و لرز. و سردرد بود که کسی به من ضربه بر سر با پتک. من فقط نمی تواند گرم. من خود جدا شده و من نمی توانم به شما بگویم چه اتفاقی افتاده است. آن را فقط در یک تاری از عرق لرز و سردرد.

پس از حدود هفت روز سینه ی من فقط احساس وجود یک گیره در اطراف آن است. من نمی تواند به اندازه کافی اکسیژن به ریه ها بدون توجه به آنچه من سعی کردم دروغ گفتن در پشت من نشسته تا من می توانم آن را انجام دهد. من هرگز احساس نیاز به تماس با 999 تا کنون در تمام زندگی. اما خدمات بهداشت ملی آمد و من فورا. آنها نمی باید کامل PPE اما آنها تا به حال یک ماسک صورت و دستکش. من احتمالا در موج اول.

من به یاد داشته باشید نشستن در ER با حدود 12 نفر دیگر در حال انتظار برای آزمایش بسیار زیادی است که با توجه به. من می توانم به یاد داشته باشید, آن, اما آن را مانند آن اتفاق می افتد به کسی دیگری مانند آن را در یک مستی ابهام است. هنگامی که شما بچه ها می دانید این دردناک است اما ما نمی توانیم به یاد داشته باشید درد. و آن را مانند که. بخشی از من بود فکر من توهم این همه ؟ به دلیل آن بود حرکت آهسته آن را فقط تا حقیقی.

زمانی که آزمون برگشتم مثبت من تفکیک قرار داده و به یک بخش جداگانه. وجود شش تخت با پرده های بین آنها را.

ما خوش شانس است که هر کس حق دارد به عنوان یک استاندارد سطح مراقبت اما پرستاران آنها را برکت دهد, تماشای آنها را به بالا و پایین و قادر به ارتباط با مردم — آن را شکست قلب من است. من در بیمارستان برای 48 ساعت در اکسیژن درمانی. من یکی از آنهایی که خوش شانس. که کار می کرد. ما بیمه ملی مستقیم از ما دستمزد پس از آن همه آزاد است.

من نمی باید هر گونه تماس با پدر و مادر من چرا که آنها هر دو سالمند و یکی رو به دیابت و من می دانستم که آنها فقط ترس و وحشت است. و دختر من بود در دانشگاه. من به آنها گفتم که من کردم. آنها عصبانی بودند رها و اجازه دهید فقط می گویند زبان آبی بود.

در این هفته من در دوره نقاهت بعد از آن احساس می کردم که من تا به حال با استفاده از عضلات در سال است. از آن زمان به بعد من انجام داده ام دو پلاسما کمک های مالی. برای اولین بار یکی از آنها گفت: شگفت آور بود اما دو هفته بعد دوم من یکی درست کردم روشن — آنها گفت: آنتی بادی و آنتی ژن نیست به اندازه کافی بالا در آن است. من پرسیدم به چه معنا است ؟ آیا معنی من ایمنی پایین رفتن بسیار به سرعت ؟ [یادداشت سردبیر: گزارش اولیه حاکی از آن است که بعید است که شما می توانید قرارداد Covid-19 بیش از یک بار, اما ما هنوز هم به اندازه کافی ندارد تحقیقات به قطعی گفت که آیا شما می تواند reinfected یا چگونه کارآمد یا مداوم آنتی بادی خواهد بود.]

اما چشم انداز من چه خواهد بود, خواهد بود. من می توانم بیش از اجرا توسط یک اتوبوس فردا. من نمی خواهم به صرف بیشتر وقت خود-جدا از من به. خیره به دیوار من است مشغول به سلامت روحی و روانی خوبی ندارد. اما زمانی که من راه رفتن سگ من می بینم مردم همه با هم نه اجتماعی فاصله و بخشی از من می خواهد برای رفتن, ‘چه می کنید ؟

دختر من به خانه آمد اولین تعطیلات آخر هفته در ماه آوریل با یک سرفه مداوم. اما من فکر کردم مهم نیست که شما خود جدا. شما در خانه شما با من. بنابراین او آزمایش نشده اما من سوء ظن.

هیچ یک از مردم که من اجتماعی در آمریکا با مریض شدم. آنها پزشکان و پرستاران و پزشکان. ما در Facebook چت گروهی, بنابراین من فقط گفت: “نگاه بچه ها آمد و آزمایش مثبت هفته گذشته متاسفم.” من فکر می کنم من آن را برداشت و در آخرین روز آن بود که فقط من گشت و گذار در اطراف واشنگتن دی سی — که در آن شما را به پشت کردن اجسام و سپس شما با استفاده از مترو.

من ممکن است فکر من شکست ناپذیر بود. در حال حاضر اگر دولت من است و به من گفتن من باید دست و پنجه نرم کردن و ماندن در خانه به مدت هشت هفته من آن را انجام دهد.

من بسیار خوش شانس است. من پرداخت شده توسط دولت است. من می توانید یک لپ تاپ تا از خانه من. من احساس می کنم متاسفم برای افرادی که نمی توانند و برای خانواده ها و کودکان در خانه گیر کرده. من فکر می کنم که بیمار را تغییر من: من خوشبین باشیم اما من احتمالا بیشتر از یک پراگماتیست در حال حاضر.


یک سرباز ایتالیایی با پوشیدن ماسک در کلیسای جامع, میدان, میلان, در فوریه.
استفانیا D’alessandro/گتی ایماژ

سرجیو, 60, میلان, ایتالیا

به گفته خواهر خود که درخواست خود را از نام خانوادگی استفاده نمی شود دلایل حفظ حریم خصوصی.

متاسفانه برادر من گذشت یک ماه پیش. او زندگی در میلان. او Covid-19 در پایان ماه مارس از همسرش که یک پزشک عمومی است. او تا به حال یک تب بالا و سرفه. او ندارد معمول Covid علائم — بدون تب در همه فقط کم اکسیژن اشباع اما همه اندام خود را رنج می برد. او در حال حاضر عمده مسائل مربوط به سلامت.

آنها آنچه را که آنها می تواند. در ایتالیا وجود دارد مراقبت های بهداشتی رایگان پس همه چیز را پوشانده بود. پس از چند هفته او به نظر می رسید مانند او بهتر است. ما تو را دیدم او را در تماس های تصویری با, WhatsApp هرگز در فرد است. اما او فقیر قلب نمی تواند آن را اداره کنه. او در نهایت پس از ایست قلبی در سن 60.

تنها تعداد کمی از مردم اجازه داده شد در تشییع جنازه مه, اما این فقط به این دلیل که ما وارد فاز دوم, ایتالیایی, مستند. در حال حاضر ما عزادار و در تلاش برای زندگی با Covid-19 پوشیدن ماسک و اجتماعی فاصله.

او یک مرد خوب, او عاشق خانواده اش و مادر خود را مانند هر مرد ایتالیایی.


کاتلین Ronan, 51, Lehigh Valley, New Jersey

من نشانه های آغاز شده در مارس 27 با یک سرفه خفیف و دمای پایین. پزشک خانواده خبر به ER در تاریخ 1 آوریل. من در حال اجرا بود تب 103 در حالی که با استفاده از بسته یخ در زیر بغل و کشاله ران و گردن. من رفت و با آمبولانس به نزدیک ترین بیمارستان دانشگاه اما من به خانه فرستاده شده توسط دکتر ER. من التماس او را به من ارسال و به او گفت که او تا به حال هیچ ایده چگونه بیمار من بود. او گفت که او به دلیل “این چیزی است که او برای پرداخت می شود.”

در آوریل 3, من تب بالا رفت و به 104.5. من 16 سال دختر شد مراقبت از من و در یک نقطه او در زمان تیلنول دور از من چون من سعی کردم به 2000 میلی گرم در یک دوز. (بچه های هوشمند!) او به نام دکتر چون من خیلی delirious — و آیا صحبت کردن چون من هیچ حس.

من به یاد داشته باشید چادر در خارج از بیمارستان اما نه خیلی بیشتر. من تا به حال به درخواست بسیاری از آنچه که من می خواستم. من یک پرستار هستم بنابراین هنگامی که من کمی منسجم تر من می تواند انجام این کار است. بعد از من منتقل شد و از ICU, من کشف کرد که من تا به حال یک ریه. آن دستور داده شد “در صورت نیاز” اما به من گفته شد دوزهای بودند هرگز داده چرا که من هرگز آن را خواسته. من نمی دانم دلیل آن هرگز ارائه شده است. برای تنفسی بیمار با سطح اکسیژن دریافت اکسیژن لازم داده شده است هر چهار ساعت. من در زمینه حادثه گزارش که. یک layperson هرگز کشف اشتباه در همه.

هنگامی که من در نهایت آن را در زمان حدود دو هفته به اطراف بدون واکر. آن را در زمان دو هفته دیگر به سعی کنید از پله ها. در ابتدا آن را یک روز خوب زمانی که من می تواند نشستن در تمام طول روز.

من هنوز تایر به راحتی. من سردرد متناوب. من نفس با بیش از یک پرواز از پله ها. و من وحشت حملات هنگامی که در یک ماسک صورت. من در انزوای اتاق به عنوان یک پرستار است. من در یا برای یک زمان که در آن ما پوشانده و در استریل دنده در تمام طول روز — ماسک هرگز برایم ناراحت کننده است. در حال حاضر آن را به یک PTSD واکنش به اینکه نقاب از اکسیژن و قادر به نفس کشیدن برای یک هفته در بیمارستان است.

بیمارستان لایحه بود بیش از $30,000 اما خوشبختانه تحت پوشش بیمه پس از $5,000 خانواده معافیت. آمریکا سیستم مراقبت های بهداشتی شکسته است. حتی خراب تر از من تا کنون تصور است. من نمی خواهم به تنهایی قادر به دفاع از خودم در همه در حالی که در بیمارستان است. بیمارستان ها انجام کمپین های بازاریابی خود را در مورد “پنج ستاره” رتبه بندی و کارکنان تحت فشار هستند به “تلاش برای پنج” را به عنوان اگر پرستاران صرفا جلال کوکتل پیشخدمت. آنها گران عظیم و آنها در رقابت با بیمارستان های دیگر برای “کسب و کار است.” مراقبت از افراد بیمار است و نه باید آن را همیشه در نظر حرفه ای یک کسب و کار است.

اما آن را نه فقط در بیمارستان است. این کل وضعیت همه گیر همراه با فضای سیاسی در ایالات متحده است. آن را به من بسیار عصبانی و نا امید. کار من این است که برای جلوگیری یا کاهش درد و رنج و به آموزش مردم به خوبی. در حال حاضر من فقط احساس خشم در عدم توجه و حس مشترک. من یک مقدار زیادی کمتر صبر و شکیبایی است. من هرگز یکی به احمق ها رنج می برند اما از این بدتر است.

لوئیس Parshley آزاد روزنامه نگار و 2019-2020 Snedden صندلی روزنامه نگاری در دانشگاه آلاسکا فیربنکس. دنبال او Covid-19 گزارش در توییتر @loisparshley.

علی Mollasalehi و Dayo Aiyetan کمک گزارش.

tinyurlis.gdclck.ruulvis.netshrtco.de

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>