به عنوان 2016 متوسط ثروت برای خانواده ها در امریکا $بود 17,600 در حالی که متوسط ثروت برای خانواده ها بود $171,000.

یکی از بزرگترین عوامل رانندگی این اختلافات است مسکن. یک خانه با ارزش ترین چیزی که بسیاری از مردم خود خواهد شد. و خرید بهتر است در خانه در یک محله بهتر بوده است ساده ترین راه برای بالا رفتن از نردبان اجتماعی و اقتصادی. اما این گزینه نیست همیشه در دسترس برای همه به خصوص سیاه و سفید خانواده.

داستان مسکن تبعیض در آمریکا پیچیده است و ریشه در سابقه ای طولانی در سیاست های نژادپرستانه کشش و برگشت به برده داری. به قرن 20th, دولت به طور سیستماتیک مورد تبعیض سیاه مالکان از طریق یک فرایند شناخته شده به عنوان “redlining” که محدود است که می تواند مناسب و معقول وام مسکن برای خانه و آن خانه می تواند ساخته شده است.

در دهه 70 دولت رها redlining در تلاش به سطح زمین بازی برای همه است. این دیده می شد به عنوان یک بهبود در آشکارا سیاست های نژادپرستانه اما در واقع جدید شیوه های تقویت شده با مشکلات بسیار آنها امیدوار به حل کند.

یک 2019 کتاب توسط Keeanga-Yamahtta تیلور یک استاد آمریکایی آفریقایی مطالعات در پرینستون به نام نژاد برای سود: چگونه بانک و صنعت املاک و مستغلات تضعیف سیاه مالکیت خانه است بهترین و در عین حال تلاش برای باز کردن این تاریخچه و وضع عواقب. در 4 مه سال 2020 آن را به نام یک فینالیست برای جایزه پولیتزر در تاریخ است. (پولیتزر رفت و به طعم شیرین آزادی: یک داستان واقعی از برده داری و جبران در امریکا توسط W. کالیب McDaniel.)

تیلور معتقد است که لغو redlining منجر به نوع جدیدی از مسکن تبعیض چیزی او را “درنده شمول است.” تحت این مدل بانکداران و کارگزاران املاک و مستغلات مشغول به کار در پشت سر هم با دولت برای حمایت از سیاست های مسکن که غنی نژادی و نابرابری و میلیاردها دلار برای بخش خصوصی است.

من به صحبت کرد تیلور در ماه دسامبر در مورد چیزی را اشتباه رفت و به همین دلیل تلاش ما برای حل مسکن تبعیض فقط آن را بدتر و چه اگر هر چیزی ما می توانیم آن را تعمیر کنند.

آرامی ویرایش متن گفتگو به شرح زیر است.

Sean Illing

آنچه در این کتاب مورد ؟ چه شد شما در تلاش برای درک و یا توضیح دهید ؟

Keeanga-Yamahtta تیلور

من می خواستم به درک یک زن و شوهر از چیزهایی است. یکی این است که آن را اغلب احساس می کند مانند تبعیض نژادی به ویژه در مناطق شهری است فقط یک پذیرش از ویژگی های امریکا است.

آن را تقریبا مانند ما درمان سیاه محله و سفید محله و لاتین در محله به عنوان اینکه آنها صرفا پدیده های طبیعی است. آن را فقط بازتابی از تمایل مردم به زندگی در میان خود.

و بنابراین من می خواستم به بحث در مورد تبعیض نژادی به عنوان یک برنامه ریزی مالی است که گسترش راه فراتر از خواسته های فردی از خریداران و اجاره و یکی که منعکس کننده منافع مالی املاک و مستغلات و بانکی.

من هم می خواستم نگاهی به مشکلات موجود در بخش های خصوصی و دولتی و نفوذ ناروا که بخش خصوصی تا به حال در شکل دادن به سیاست های عمومی در امریکا است. این یک موضوع پیچیده است که دریافت کرده است توجه آن را سزاوار.

Sean Illing

ما به آن دریافت کنید اما در ابتدا من می خواهم عشق را برای شما به توضیح آنچه “redlining” است پس این سیاست است که هموار راه را برای شکل مدرن, مسکن, تبعیض ما در حال مبارزه در برابر امروز است.

Keeanga-Yamahtta تیلور

Redlining بود که روند ایجاد شده در دهه 1930 زمانی که دولت فدرال برای اولین بار اجرا سیاست های مسکن. قبل از آن واقعا وجود دارد هیچ رسمی سیاست های مربوط به مسکن در ایالات متحده است.

توسط 1933 نیمی از وام های مسکن در ایالات متحده در سلب حق اقامه دعوی به دلیل رکود بزرگ. و بنابراین دولت فدرال دو چیز در پاسخ به این. اولین آن ایجاد خانه صاحبان شرکت وام است که در یک آژانس طراحی شده برای کمک به مردم سرمایهاضافهاندوختن (persian) شرایط وام است که آنها برای خانه های خود را به عنوان یک راه به ساقه جزر و مد از سلب حق مالکیت. و در انجام این کار دولت ایجاد نقشه های که تعیین خطر درگیر: چگونه به احتمال زیاد آن است که مردم در این منطقه خواهد شد یا بازپرداخت آن و یا سقوط به سلب حق اقامه دعوی.

آنها به ایجاد یک کد رنگ به عنوان بخشی از این فرایند است. سبز ترین گروه مورد نظر به تشکیلات جدید بکار تجاری; آبی دوم مطلوب ترین گروه زرد سوم مطلوب ترین گروه و در نهایت مناطق قرمز که اساسا حذف شدند. بنابراین این نقشه ها تعیین اینکه آیا یا نه به دولت کمک خواهد کرد که کسانی که مردم را از سلب حق اقامه دعوی.

اداره مسکن فدرال ایجاد شد و در سال 1934 و پروژه بزرگ بود برای تقویت اقتصاد با گسترش تعداد مالکان است. آنها می خواستند آن را ارزان تر و آسان تر به خرید یک خانه به عنوان اجاره. برای کمک به بانک ها بیش از خود بی میلی دولت فدرال ایجاد بیمه وام مسکن, معنی آنها را تا مطمئن شویم که آنچه اساسا subprime وام به افراد طبقه کارگر در دو شرایط.

یکی که خواص جدید است که به طور معمول به معنای آنها خواهد بود ساخته شده در خارج از شهر به دلیل آن ارزان تر بود و وجود فضای بیشتر.

شرط دوم این بود که آن جوامع خواهد بود نژادی همگن. و به طوری که بدان معنی است که آنها خواهد بود سفید به این دلیل که آنها در خارج از شهر فقط به عنوان مردم شروع به حرکت به شهرستانها. و این شد محاوره شناخته شده به عنوان redlining فدرال امتناع دولت به بیمه وام در شهرستانها که در آن مردم سیاه شد تمرکز. و امتناع منجر به دهه اتلاف سرمایه و عقب ماندگی در مناطق شهری که آمریکایی های آفریقایی تبار زندگی می کردند.

Sean Illing

بنابراین در ’70s redlining رها شده بود و سیاست فدرال متمرکز در آمریکایی های آفریقایی تبار به خانه. در سطح, که به نظر می رسد مانند یک ایده عالی است. چه مشکلی پیش آمد ؟

Keeanga-Yamahtta تیلور

این است که در آن نقش بخش خصوصی مهم می شود. مردم می توانند با یک بزرگتر بحث درباره ابزار مشارکت بخش خصوصی و دولتی وجود دارد ولی چیزی خاص به صنعت املاک و مستغلات است که عمیقا مشکل در شرایط عمومی و خصوصی ارتباط است.

صنعت املاک و مستغلات بوده است ابزاری هم در آن املاک و مستغلات کارگزاری بازوی و آن وام بانکی بازو در پیوند شهرستانها. دولت فدرال را اختراع نمی مسکن تبعیض نژادی در دهه 1930; صنعت املاک و مستغلات انجام شده بود آن را برای مدت زمان طولانی. در واقع انجمن ملی املاک و مستغلات تخته در حال حاضر ایجاد یک قانون در سال 1924 و گفت که هر کارگزار است که به معرفی کسی که مخالف نژاد به یک محله است که به لحاظ نژادی همگن خواهد از دست دادن مجوز خود را.

بنابراین سازماندهی یک برنامه مسکن با هدف حل های شهری بحران مسکن ساخته شده وجود ندارد چرا که این بدان معنی است که این برنامه ها خواهد اتخاذ همان نوع پیوند انگیزه بودند که در قلب املاک و مستغلات, مگر اینکه شما می توانید یک تعهد از دولت فدرال به شدت اجرای قوانین خود را در مورد مسکن تبعیض است.

اما این اتفاق نمی افتد. و هیچ شواهدی وجود دارد که این امر اتفاق می افتد از آنجا که دولت فدرال هرگز که نقش مهمی در اجرای قوانین ضد تبعیض به طور جدی به دلیل آن را به حال موفق به انجام این کار تا کنون.

این ’64 حقوق مدنی قانون در حال حاضر ممنوع استفاده از تبعیض نژادی در مسکن بود که تامین مالی توسط دولت فدرال, اما آن را عمدتا نادیده گرفته شده است. John F. Kennedy امضا فرمان اجرایی در سال 1962 منع تبعیض نژادی در دولت فدرال تامین مالی مسکن که مسکن جدید است. اما نمی اعمال می شود به مسکن است که در حال حاضر وجود داشته که یک دوج.

بنابراین در حال حاضر وجود دارد یک الگوی اجتناب از هر نوع رویارویی با صنعت املاک و مستغلات در پرسش از مسابقه. و هنگامی که این برنامه است و در نهایت اجرا آن را بلعیده است با همان انگیزه های نژادپرستانه رانندگی در صنعت املاک و مستغلات. و عواقب بودند ویرانگر برای آمریکایی های آفریقایی تبار.

Sean Illing

چرا هر کسی فکر می کنم که بخش خصوصی کمک خواهد کرد حل های مسکن مشکل ؟ این ایده به نظر می رسید که احتکار را در ارتباط با رفاه عمومی است اما در واقعیت پیگیری سود ضعف عمومی سیاست و اهداف کاملا قابل پیش بینی راه.

Keeanga-Yamahtta تیلور

مشکل این است که این عدم تطابق بین احتکار و منافع عمومی. دولت فدرال نقش به عنوان تنظیم شده است تضعیف به دلیل آن است واگذار خود را از توسعه ساختمان و یا مدیریت هر نوع از برنامه های مسکن. آن را به طور کامل برون سپاری آن به بخش خصوصی است.

بنابراین دلیل ما نمی امن مسکن خوبی برای مردم عادی برای بیش از 100 سال است که آن را به سادگی سود آور نیست.

Sean Illing

و آنچه را به سود ساخت ؟

Keeanga-Yamahtta تیلور

آن را سودآور برای ساخت میلیون دلار آپارتمانهای. آن را سودآور برای ساخت از 4000 فوت مربع مینی قصرها. اما ساختمان خوب و امن مسکن برای طبقه کارگر و مردم خوب هیچ پول وجود دارد در آن است. و به همین دلیل من می خواستم برای نوشتن این تاریخ است.

Sean Illing

اجازه دهید من از شما درخواست آنچه که ممکن است روی حیله و تزویر سوال: این با طراحی ؟ به عبارت دیگر آیا کسی واقعا قصد حل مشکل مسکن? و یا آیا سیاست رسیدن به آن هدف واقعی یعنی تقویت نابرابری ؟

Keeanga-Yamahtta تیلور

این یک سوال بزرگ است. من فکر نمی کنم که این شد نتیجه مورد نظر. اما من هم فکر نمی کنم آن را یک مورد از “خوب اگر افراد مختلف شده بود در محل این نتیجه می شده اند متفاوت است.” مشکلات اساسی در اینجا عمیقا ساختاری. دولت نمی تواند به طور موثر تنظیم و یا اجرای قوانین خاص خود را دارد که آن را هیچ نقشی در تولید مسکن زمانی که آن را در اصل برای تبدیل شدن به وابسته به بخش خصوصی برای انجام این کار.

خط پایین این است که تقریبا هر دولت برنامه مسکن یا بخش دیده شده است به عنوان یک ابزار برای تسهیل کسب و کار برای بخش خصوصی صنعت املاک و مستغلات. آن نوشته شده است به کل عملکرد سازمان هایی مانند مسکن و توسعه شهری (HUD). میل است که همیشه برای انجام تا آنجا که ممکن است برای جلوگیری از آمدن به جنگ با خصوصی میباشد.

حتی اگر این نبود نتیجه مورد نظر آن را دشوار است برای دیدن چگونه نتیجه متفاوت خواهد بود که کارگزاران املاک و مستغلات شد و نقطه اصلی تماس با طول کل این برنامه است. آنها دریافتند مردم است. آنها همسان مردم با خانه. آنها همسان مردم با یک دلال وام مسکن. در هیچ نقطه ای از زمان را آینده نگر صاحب خانه که یک کم درآمد فرد در این برنامه ها همیشه در رابط با یک نماینده دولت در شهرستان های محلی و ایالتی و یا فدرال سطح.

Sean Illing

من فکر می کنم این مهم است برای تاکید بر یک نقطه شما در اینجا. دولت فدرال نبود در کسب و کار loaning پول به مردم برای خانه; آن تنها تضمین وام های مسکن. این یک تمایز قابل توجهی.

Keeanga-Yamahtta تیلور

درست است. اداره مسکن فدرال قادر به استراحت سیاست های خود را, اما آن را نمی قرض دادن پول آن تضمین وام های مسکن. آن را نمی کند در واقع فراهم کردن پول است. این تغییر نمی کند در هر راه قابل توجهی تا سال 1967 که پس از دیترویت قیام یک کنسرسیوم متشکل از 300 بیمه عمر شرکت های, بزرگترین شرکت های بیمه عمر در ایالات متحده شکل آنچه در نهایت تبدیل به 2 میلیارد دلار وام مسکن استخر در نهایت به تامین مالی یک خانواده مالکیت خانه چند خانواده واحد آپارتمان و وام کسب و کار کوچک, سیاه, کسب و کار, اما در دو شرایط.

یک شرط این است که FHA باید مطمئن شویم که همه از این وام های مسکن به طوری که هیچ خطر وجود دارد به شرکت های بیمه و دوم این که این وام تنها در دسترس قبلا redlined مناطق. بنابراین شما نمی توانید یک وام و سپس رفتن به حومه شهر. شما می توانید وام به عبارت دیگر و رفتن به یک محله و یا یک محل بهتر با امکانات عمومی. شما می توانید تنها با استفاده از وام در یک تفکیک منطقه.

آن را به طور کامل غیر قانونی برای HUD برای دولت فدرال به این leons چرا که آنها نقض خود سیاست های ضد تبعیض, اما آنها حمایت آنها به هر حال. بنابراین نه تنها آنها اجرای قوانین خود را دارند اما آنها نیز ایستاده به سمت و اجازه این شرکت های خصوصی را در تصمیم گیری های خود را.

پرینستون استاد دانشگاه و نویسنده Keeanga-Yamahtta تیلور.
حسن نیت ارائه میدهد از دانشگاه کارولینای شمالی مطبوعات

Sean Illing

چگونه می توانم شما در قرعه کشی یک خط مستقیم بین این تاریخ و این سیاست از یک سو و مداوم شکاف ثروت در دیگر ؟

Keeanga-Yamahtta تیلور

ما در کشوری زندگی شخصی خود را انباشت ثروت چیزی است که رها تحرک اجتماعی و آنچه که تعیین کننده کیفیت زندگی خود را. و برای بسیاری از آمریکایی مالکیت خانه کلیدی است برای انباشت ثروت. اما اگر شما دسترسی به مسکن خوب اگر شما در خارج از خرید خوب خانه در شرایط معمولی پس از آن هیچ یک از این مسائل است.

مردم سیاه و سفید شده اند و مالکان برای تمامیت قرن 20 و پس از پایان برده داری در بعضی از فرم یا دیگر اما در همان شرایط ، و اگر شما حذف آمریکایی های آفریقایی تبار را از دسترسی به منابع متعارف سرمایه گذاری و استفاده های معمولی به خرید خانه های خود را, سپس شما در حال رفتن برای پایان دادن به یک اختلاف در ثروت.

امروز ما شاهد یک بی مهابا رها در مالکیت خانه. آن را به 40 درصد است که تقریبا آنچه در آن بود در اواخر دهه 1960 و اوایل دهه 1970 و شما ببینید یک چشم انداز مثبت در مالکیت خانه, بنابراین ما در حال رفتن به دیدن این شکاف در واقع رشد.

اما همچنین مهم است که می گویند این است که حتی برای 40 درصد از افرادی که نمی آیند خود را به خانه های خود به آن عمل نمی کند در همان راه. اموال در دست است که به ارزش بیش از ملک در دست سیاه و سفید. بنابراین حتی زمانی که مردم اموال خود را, آن را هنوز هم نمی تعلق در ارزش در همان راه و یا در همان نرخ.

به جای آن اغلب به عنوان یک بدهی به آمریکایی های آفریقایی تبار. این یک مشکل عظیم من می خواستم برای جلب توجه به این کتاب است. ما یک جامعه که در آن مالکیت خانه است کلیدی برای زندگی خوب و آمریکایی های آفریقایی تبار نداشته دسترسی عادلانه به آن است.

Sean Illing

که بسیاری از مردم هنوز بر این باورند که بازار به تنهایی این مشکل را حل کند فقط برای من قابل درک.

Keeanga-Yamahtta تیلور

مردم بحث در مورد بازار آزاد به این دلیل خنثی رنگ-کور فضایی که در آن دست نامرئی عرضه و تقاضا دیکته چه می کند یا نمی کند اتفاق می افتد. اما این خیلی فوق العاده ساده و بی تکلف. بازار ما است. بازار بازتابی از ارزش های ما.

و وقتی که می آید به ملک نژاد در مرکز. بدون هر نوع تعهد جدی به اجرای حقوق مدنی قوانین برای ایجاد رفتار-تغییر مجازات و جریمه آن را دشوار است برای دیدن چگونه هر یک از این امر در واقع تغییر دهید. و وجود دارد وجود دارد بوده است هرگز هر گونه تعهد حتی در اوج جنبش حقوق مدنی.

هنگامی که این نمایشگاه مسکن قانون تصویب شد و در سال 1968 آن را ایجاد یک حقوق مدنی بخش HUD. کنگره اختصاص 6 میلیون دلار برای حقوق مدنی بخش برای شروع عملیات خود را. 5 میلیون نفر از کسانی که 6 میلیون دلار رفت به نیروی انسانی. که در سمت چپ 1 میلیون دلار برای 120 کارکنان به منظور بررسی همه ادعای تبعیض نژادی در ایالات متحده است.

به طوری که این کشور هرگز جدی در مورد در واقع اجرای این قانون به عنوان آن مربوط به حقوق مدنی است.

Sean Illing

آیا شما خوشبین است که ما می تواند مشکل را حل کند با چنین ریشه های عمیق? و اگر ما می تواند آن را حل کند چه خواهد بود ؟

Keeanga-Yamahtta تیلور

من فکر می کنم بخشی از بالا رفتن از سوراخ معنی متفاوت فکر کردن در مورد چگونه ما در برخورد با مسئله مسکن. ما در یک لحظه ای سیاسی که در آن مردم به فکر متفاوت در مورد بسیاری از چیزهایی که آیا آن را چگونه مراقبت های بهداشتی باید توزیع شود و یا چگونه آموزش و پرورش باید در دسترس ساخته شده. مردم با توجه به ایده هایی که به طور گسترده ای مسخره فقط چند سال پیش.

یکی از دلایل این است که چیزهایی که قرار بود پررونق در حال حاضر. ما از لحاظ تاریخی بیکاری پایین. ما باید مناسب و معقول رشد اقتصادی است. و در عین حال میلیون ها نفر از مردم خود را زین با بدهی و هیچ امید همیشه قادر به پرداخت آن است. آنها هیچ آینده مالی.

بنابراین در حال حاضر ما باید افرادی مانند آقای جان Ilhan Omar معرفی یک تریلیون دلار مسکن لایحه سازمان یافته در اطراف این ایده از یک خانه را تضمین کند. شاید او طرح خوب است شاید آن نیست اما این مسیری است که ما نیاز به رفتن. مقیاس مشکل این است که آنقدر وسیع است که آن را فراتر از ظرفیت بخش خصوصی را حل کند. بنابراین من فکر می کنم دولت باید خیلی بیشتر درگیر اگر ما به هر گونه شانس حساب با این موضوع است.

من نفرت را به استفاده از عبارت “بحران مسکن” از آنجا که متضمن نقض با هنجار. حقیقت این است که این یک مشکل مزمن کشش دهه و بخش خصوصی شده است و در مرکز آن است. پس از آن زمان اساسا به تجدید نظر مسکن فقط به عنوان ما در حال بازنگری چگونه اجتماعی دیگر کالاهای توزیع شده است.

tinyurlis.gdclck.ruulvis.netshrtco.de